Θέμα

Γεια σου πιτσιρίκο
σε διαβάζω καιρό, δεν σου έχω γράψει ποτέ.
Απολογούμαι.
Θα ήθελα να πω δυο λόγια. Κάτι που έγραψα μια μέρα από “εκείνες”. Τίποτα ιδιαίτερο. Να πω μονάχα κάτι, σε κείνα τα νέα παιδιά που πιστεύουν ότι η ζωή τους έχει χάσει κάθε νόημα επειδή δεν έχουν δουλειά. Εάν φανεί κάπως αυστηρό, είναι που μιλάω στον εαυτό μου, πριν αποφασίσω να το μοιραστώ.

Εντάξει ρε…

Ανεργία, εντάξει.

…

Ε, και;

Σαπίλα; Από την αρχή.

Από τότε που άρχισες να καταλαβαίνεις, μόνο σαπίλα βλέπεις. Θυμάσαι τίποτα άλλο;

Μόνο σαπίλα φίλε.

Σήψη.

Σκέψου το.

Σχολείο; Σκατά. Θυμήσου.

Φίλοι; Έλα…

Τι; Σχολή; Σαπίλα… Εντάξει έμαθες, ενδιαφέρθηκες.

Βρήκες άλλον ένα τρόπο να νοσταλγείς πράγματα…

Έτσι δεν είναι;

Ή μήπως θα γινόσουν επιστήμονας;

Όχι δα…

Τότε;

Και μετά εδώ. Σαπίλα. Όπως πάντα.

Όνειρα;

Πού; Πώς;

Είσαι μέσα σ’ ένα κάδο σκουπιδιών. Τι ονειρεύεσαι;

Βγες από τα σκουπίδια, και βλέπουμε.

Πώς να βγεις;

Ξέρω εγώ; Σπρώξε το καπάκι. Δοκίμασες;

Το πρόβλημά σου δεν είναι η ανεργία.

Είναι η σαπίλα.

Από την αρχή.

Ονειρεύτηκες, χωρίς να υπολογίζεις τη σαπίλα.

Την είδες και την αγνόησες.

Καλά έκανες.

Πίστεψες ότι μετά θα είναι αλλιώς.

Δεν έπρεπε.

Λάθος κατάλαβες.

Ήσουνα νέος. Δεν ήξερες.

Τώρα όμως ξέρεις.

Ε;

Ούτε μετά, ούτε ποτέ, δεν θα είναι αλλιώς. Πάνω κάτω δηλαδή.

Οι αλλαγές έτσι κι αλλιώς, θέλουν χρόνο. Δεν προλαβαίνεις.

Κι αυτό το ξέρεις.

Πολλά ξέρεις.

Και τι ζητάς;

Μια δουλειά.

Μεροκάματο, ε;

Είτε ευχάριστο είτε όχι.

Κάθε πρωί.

Και κάθε βράδυ. Ξέρεις τι λέω.

Κούραση. Με τη δυσάρεστη έννοια.

Δημιουργικότητα;

Τρελός είσαι.

Προσφορά;

Έλα…

Πάλι το ίδιο λάθος πας να κάνεις.

Μη ξεχνάς τη σαπίλα.

Σκέψου το.

Γιώργος

Υ.Γ. Πιτσιρίκο, εάν δεν θες να το δημοσιεύσεις, δεν πειράζει έτσι κι αλλιώς για εμένα προοριζόταν από την αρχή. Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου, και για αυτό που κάνεις.

(Αγαπητέ Γιώργο, δεν ερωτεύτηκες ποτέ στη ζωή σου; Ένας έρωτας φτάνει για να διώξει όλη τη σαπίλα του κόσμου. Καλά έκανες και το μοιράστηκες το κείμενό σου. Να τα μοιράζεσαι τα πράγματα. Είναι πιο όμορφο αυτό. Εγώ ποτέ δεν έγραψα κάτι μόνο για εμένα. Ακόμα και τα γράμματα και τα ημερολόγια που έγραφα στην απελπισμένη και βλακώδη εφηβεία, δεν ήταν για μένα. Κι ας νόμιζα το αντίθετο. Γιώργο, σαπίλα, αλλά, επειδή τα τελευταία χρόνια είμαι εθελοντής σε ένα ίδρυμα με παιδιά, έχω αποφασίσει να μην παραπονεθώ ποτέ ξανά στη ζωή μου. Έχω αποφασίσει να λέω “η ζωή είναι ωραία”, όπως λέει και η Αμαλία. Και να το παλεύω. Εντάξει, στο πλαίσιο το ανθρώπινο, γιατί κι εγώ από σάρκα και αίμα είμαι. Να είσαι καλά, Γιώργο. Εγώ σε ευχαριστώ.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.