Μα τόσο ηλίθιοι είμαστε;

​Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Καταρχάς, το κείμενο αυτό είναι για να δικαιολογήσω τον φίλο που είπε ότι γράφουμε περί ανέμων και υδάτων (και έχει απόλυτο δίκιο).
Πραγματικά, η ιδέα σου είναι καλή, αλλά προσωπικά δεν ξέρω τι να γράψω, το ομολογώ πως με έπιασε με κατεβασμένα τα παντελόνια και ήλπιζα πως τόσοι αναγνώστες, όλο και κάποιος θα έχει στο μυαλό του κάτι (θυμάσαι αυτό που έλεγα χθες, μέρος της λύσης μπλα μπλα;)

Πάντως, σου γράφω κυριολεκτικά από βίτσιο και νομίζω το έχεις πάρει πρέφα.

Το τελευταίο θέμα πάνω στο οποίο θα ήθελα να εκφράσω κάποιες σκέψεις: οι σφαγείς της σύγχρονης ιστορίας.

Στα χρόνια της “προσωρινής” οικονομικής κρίσης που βιώνει ο πλανήτης, ο κόσμος είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που ξέσπασε η “μπόρα” στις αγορές.

Μια θεωρία που αναμασιέται αρκετές φορές είναι αυτή των δυο άκρων, δηλαδή κομμουνισμός=φασισμός και φασισμός=κομμουνισμός ή στάλιν=χίτλερ και χίτλερ=στάλιν, ενώ κάθε προπαγάνδα που σέβεται τον εαυτό της συνοδεύεται και από ωραίες φώτο (σαν αυτή που κότσαρα).

Περισσότερο οι Αμερικάνοι -απ’ όπου ξεκίνησε η θεωρία καθώς μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου έμειναν ορφανοί όλοι οι αντικομμουνιστές (τώρα τους λέμε νεοφιλελεύθερους)- και λιγότερο οι Ευρωπαίοι αναπαράγουν αυτή την θεωρία ως το βασικό επιχείρημα ενάντια στο άλλο σύστημα.

Δεν θέλω τόσο να σταθώ σε αυτό, όσο σε αυτό που θα αποτελέσει τελικά το θέμα μου (αυτό τόση ώρα ήταν ο πρόλογος, καλά το πάω).

Μου την δίνει στα μηνίγγια να ακούω τους μαλάκες να λένε ο Στάλιν ήταν πιο αιμοσταγής από τον Χίτλερ γιατί σκότωσε 50 μύρια. ενώ ο Χίτλερ μόλις 20.

Μιλάμε χαλαρά το τερμάτισε η ανθρωπότητα.

Αφού τα λύσαμε όλα και είμαστε στο Τέλος της Ιστορίας (μαλάκα Φουκουγιάμα), τώρα συγκρίνουμε ποιος έσφαξε τους περισσότερους για να δικαιολογήσουμε το μόνο σύστημα που γουστάραμε, γουστάρουμε και θα γουστάρουμε, όσα χρόνια και αν περάσουν.

Σαν να λέμε, ο τάδε είναι πιο κτήνος από τον δώθε, γιατί ο τάδε έσφαξε τη γυναίκα του και 3 περαστικούς, ενώ ο δώθε μόνο τη γυναίκα του και το παιδί του.

Μα τόσο ηλίθιοι είμαστε; Ρητορική ερώτηση.

Και δηλαδή οκ, Μάο-Στάλιν-Χίτλερ είναι η τρόικα των σφαγέων.

Αυτό σημαίνει πως την βγάζει λάδι ο Σουκάρτο που δεν είχε αφήσει νησί για νησί γύρω του (ο Σουκάρτο της Ινδονησίας, επειδή δεν ήταν “κομμουνιστής” πέρασε απαρατήρητος, ειδικά στο Ανατολικό Τιμόρ).

Επίσης, ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας αγγελούδι.

Ξέρετε αυτός που θυμίζει την Βασίλισσα-Κούπα από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων: κατούρησε στην αυλή μου “πάρτε του το κεφάλι”.

‘Εχουμε μπλέξει τη Χώρα των Θαυμάτων με τον Πλανήτη των Καθαρμάτων… μην πω Πιθήκων.

Και φυσικά αγγελούδι ο Πινοσέτ που επισήμως ευθύνεται για περίπου 7.000 θύματα (τόσους έχουν βρει, τους άλλους τους έχει σκορπίσει κάπου στην αχανή έρημο), ανεπίσημα του καταλογίζονται κάπου μεταξύ 20-80.000 θάνατοι.
Αχ, τι ωραία που είναι όταν το βουλώνει η ζωή και μιλάνε οι αριθμοί.

Τέτοια νούμερα είμαστε, όμως, που μόνο οι αριθμοί μας φαίνονται λογικοί πλέον.

Και ψάχνουμε στα σκονισμένα βιβλία ιστορίας, αν ο Στάλιν ήταν πιο psycho από τον Αδόλφο.

Πρώτον: αυτή η προσπάθεια να ανέλθουν τα θύματα του ανατολικού μπλοκ όσο πιο κοντά στα 100 μύρια, εκτός ότι σημαίνει πως ο Ψυχρός Πόλεμος δεν τελείωσε ποτέ, σημαίνει παράλληλα ότι ο καπιταλισμός είναι εντελώς για τον πούτσo, γιατί προσπαθεί διακαώς να βγει δεύτερος στο ερώτημα “ποιος έθαψε τους πιο πολλούς, η Δύση ή η Ανατολή;”, αντί να δει πως θα καθησυχάσει τα δισ. εξαθλιωμένων που κάθονται στα γόνατα του (καλά δεν μπορεί γιατί μετά δεν θα είναι καπιταλισμός, αλλά κουβέντα να γίνεται). Καθρέφτη, καθρεφτάκη μου… ζώα.

Δεύτερον: θα πάρουμε κάποτε σοβαρά την περίπτωση να κατατάξουμε όλους αυτούς τους σφαγείς (είτε έχουν ένα είτε 8 μηδενικά στο παλμαρέ τους) στην νεολιθική εποχή του ανθρώπου, μπας και πάμε επιτέλους σε μια άλλη εποχή, μια εποχή όπου η κοινωνία θα είναι δομημένη από τον άνθρωπο για τον άνθρωπο και όπου ο καπιταλισμός θα είναι last year γιατί μέσα σε αυτόν τελικά μεγαλούργησαν όλοι αυτοί οι σφαγείς (ναι ρε, τόσο θύματα είστε που νομίζετε ότι υπήρχε αντίπαλο δέος);

Τρίτον: όλοι αυτοί οι σφαγείς μόνοι τους πετούσαν κόσμο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης; Οι υπόλοιποι ρε που ήταν; Α, ξέρω… εκτελούσαν εντολές. Σηκώνεται μια μέρα ένας Χίτλερ και λέει ας θάψω κάμποσα μύρια Εβραίους και οι άλλοι ούτε υπήρχαν ούτε τον βοήθησαν. Μόνος του έστησε τα ‘Αουσβιτς και Νταχάου και μόνος του τους έβαζε στα τρένα μαζί με τσιγγάνους, ομοφυλόφιλους και αριστερούς για να τους πνίξει στο αέριο μουστάρδας ή να τους κάψει στους φούρνους. Mein Kampf κυριολεκτικά…. ζώα. Τι εύκολο να ρίχνουμε σε ένα πρόσωπο τα αίσχη μιας ολόκληρης κοινωνίας. Όπως αυτοί που 7 χρόνια στη χούντα και άλλα 20 μετά τον εμφύλιο, έκαναν πως δεν υπάρχουν τα ξερονήσια και κοιμόντουσαν ήσυχοι τα βράδια. ‘Οπως τώρα δεν φταίνε αυτοί για τα τρία μνημόνια. Πάντα οι άλλοι φταίνε, ο Στάλιν, ο Χίτλερ, αλλά εμείς ποτέ.

Τέταρτον: Ιράκ, Αφγανιστάν, Μάλι, Συρία, Παλαιστίνη, Σομαλία, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Σουδάν είναι μόνο μερικές από τις χώρες όπου συμβαίνουν αυτή τη στιγμή γενοκτονίες. Απλά, ως αναφορά, το Ιράκ: από την αρχή της επέμβασης των Αμερικάνων μέχρι σήμερα το 1/3 των γυναικών έχει χηρέψει, ενώ η χώρα έχει την μεγαλύτερη παιδική θνησιμότητα στον κόσμο. Οι Ιρακινοί γλίτωσαν από ένα κακό και τους βρηκε άλλο. Επίσης, η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ έχει αφήσει πίσω της περισσότερα θύματα από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά δεν έχει τιμωρηθεί μέχρι σήμερα για κανένα από τα χιλιάδες εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Πέμπτον: Να διαβάζετε και κανένα βιβλίο, αν ντε και καλά θέλετε να μάθετε πόσους σκότωσε αυτός ή ο άλλος, αντί να τα αντλείτε από ρεπορτάζ ή μυθιστόρηματα. Εμένα με αφήνουν αδιάφορο τα νούμερα καθ’ αυτά, αλλά εντάξει μην το γαμήσουμε και στην παραποίηση. Έχω δει κάτι νούμερα τελευταία για συγκεκριμένα καθεστώτα (60 μύρια, 80 μύρια.. έλεος), που όλως τυχαίως αντλούνται από αντικομμουνιστικά βιβλία τυχάρπαστων (κάτι σαν τα θύματα του Μελιγαλά ένα πράγμα), που σε κάνουν να τραβάς τα μαλλιά σου. Έχουν γίνει διάφορες καταμετρήσεις και είναι όλες στο διαδίκτυο αν θέλει κανείς να τις ψάξει, αλλά προσωπικά δεν θέλω να χάνω άλλο τον καιρό μου ασχολούμενος με αριθμούς, γιατί στο τέλος αντί να μιλάμε για ανθρώπους, μιλάμε για αριθμούς. Όποιος επιμένει πάντως και έχει καθαρό μυαλό, θα διαπιστώσει πως οι περισσότεροι ιστορικοί δεν φτάνουν ποτέ σε νούμερα πάνω από το 30, λες και άμα είναι 22,4 εκατομμύρια τα θύματα του ανατολικού μπλοκ, πάει να πει ότι ήταν άγιος ο Ιωσήφ… ζώα.

Η βαρβαρότητα που έλεγες πιτσιρίκο, μια μικρή γεύση της.

Μικρή λεπτομέρεια ότι όλα αυτά έχουν γίνει μέσα στον καπιταλισμό.

‘Οπως επίσης μικρή λεπτομέρεια ότι όλοι αυτοί οι “κομμουνιστές” ηγέτες έσφαζαν κυρίως κομμουνιστές, όπως πολύ σωστά είπες.

Μικρή λεπτομέρεια ότι οι ακόλουθοι αυτών των “κομμουνιστών” ηγετών βοηθούσαν στη σφαγή των ανθρώπων, με τη συμμετοχή ή την σιωπή τους.

Στην τελική, αν το καλοσκεφτείς, ο κόσμος είναι γεμάτος από τέρατα και οι λαοί δεν κάνουν κάτι γι’ αυτό, μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις τα νομιμοποίησαν αυτά τα τέρατα.

‘Ισως κάποιοι ξεχνούν ότι ο Χίτλερ εκμεταλλεύτηκε στο έπακρον την αστική δημοκρατία, πετυχαίνοντας σημαντικές εκλογικές νίκες.

Δεν μπορούμε μια ζωή να το παίζουμε τα αθώα θύματα ενός αιμοσταγή ηγέτη, ενώ κυνηγάμε μάγισσες.

Επ’ ευκαιρίας, γιατί είναι πολλοί οι ανιστόρητοι, ο Μεταξάς έφθασε να πάρει το χρίσμα από τον Βασιλιά Γεώργιο, καθώς η περίοδος πολιτικής αστάθειας που πέρναγε η χώρα δημιούργησε την κατάλληλη αναμπουμπούλα.

Δεν κέρδισε εκλογές όπως θέλουν κάποιοι να λένε, για την ακρίβεια στις εκλογές του 1936, 7 μήνες πριν το πραξικόπημα, πήρε μόλις το 4% των ψήφων και ήταν έτοιμος εκείνη τη χρονιά να παραιτηθεί της πολιτικής.

Πάντως, τα κτήνη υπάρχουν γιατί ο άνθρωπος και οι κοινωνίες τους είναι ακόμα κτηνώδεις σε μεγάλο βαθμό.

‘Οπως πολύ σωστά έχεις γράψει κατά καιρούς (το έχω μανία να κοτσάρω τα λεγόμενα σου, εξάλλου στο δικό σου μπλογκ βρισκόμαστε), ο Μαρξ είχε δίκιο σε όλα, αλλά δεν αντιλήφθηκε πως οι περισσότεροι άνθρωποι κατά βάθος είναι καθάρματα.

Μήπως έφτασε η στιγμή που πρέπει η κοινωνία να πάψει να εκτρέφει τέρατα;

Δύσκολο κείμενο, γεμάτο ατέλειες, αλλά τέτοιες είναι οι σκέψεις μου και θα τις εκφράζω πάντα όπως μου έρχονται, οπότε ξέρεις, το κάνεις ότι θες.

Εγώ δεν σε φιλώ στις πατούσες γιατί οι δικές μου είναι πιο ωραίες… νια νια νια.

Με εκτίμηση

Άρης

ΥΓ: Ακόμα πιο δύσκολο και εύκολα παρεξηγήσιμο… ρε δεν χτυπιέται, θα το γράψω και αυτό. Ξέρετε, είχαν ρωτήσει κάποτε τον Τσε Γκεβάρα, αν ισχύουν όσα ακούγονται ότι είναι οπαδός του Στάλιν. Ο Τσε απάντησε ότι τον διαβάζει γιατί έχει γράψει και κάποια καλά πράγματα, πως δεν στηρίζει την άποψη του σε αυτά που λένε οι άλλοι ή οι Αμερικάνοι για ένα πρόσωπο και πως δεν φοβάται μην “λερωθεί” το μυαλό του γιατί ξέρει να σκέφτεται. Εγώ πχ διάβασα τη Βίβλο πέρσι και πρόπερσι “Τον Πλούτο των Εθνών”, παρ’ ότι άθεος και αναρχοκομμούνι. Ε ακόμα είμαι άθεος και αναρχοκομμούνι (τι μαλακία οι ταμπέλες αλλά πάω και τις βάζω). Επίσης, δεν έχω καταφέρει να διαβάσω όλο “Το Κεφάλαιο” του Καρλ Μαρξ γιατί είναι ζόρικο, για την ακρίβεια τα περισσότερα πολιτικά βιβλία που έχω διαβάσει δεν είναι καν αριστερά. Παρότι σκαμπάζω από οικονομικά, “Το Κεφάλαιο” με πεθαίνει και πάντα το παρατάω μετά από λίγο για να διαβάσω κάτι διαφορετικό, αλλά πιστεύω μέχρι τα 60 μου να το τελειώσω. Αν ένα βιβλίο καταφέρει να σε φανατίσει, μάλλον δεν φταίει το βιβλίο μεγάλε αλλά κάποιος άλλος που τον βλέπεις στον καθρέφτη κάθε μέρα.

(Αγαπητέ Άρη, δεν σχολιάζω γιατί δεν υπάρχει τέλος στις συζητήσεις για τον Χίτλερ και τον Στάλιν. Βέβαια, και οι δυο είναι δημιουργήματα μιας συγκεκριμένης εποχής και συγκεκριμένων κοινωνικών συνθηκών. Εγώ έχω φτάσει στο σημείο να τους “καταλαβαίνω”. Τον Στάλιν τον καταλαβαίνω πιο πολύ. Βρέθηκε με μια νικηφόρα επανάσταση και τον Λένιν νεκρό, και δεν ήξερε τι να κάνει. Οπότε, ξέχασε τον Μαρξ και “εμπνεύστηκε” τον σοσιαλισμό σε μια μόνο χώρα. Επίσης, όσο περισσότερο διαβάζω την Ιστορία, τόσο σκέφτομαι πως δεν υπάρχει ελπίδα. Όποιος θέλει να έχει ελπίδες, να μην διαβάζει την Ιστορία. Είναι απελπιστική η Ιστορία. Βέβαια, στην Ιστορία βλέπεις και το απρόοπτο. Που επειδή είναι απρόοπτο, δεν ξέρεις πότε θα σκάσει. Σκάει, όμως. Άρη, γράφε ό,τι θέλεις. Δικό μας είναι το μπλογκ, ό,τι θέλουμε γράφουμε. Γράψε και για καμιά γκόμενα κάποια φορά. Ο Χίτλερ και ο Στάλιν είναι πολύ ντεκαβλέ. Να είσαι καλά, Άρη.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.