Περί απεργίας ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ

Καλημέρα Πιτσιρίκο,
Δεν θα πω πολλά για την γελοιότητα του θέματος, με έχεις καλύψει πλήρως και εσύ αλλά και οι αναγνώστες σου. Θέλω όμως να παραθέσω μερικές σκέψεις.

Καταρχήν, νομίζω ότι η σημερινή απεργία δεν έχει ως σκοπό, αλλά ως πρόφαση την αντίσταση ή τη διαμαρτυρία στα μνημόνια. Ο σκοπός όμως ποιος είναι;

Η κοινωνία έχει αρχίσει να συγκεντρώνει και πάλι μεγάλη ένταση. Ο κόσμος βγαίνει στου δρόμους πιο εκνευρισμένος από ποτέ.

Παρατηρώ στο δρόμο τους οδηγούς να ωρύονται, στην κυριολεξία, πίσω από το τιμόνι για την κάθε απροσεξία και απερισκεψία των άλλων οδηγών. Μερικοί φτάνουν σχεδόν μέχρι δακρύων από τα νεύρα τους.

Βέβαια η οργή τους κάνει και αυτούς τους ίδιους να αντιδρούν σπασμωδικά, ενεργώντας και οι ίδιοι με τη σειρά τους απρόσεκτα και απερίσκεπτα, με αποτέλεσμα να εκνευρίζουν του άλλους οδηγούς, που με τη σειρά τους γίνονται απρόσεκτοι και απερίσκεπτοι και ο καθυστερημένος κύκλος εκνευρισμού συνεχίζεται για ώρες.

Νομίζω λοιπόν ότι οι “κύριοι” της κυβέρνησης γνωρίζουν πολύ καλά ότι η ένταση στους πολίτες έχει χτυπήσει κόκκινα και πρέπει να εκτονωθεί.

Πώς θα εκτονωθεί όμως;

Μέχρι πριν λίγους μήνες είχαμε το ΣΥΡΙΖΑ να μας μαζεύει για συμπαράσταση.

Τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μνημονιακός, ποιος θα μας μαζέψει να εκτονωθούμε;

Δεν υπάρχει άλλος με αρκετή αποδοχή ώστε να μας συγκεντρώσει. Οπότε μας καλεί ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή η απεργία και η συγκέντρωση διαμαρτυρίας, νομίζω, ότι δεν έχει άλλο λόγο, παρά να νιώσουμε ότι κάτι κάνουμε, να εκτονωθούμε, μην τυχόν και στραφούμε εναντίον τους.

Εγώ συμβουλεύω τους γνωστούς και φίλους μου, να μην πάνε στην συγκέντρωση στη Κλαυθμώνος στις 11 π.μ.

Τους προτείνω να φτιάξουν ένα καφέ και να βγουν στο πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι τους, να πιάσουν κουβέντα με τους γείτονές τους, τους περαστικούς για να γνωριστούν.

Να πάνε στα πάρκα που παίζουν τα παιδιά, μαζί με τους γονείς τους και να παραδειγματιστούν από το γέλιο τους και την ανεμελιά τους, να τη μιμηθούν, για να θυμηθούν και να πλησιάσουν τους άλλους ενήλικες με παρόμοιο τρόπο.

Αν στα πάρκα στη γειτονιά τους δεν παίζουν παιδιά, να πάνε με το δικό τους παιδί και να κάνουν την αρχή.

Η κοινωνική συνοχή, η οποία έκαιγε το ΣΥΡΙΖΑ, όταν ήταν αντιπολίτευση και την ξέχασε από τότε που έγινε κυβέρνηση, είναι το μόνο όπλο που έχουμε εναντίων της χειραφέτησης.

Επίσης, είναι το μόνο που θα μας βοηθήσει τους δύσκολους μήνες που έρχονται.

Η κοινωνική συνοχή, όμως, δεν επιτυγχάνεται με τις προτροπές ή τις επιλογές της εκάστοτε κυβέρνησης. Επιτυγχάνεται από εμάς τους ίδιους τους πολίτες.

Να βγούμε λοιπόν σήμερα να έρθουμε σε επαφή, όχι με φίλους για καφέ, αλλά με αγνώστους, ανθρώπους που μένουν δίπλα μας, κοντά μας σε απόσταση, αλλά τους κρατάμε μακριά σε επαφή.

Να συζητήσουμε, να ακούσουμε και να ακουστούμε. Να μοιραστούμε προβληματισμούς, ανησυχίες. Να κράξουμε παρέα τέως και νυν κυβερνήσεις.

Αφού εκτονωθούμε να προτείνουμε βοήθεια ο ένας στον άλλο, να σταματήσουμε να φοβόμαστε και να είμαστε σε μόνιμη κατάσταση έκρηξης.

Όλα αυτά μπορούν να γίνουν σε ανθρώπινο επίπεδο, ανεξαρτήτου πολιτικού προσανατολισμού του καθένα. Πέρα από δεξιούς, αριστερούς και κόμματα. Όλοι μαζί μένουμε στην ίδια χώρα και βιώνουμε τις ίδιες καταστάσεις.

Το ενδιαφέρον του ενός προς τον άλλο, ίσως είναι που θα κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα βέβαιο μέλλον καταστροφής και ένα καλύτερο αύριο.

Καλή δύναμη και καλή συνέχεια σε όλους μας.

Ευθαρσής

(Αγαπητέ φίλε, καμιά ώρα θα μπούν οι Τούρκοι μέσα, και οι Έλληνες θα κάνουν απεργία για να τους διώξουν. Αυτό που ξέρω είναι πως και πριν από τρία χρόνια, έγραφα τα ίδια για την απεργία: Απεργία! Ουάου! Είναι η κοινωνία και το αστικό περιβάλλον που διαμορφώνουν τους ανθρώπους. Ζούμε αφύσικα. Αυτός είναι ο λόγος που, όταν φύγει κάποιος από την Αθήνα και ζήσει σε ένα πιο ανθρώπινο μέρος, σε ένα χωριό ή σε ένα νησί, καταλαβαίνει πως είναι καλύτερος άνθρωπος από όσο νόμιζε. Δεν είναι η φύση μας να ζούμε στριμωγμένοι σε κουτιά μέσα σε τεράστιες πόλεις. Αλλά αυτός είναι ο τρόπος για να μας ελέγχουν και να είμαστε ακίνδυνοι. Επειδή πιάνω κουβέντα σε όλους -πραγματικά, μιλάω με τους πάντες-, έχω να πω πως η ελληνική κοινωνία έχει πολύ μεγάλο πρόβλημα. Yes problem. Αν δεν δράσουμε συλλογικά, δεν έχουμε καμία ελπίδα. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.