Game Over. Try again?

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Ο Νίκος Βούτσης τήρησε χθες το βράδυ την υπόσχεση του και καταργεί την Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος, δηλαδή την επιτροπή λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους, αφού -ούτως ή άλλως- το πόρισμα της το πετάξαμε στο τζάκι.

Ο ΣΥΡΙΖΑ τελικά δεν είναι κόμμα, αλλά η κολυμπήθρα του Σιλωάμ για όλες τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις του προτεκτοράτου μας και οι ξένοι τρέχουν σαν τρελοί να κλείσουν συμφωνίες και μνημόνια, καθώς τώρα που βρήκανε Αλέξη, ας υπογράψουμε πέντε έξι.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν του δώσουμε άλλη μια τετραετία, είναι ικανός να ξεπλύνει και τους Γερμανούς για το διάστημα 1939-1945, αν και νομίζω πως δεν θα πάρουμε ποτέ τα λεφτά των πολεμικών αποζημιώσεων, καθώς τα προτεκτοράτα δεν μπορούν να έχουν απαιτήσεις.

Είναι ξεκάθαρο, σε μένα τουλάχιστον, γιατί η Ζωή Κωνσταντοπούλου αποτέλεσε το κόκκινο πανί όλων των πολιτικών κομμάτων και των ΜΜΕ, όπως επίσης και αρκετών πολιτών.

Η αλήθεια είναι επικίνδυνη σε μια χώρα που είναι πνιγμένη και -κυριότερα- δομημένη από το ψέμα.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, χωρίς να είναι απαραίτητα Ρόζα Λούξεμπουργκ ή θηλυκός Τσε Γκεβάρα, ενόχλησε· το ίδιο και ο Γιάνης.

Η Ζωή και ο Γιάνης δεν φαίνεται να είναι αναρχικοί ή κομμουνιστές, όπως η… πλειοψηφία των Ελλήνων, αλλά εκείνη την περίοδο ήταν ιδιαίτερα χρήσιμοι και σημαντικοί.

Κορέα ή Κίρχνερ στην καλύτερη, μετριοπαθείς αστοί πολιτικοί στη χειρότερη, τι είχαμε να χάσουμε, δεδομένου ότι η εναλλακτική μας αποδείχθηκε αυτό που θα ζήσουμε σύντομα;

Αν η κοινωνία ήταν λίγο πιο έξυπνη, θα τους χρησιμοποιούσε έστω ως δούρειους ίππους (ούτε αυτό).

Αλλά η κοινωνία έστρωσε το δρόμο για το φασισμό, με ροδοπέταλα.

Η κοινωνία έστρωσε το δρόμο με χαλί και αύριο θα φέρει και τα έπιπλα, καθώς το σπίτι θα το πάρει η τράπεζα για να μην κουρέψει τις καταθέσεις.

‘Αρχισα να καταλαβαίνω ότι στην κοινωνία μας η αξιοπρέπεια είναι περιθωριακή, όπως η δικαιοσύνη και η αλήθεια.

Αν δεν ίσχυε αυτό, τότε ο ελληνικός λαός θα κράταγε τη Ζωή στη Βουλή, πόσο χειρότερη θα ήταν η Ζωή από τον Κασιδιάρη και τα άλλα πιθήκια της Χρυσής Αυγής, που ο ελληνικός λαός θεωρεί ως επικρατέστερους για να προασπίζει τα συμφέροντα του;

Πόσο χειρότερη θα ήταν από τον ‘Αδωνι, τον Κούλη, τον Μιχελογιαννάκη, τον Φίλη, τον Βενιζέλο, τον Λεβέντη, τον Σταύρο Μπομπολάκη, τον Αντωνάκη, τον Βούδα του Playstation, τον Παύλο Χαϊκάλη ή τον Δημήτρη Καμμένο;

Τελικά, αν ποτέ αποδοθεί δικαιοσύνη, πράγμα πολύ αμφίβολο πλέον, δεν θα μείνει ψυχή σε αυτό τον τόπο.

Μετά την κατάργηση της Επιτροπής Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος, άντε να παίρνει σειρά και η Εξεταστική Επιτροπή για τα Μνημόνια, δεν βλέπω το λόγο να καθίσουμε στο σκαμνί τα μνημόνια, όταν υπογράφουμε το ένα πίσω απο το άλλο χωρίς να ανοίγει ρουθούνι.

Εξάλλου, το Μνημόνιο ΙΙΙ είναι το τελευταίο μνημόνιο -μέχρι το επόμενο- καθώς μετά το τρίτο μνημόνιο δεν θα υπάρχει η χώρα, οπότε χωρίς τη χώρα δεν θα χρειάζονται και τα μνημόνια και θα μπορούν επιτέλους να απολαύσουν τις ελληνικές παραλίες οι δανειστές, χωρίς την αντιαισθητική πλέμπα που είχε καταλάβει τόσα χρόνια την περιουσία τους.

Καταφέραμε και διώξαμε τα αναρχικά στοιχεία, δηλαδή τη Ζωή και τον Γιάνη, οπότε καθίστε αναπαυτικά να απολαύσετε την πιο υποτακτική Βουλή που είχε ποτέ η χώρα, να παραδίδει τα κλειδιά στους νέους ιδιοκτήτες.

Επίσης, δεν έλεγε ο Τέλλογλου πως οι Σύριοι θαλασσοπνίγονται, επειδή δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα;

Η ΔΕΗ, υπερασπιζόμενη το δημόσιο συμφέρον των δανειστών, μας λέει ξεκάθαρα να φύγουμε μετανάστες, κόβοντας μας το ρεύμα.

Κανένα νοικοκυριό με ρεύμα, σύντροφοι, venceremos.

ΣΥΡΙΖΑ: η ελπίδα έρχεται, απλά έπεσε σε κίνηση και θα καθυστερήσει λίγο, ξανά venceremos.

Θα διαφωνήσω μόνο με κάτι που είπε η Ζωή, στην σχετική ανακοίνωση της.

Είπε ότι την κοινωνία δεν μπορεί κανείς να την καταργήσει.

Καλά, δώσε τους πέντε-έξι χρόνια ακόμα και θα μείνεις έκπληκτη.

‘Ασε κιόλας που η κοινωνία προσπαθεί πυρετωδώς να αυτοκαταργηθεί.

Πώς αλλιώς να περιγράψεις το γεγονός πως οι ‘Ελληνες πρώτα ψηφίζουν ΟΧΙ σε νέα μέτρα και μετά τρέχουν να τα επικυρώσουν, αφήνοντας εκτός όλους τους αντιμνημονιακούς;

Κράμερ εναντίον Κράμερ, μόνο το ΚΚΕ άφησαν μέσα και αυτό μάλλον από συνήθεια.

Καμιά επιτροπή για κανέναν, καμία δικογραφία για κανέναν, καμία εναλλακτική πολιτική που θα συντρίψει τη διαπλοκή, καμία πρόταση, όλα είναι τέλεια, γιούπι.

Τελικά οι ‘Ελληνες δεν θα χορέψουν το χορό του Ζορμπά αλλά το χορό του Ζαλόγγου.

Μέχρι και αυτό μπερδέψαμε οι αθεόφοβοι.

Αντί για το ΟΧΙ, τώρα οδεύουμε ολοταχώς σε ένα πλούσιο, ανεφάρμοστο τρίτο μνημόνιο και να γίνουμε η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που αφρικανοποιείται.

Μάλλον περί λάθους πρόκειται, δεν γίνονται αυτά στο περιούσιο λαό.

‘Ωπα!

Με εκτίμηση

Άρης

ΥΓ1: Πώς το έλεγε ο Χατζηστεφάνου; Ψάχναμε λαό να μην υποτάσσεται και τον βρήκαμε; Game Over. Try again?
ΥΓ2: Όλο ξεχνάω να το γράψω. Με αφορμή τον θάνατο του Κώστα Τσάκωνα και τη συμμετοχή του στην ταινία “Μάθε παιδί μου γράμματα”, παίχτηκε ένα απόσπασμα από την ταινία: “Έξι χρόνια στο δημοτικό. Έξι χρόνια στο γυμνάσιο, δώδεκα. Έξι χρόνια στο πολυτεχνείο, δεκαοχτώ. Έξι χρόνια στο εξωτερικό, εικοσιτέσσερα. Και έξι χρόνια μέχρι που να πάω σχολείο, τριάντα. Μέχρι τα τριανταέξι που είμαι, ακόμα άλλα έξι χρόνια. Πού πήγανε; Τι γίνανε έξι χρόνια;”.

(Αγαπητέ Άρη, μπορεί να είμαι επηρεασμένος από την τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι, αλλά ίσως αυτά που γράφεις εσύ, ο Ηλίας, ο Βασίλης και χιλιάδες άλλοι Έλληνες, να μην έχουν καμία απολύτως σημασία. Είναι η μέρα που η Γαλλία έκλεισε τα σύνορά της. Έχω ένα πολύ κακό προαίσθημα. Έχω και τάσεις φυγής. Από τον πλανήτη. Δεν ξέρω τι να πω. Δεν ξέρω αν έχει νόημα. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.