Άγιος ισχυρός
Γεια σου πιτσιρίκο.
Μετά την δολοφονική επίθεση στο Παρίσι κι αφού τα τελευταία χρόνια 1 εκατομμύριο τουλάχιστον άνθρωποι -έστω και μελαμψοί- έχουν πεθάνει σε Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική (Ιράκ, Συρία, Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Λιβύη, Μάλι, Υεμένη, κλπ, κλπ) και άλλα 10 εκατομμύρια έχουν γίνει πρόσφυγες και χαροπαλεύουν σε στεριές και σε θάλασσες, ο Γάλλος πρόεδρος έβγαλε διάγγελμα στην τηλεόραση και υποσχέθηκε συνέχιση της πολιτικής των βομβαρδισμών και εκδίκηση «χωρίς οίκτο».
Οι Γάλλοι –κι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι και Δυτικοί– ακούν τον πρόεδρο σιωπηλά και κουνούν συγκαταβατικά το κεφάλι τους.
Στο επόμενο τρομοκρατικό χτύπημα πάλι για λίγες μέρες θα βρεθούν στο προσκήνιο οι αδίστακτοι μελαμψοί τζιχαντιστές-μουσουλμάνοι, θα αναγγελθούν νέα στρατιωτικά και αστυνομικά μέτρα, θα αυξηθούν οι τζίροι των εταιριών που πωλούν κάθε είδους εξοπλισμό για παρακολουθήσεις και counterattack επιχειρήσεις.
Η ζωή και οι businesses θα συνεχιστούν as usual.
Πριν από λίγες βδομάδες, αμερικανικά drones έπληξαν νοσοκομείο των Γιατρών του Κόσμου στο Αφγανιστάν, σκορπώντας τον θάνατο.
Δεν είναι επίσης λίγες οι φορές που οι πύραυλοι των Δυτικών χτυπούν γάμους και βαφτίσια σκοτώνοντας μανάδες και παιδιά, προκειμένου να «φάνε» τον έναν τζιχαντιστή που υποτίθεται πως παραβρίσκεται στο κοινωνικό γεγονός.
Παράπλευρες απώλειες και «λάθη». «Sorry» λένε και ξοφλάνε. Ή έτσι νομίζουν. Οι πολίτες στην Δύση χαίρονται με την «δυναμική στάση» του ηγέτη τους και τον ψηφίζουν ξανά.
Σαν καλοί χριστιανοί που είναι, θεωρούν ότι εκείνος που βρίσκει το σπίτι του κατεστραμμένο και τα κορμιά των παιδιών του διαμελισμένα από τις αμερικανικές, αγγλικές και ααλλικές βόμβες, θα πρέπει να καθίσει κάτω στο ματωμένο χώμα, να διαλογιστεί, να συγχωρήσει τους δολοφόνους και να «φερθεί λογικά».
Όλα εντάξει, αν νομίζουμε ότι έτσι πρέπει να είναι. Όμως, δεν είναι.
Η φωτογραφία είναι από την διαμαρτυρία τριών εκατομμυρίων Γάλλων πολιτών -μαζί με τους ηγέτες τους- μετά την δολοφονική επίθεση στην σατιρική εφημερίδα Charlie Hebdo, έναν χρόνο πριν.
Το αληθινό μήνυμα της διαμαρτυρίας τότε -και σήμερα- δυστυχώς ήταν το εξής: «μην σκοτώνετε άλλους δυτικούς ανθρώπους».
Υποκρισία και ρατσισμός.
Κι αν όλα αυτά φαίνονται άδικα και επιθετικά, υπομονή λίγους μήνες ακόμα για να δείτε τι ακριβώς θα σημάνει η δολοφονική επίθεση στο Παρίσι για την ευρωπαϊκή πολιτική στο προσφυγικό.
Μπορεί βέβαια να χρειαστούν λίγες μόνο βδομάδες και όχι μήνες.
Άλλωστε, η είδηση για το έναν από τους δολοφόνους που πέρασε από την Λέρο πρώτα, παίζει ψηλά στα «έγκυρα» διεθνή ΜΜΕ.
Ποιος ξέρει, αν δεν «πέρναγε» από την Λέρο και έμενε εκεί, να μην γινόταν το κακό. Κι ο Ευρωπαίος «πολίτης» κουνά το κεφάλι του, σιγομουρμουρίζοντας ya, oie, yes.
Προσωπικά πάντως –για μια ακόμα φορά– δεν νιώθω και πολύ Γάλλος. Αν έπρεπε να διαλέξω σώνει και καλά κάτι, θα προτιμούσα το Λιβανέζος. Άλλωστε δεν αποκαλούσαν την Βηρυτό, το Παρίσι της Μέσης Ανατολής;
Παίρνοντας μάλιστα υπόψη και το γεγονός ότι «ερίφθή ο κύβος» και ελήφθη η απόφαση για την έξοδο από την βασιλευομένη Εσπερία -που μου έχει καθίσει στον λαιμό και δεν καταπίνεται με τίποτα και με κανέναν τρόπο- δικαιότερο θα ήτανε να δηλώσω πως αισθάνομαι τσιγγάνος, χωρίς ελπίδα και χωρίς πατρίδα όπως λέει και το τραγούδι.
Πολύ σύντομα θα έχω περισσότερα νέα. Το καραβάνι θα ξεκινήσει πάλι. Όχι όμως για την Ελλάδα.
Η ζωή είναι μικρή και εγώ βρίσκομαι πια στο μέσο της.
Από την στιγμή που σηκώθηκε μια φορά το τσαντίρι, σηκώνεται και δεύτερη.
Δεν με παίρνει να μείνω εκεί που δεν μου αρέσει, ούτε θα έχω να δώσω καμία πειστική απάντηση στον εαυτό μου, όταν χρόνια μετά θα ακουστεί βροντερό το «γιατί».
Venceremos, λοιπόν, Πιτσιρίκο. Κι όχι στα @φρύδια μας.
Φιλιά -ακόμα- από την βασιλευομένη Εσπερία
Ηλίας
(Αγαπητέ Ηλία, νομίζω πως είσαι λίγο άδικος με τους Γάλλους πολίτες. Σήμερα, ο αδερφός ενός θύματος είπε πως φοβάται ότι η Γαλλία θα κάνει το ίδιο λάθος που έκαναν οι ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, μετά τους Δίδυμους Πύργους. Ηλία, είμαστε με τους Γάλλους -και με όλους τους ανθρώπους- και όχι με τις γαλλικές πολυεθνικές. Μην πέσουμε στην παγίδα του πόσοι σκοτώθηκαν εδώ και πόσοι σκοτώθηκαν εκεί, γιατί μπαίνουμε στην παγίδα του συμψηφισμού. Ας συμφωνήσουμε πως εγκληματίες είναι οι δολοφόνοι -δυτικοί και τζιχαντιστές- και όχι τα θύματά τους. Ηλία, για όσα έχουν συμβεί στις μουσουλμανικές χώρες, έχουν ευθύνη και οι πολίτες τους και οι ηγέτες τους· όπως έχουν ευθύνη και οι Αμερικανοί πολίτες και οι Ευρωπαίοι πολίτες και οι ηγέτες τους, για τα εγκλήματα κατά των Αράβων. Αν οι Άραβες ήταν ενωμένοι, τίποτα από αυτά δεν θα είχε συμβεί. Αλλά, όπως βλέπεις, μετά τις στυγερές δικτατορίες, τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα. Τεράστια η ευθύνη της Δύσης -ειδικά των ΗΠΑ και της Βρετανίας- αλλά έχουν ευθύνη και οι Άραβες. Αν σκεφτείς πόσο μεγάλο πολιτισμό έχουν οι Άραβες -και πόσα έχουν πετύχει στο παρελθόν-, μπορούσαν να πετύχουν κάτι καλύτερο. Ποτέ δεν μιλάμε για τις ευθύνες των Αράβων. Είναι σαν την Ελλάδα που για όλα φταίνε οι ξένοι. Οι Έλληνες ποτέ και για τίποτα. Ε, δεν πάει έτσι. Πάντως, οι Ευρωπαίοι υποδέχτηκαν τους πρόσφυγες με ανθρωπιά. Ας μην είμαστε άδικοι. Άλλο οι πολιτικοί και οι εταιρείες όπλων, και άλλο οι άνθρωποι. Μπορείς εσύ να αλλάξεις την ιμπεριαλιστική πολιτική της Βρετανίας επειδή ζεις στην Βρετανία; Όχι. Ούτε ο Γάλλος μπορεί. Είναι λάθος μας που δεν μπορούμε, έχουμε ευθύνη που δεν μπορούμε, θα έπρεπε να έχουμε δημοκρατία για να μπορούμε, αλλά η ουσία είναι πως δεν μπορούμε. Ηλία, υποθέτω πως θα πας σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή ή δυτική χώρα και όχι στον όμορφο, ανθρώπινο και βασανισμένο Λίβανο. Εγώ ελπίζω να πας στα Κανάρια Νησιά, γιατί σου ταιριάζει η Ισπανία. Αν πας στα Κανάρια Νησιά, σε παρακαλώ το σπίτι που θα νοικιάσεις να είναι κοντά στην θάλασσα. Ηλία, θα μπορούσες να βρεις ένα σπίτι που να έχει κι ένα δωμάτιο για τους ξένους; Θέλω να σου δώσω τη χαρά να φιλοξενήσεις έναν πρόσφυγα. Από την Ελλάδα. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.