Δεν είμαστε Γάλλοι
Αγαπητέ πιτσιρίκο,
γράφω κι εγώ μετά από τον χείμαρρο ειδήσεων αυτό το Σαββατοκύριακο. Έχω δει σε πολλά social media και άρθρα το “είμαστε Γάλλοι” που το χρησιμοποιούν ως μήνυμα συμπαράστασης. Το είδα σε διάφορες μορφές, παραλλαγές, και γλώσσες. Το είδα και το ξαναείδα και στα δικά μας μέχρι που δεν άντεξα άλλο, έγινα έξαλλος.
Δεν είμαστε Γάλλοι.
Δεν ξέρουμε πώς ήταν να είσαι εκεί στους δρόμους του Παρισιού εκείνο το βράδυ, να τρέχουμε με πανικό δίχως να γνωρίζουμε τι θα γίνει.
Δεν ξέρουμε πως είναι να είσαι μια κάτοικος Γαλλίας, και να γυρνάς αργά από την δουλειά σου για να βρεις την πρωτεύουσα σε πανικό, τα σύνορα κλειστά, την χώρα σε αβεβαιότητα με τον στρατό παντού, και να μην ξέρεις πως είναι οι φίλοι και οικογένεια που έχεις εκεί.
Δεν ήμαστε Γάλλοι, δεν έχουμε το δικαίωμα να το λέμε αυτό και να θρηνούμε με τέτοια ευλάβεια.
Γιατί θρηνήσαμε για ένα νεκρό παιδί στης ακτές, αλλά δεν μπορούμε τους μετανάστες.
Γιατί έπρεπε να βρούμε έναν νεαρό φοιτητή νεκρό για να παραδεχτούμε το πρόβλημα της κοινωνίας αυτής.
Είμαστε σαν ζώα που διψάνε για αίμα, γιατί προσπερνάμε κάθε κακοποίηση, βιασμό, και κάθε μορφής βία, εκτός αν είναι σε εμάς ή καταλήξει σε θάνατο.
Δεν μπορούμε τώρα να το πούμε αυτό, μετά από όλες τις δικαιολογίες που λέγαμε κάθε φορά που ακούγαμε για μια δολοφονία στο εξωτερικό.
Γιατί πάντα δεν μας ενδιαφέρει, ή έχουμε ποιο σοβαρά προβλήματα να ασχολούμαστε, ή τους άξιζε. Ίσως να ήταν απλά Αμερικάνοι, συνήθως αυτό είναι αρκετό για εμάς.
Έχουμε χάσει το δικαίωμα όταν πρέπει να είναι μεγάλος ο αριθμός των θυμάτων για να γυρίσουμε το βλέμμα μας.
Γιατί κάθε φορά που κάποιος διαφορετικός από εμάς παθαίνει κάτι δεν μας ενδιαφέρει.
Για όλα αυτά είμαι νευριασμένος, πιτσιρίκο.
Για κάθε άτομο που λέει ένα ποιητικό μήνυμα στο facebook του/της και νιώθει ότι έκανε κάποια αλλαγή με ένα tag.
Γιατί πάντα θα θρηνούμε τα θύματα μετά και θα αδιαφορούμε πριν.
Γιατί θα φέρνουμε το χέρι στο στόμα από θλίψη αλλά δεν θα υψώσουμε την φωνή μας για να σταματήσουμε την αδικία που γίνεται μπροστά μας.
Δεν “είμαστε Γάλλοι”, γιατί είμαστε υποκριτές.
Π.
(Αγαπητέ φίλε, ζητάτε πολλά από τους ανθρώπους. Εδώ δεν μπορέσαμε να σταματήσουμε τα Μνημόνια που μας ξεσκίζουν τις ζωές, θα σταματήσουμε τον πόλεμο; Να βλέπετε με αγάπη και κατανόηση τους ανθρώπους και την αδυναμία τους. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

