To leave or not to leave? Iδού η απορία
Αγαπητέ πιτσιρίκο
Δεν σου γράφω τακτικά, αν και σε παρακολουθώ στενά όπως και χιλιάδες άλλοι. Σου είχα γράψει το Σεπτέμβριο ένα γράμμα με τίτλο «Περί κουράγιου και αγώνων», απευθυνόμενος σε εσένα προσωπικά όταν δήλωσες την απογοήτευσή σου για την Ελλάδα και τους έλληνες. Σε ευχαριστώ που, αν και δεν ήταν πρόθεσή μου, με τίμησες και το δημοσίευσες.
Αυτή τη φορά σου γράφω με την ελπίδα να το δημοσιεύσεις, γιατί απευθύνομαι σε ευρύτερο σύνολο και ελπίζω πως κάτι έχω να πω. (Οπότε βάζω και τόνους, για να αυξήσω τις πιθανότητες!!!)
Είναι πολύς καιρός τώρα που παρακολουθώ στο blog σου -και όχι μόνο- μια πολεμική μεταξύ αυτών που μεταναστεύουν και αυτών που μένουν στην Ελλάδα.
Ο κάθένας γράφει μια διαφορετική άποψη που «εξηγεί» ποιό από τα δύο είναι σωστό να πράξει κανείς. Μετά από όσα διαφορετικά έχουν γραφτεί, έρχομαι να πω και εγώ τη δικιά μου εξυπνάδα.
Αναρωτηθήκατε ποτέ, όλοι εσείς με τις διαφορετικές απόψεις επί του θέματος, μήπως οι απόψεις σας είναι διαφορετικές διότι ΔΕΝ υπάρχει μία και μοναδική απάντηση;
Ο πατέρας μου –πέθανε εγκαίρως ώστε να μη δει όλο αυτό το κακό που συμβαίνει στον πλανήτη- μου είχε πει ότι ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ πράττουν κατά συνείδηση.
Η ποικιλία των πράξεων οφείλεται στο ότι οι συνειδήσεις διαφέρουν.
Ανάμεσα στα εκατομμύρια των Ελλήνων που προβληματίζονται για το αν πρέπει η όχι να εγκαταλέιψουν την Ελλάδα, περιλαμβάνονται τεμπέληδες, βολεμένοι, αιθεροβάμονες, απελπισμένοι, χοντρόπετσοι, ωχαδερφιστές, ιδεολόγοι, ήρωες, αγωνιστές, κουρασμένοι αγωνιστές, αγωνιστές που κάνουν διάλειμμα για να επανέλθουν δριμύτεροι, παρτάκηδες, να μη συνεχίσω γιατί δεν έχει τελειωμό.
Ο καθένας τελικά θα πράξει κατά συνείδηση, και έχουν ΟΛΟΙ δίκιο. Έχουν δίκιο γιατί αυτό τους επιβάλλει η συνείδησή τους, τί θέλουμε δηλαδή, άλλο να πράξουν;
Η πράξη του ενός θα καθορίσει την προσωπική μοίρα του, και τό άθροισμα των πράξεων θα καθορίσει τη μοίρα του τόπου.
Έρχομαι λοιπόν να διορθώσω αυτό που εσκεμμένα έγραψα λάθος νωρίτερα.
Η ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΥΠΑΡΧΕΙ. ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΝ ΟΛΩΝ ΜΑΣ.
Ως τότε, ας κάνουμε ο καθένας ό,τι τον φωτίσει ο θεός, ή συνείδησή του, ο αγαπημένος του φιλόσοφος, ή ο κολλητός του.
Αν οι συνειδήσεις μας αξίζουν, αυτός ο τόπος, το ελληνικό γένος, έχει ακόμη λόγο ύπαρξης.
Αν πάλι όχι, ας μη μας τρομάζει το τέλος.
Στην ιστορία, πληθώρα πολιτισμών –λαμπρότερων από το σύγχρονο ελληνικό- έχουν μεταλλαχθεί ή και χαθεί.
Αν αυτή είναι η αξία μας, θα πάρει ο καθένας ό,τι καλύτερο κουβαλάει μέσα του από αυτό που χάνεται, και θα το ταξιδέψει όπου τον βγάλει η τύχη.
Ας μην αλληλοσπαραζόμαστε λοιπόν τόσο πολύ για το ποιό είναι το σωστό να πράξουμε, και ας κάνουμε αυτό που επιτάσσει το συναίσθημα.
Όποιος πάει ενάντια στο συναίσθημα, έχει πάει πέρα από το θάνατο· έχει γίνει ήδη ζόμπι.
Την πρώτη φορά που σου έγραψα ήμουν στη Μελβούρνη.
Τώρα είμαι στη Θεσσαλονίκη. Καλύτερα να μη με ρωτήσει κανείς πού θα είμαι αύριο, δεν έχω ιδέα. Είμαι σε φάση διαμόρφωσης συνείδησης.
Είναι επίπονο να εξηγώ, ακόμα και στους φίλους μου, τους βαθύτερους λόγους τόσο του φευγιού, όσο και της επιστροφής μου, και δεν το κάνω.
Τα όσα περιέχει η ψυχή του πλέον αθώου ανθρώπου, είναι αρκετά για να μας κάνουν να φρικιάσουμε. Δεν είμαι καν αθώος.
Πολλή αγάπη σε όλους
Ζερβός Γιάννης, Θεσσαλονίκη
(Αγαπητέ Γιάννη, ο καθένας να κάνει ό,τι επιθυμεί και να αφήσει και τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Βέβαια, στη χώρα που -μετά από έξι χρόνια χρεοκοπία και τρία μνημόνια- αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι το ζαβό παιδί του Μητσοτάκη και ο αριστερός πρωθυπουργός προσλαμβάνει για σύμβουλο τον Καρανίκα, το μήνυμα που περνάει στους πολίτες είναι “φύγετε από την Ελλάδα για να σωθείτε”. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.