Από σπόντα

Φίλε Πιτσιρίκο,
Μιλώ τελευταία με φίλους που ζουν στην Ελλάδα. Μου μεταφέρουν μια εικόνα διάλυσης των πάντων. Δημόσια διοίκηση παράλυτη, πολίτες παγωμένοι από τον φόβο και την αδιαφορία, ανεργία πολύ πιο διαβρωτική από την εικόνα που πλασάρουν οι επίσημες στατιστικές, πλήρης διάλυση της όποιας παραγωγικής διαδικασίας υπήρχε πριν την εφαρμογή των μνημονίων, αύξηση –ξανά– της επιρροής των νεοναζί, οι οποίοι αποθρασύνονται μετά την αποφυλάκιση του δολοφόνου Ρουπακιά και την πλήρη εγκατάλειψη των εγκλωβισμένων στην χώρα προσφύγων από το επίσημο κράτος.

Χώρα και πολίτες οδεύουν στον έβδομο χρόνο των μνημονίων.

Ούτε η χώρα, ούτε οι πολίτες έχουν όμως αλλάξει προς το καλύτερο τουλάχιστον.

Αν ζεις στην Ελλάδα και δεν είσαι κρετίνος, αρχίζεις σιγά-σιγά να αντιλαμβάνεσαι την γενική εικόνα.

Υπάρχουν φορές που βλέπεις στο πρόσωπο των προσφύγων τον εαυτό σου στον καθρέφτη.

Κοιτάς τον χάρτη και τρομάζεις.

Η Μέση Ανατολή φλέγεται και η Τουρκία σε λίγο καιρό –με τη σημερινή της τουλάχιστον μορφή– δεν θα υπάρχει.

Φοβάσαι το αύριο.

Ψάχνεις στις τσέπες να βρεις κανένα ευρώ κι αυτό το νόμισμα που τελικά βρίσκεις δεν είναι ίδιο με το κοινό νόμισμα που χρησιμοποιούν οι άλλοι.

Εσύ έχεις τα capital controls.

Δεν χρειάζεται να είσαι ριζοσπάστης αριστερός για να καταλάβεις ότι η χώρα πρέπει να φύγει από το ευρώ και την ΕΕ.

Δεν είσαι όμως τόσο ηλίθιος για να πιστέψεις ότι η χώρα σου είναι αυτή την στιγμή αρκετά ισχυρή για να το κάνει.

Όμως, η ζωή είναι σκληρή και όχι το ίδιο σκληρή σε όλους.

Το δημόσιο χρέος της χώρας είναι τρομακτικό και τώρα πια κρατικό οπότε κανείς Ευρωπαίος πολιτικός δεν πρόκειται να πάρει την ευθύνη για την διαγραφή του Ελληνικού χρέους.

Ξέρει ότι δεν υπάρχει περίπτωση αποπληρωμής του, ξέρει επίσης ότι το χρέος πνίγει την Ελληνική οικονομία δεν μπορεί όμως να συμφωνήσει σε διαγραφή του.

Θα πάει φυλακή. Πρέπει να τον βοηθήσεις εσύ. Πρέπει εσύ να διαγράψεις το χρέος της χώρας σου.

Όμως όλοι το ξέρουν πως είσαι αδύναμος ακόμα, πως δεν μπορείς.

Από την άλλη όμως κάτι πρέπει να γίνει.

Η χώρα πεθαίνει και σαπίζει μαζί.

Πρέπει είτε να πάρει ο λαός την πρωτοβουλία να ανατρέψει την κατ’ όνομα «αριστερή» κυβέρνηση και να απαιτήσει την διαγραφή του χρέους, είτε να επέμβουν οι ξένοι επιβάλλοντας την αμέσως επόμενη «καλύτερη» λύση.

Την «προσωρινή» έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και την Ε.Ε για 3, 5 ή 15 χρόνια.

Στην σύλληψη της η ιδέα του Δρ Σόιμπλε ήταν σωστή.

Αρκεί να μην περιορίζεται μονάχα στο νόμισμα αλλά να αφορά κι άλλες πτυχές της οικονομίας.

Μια ενδιάμεση δηλαδή συμφωνία σύνδεσης-αποσύνδεσης που θα σου επιτρέψει την παραγωγική και διοικητική ανασυγκρότηση που είναι απολύτως απαραίτητες προϋποθέσεις για την όποια ανάκαμψη.

Φυσικά τίποτα από τα παραπάνω δεν πρόκειται να συμβεί.

Δεν υπάρχουν ούτε εκείνοι που τα επιθυμούν, ούτε αυτοί που τα θέλουν.

Κι όσο ο λαός αδρανεί τόσο η ελπίδα – η όποια ελπίδα – θα σβήνει.

Καμιά φορά σκέφτομαι πως ίσως να φταίμε κι όλοι εμείς που φύγαμε στο εξωτερικό και μιλάμε πια από το μακρινό «εδώ» στο παρελθοντικό «εκεί» συχνά με ύφος «δασκαλίστικό» και απόλυτο.

Γρήγορα όμως θυμάμαι πώς ήμασταν «εκεί» και πως ό,τι κι αν κάναμε τότε, δεν καταφέραμε τίποτα.

Τώρα στο Προτεκτοράτο έφτασαν οι τρεις ιεράρχες – χωρίς δώρα – και όλοι εντός κι εκτός θα μιλούν για λίγες ώρες με θαυμασμό για την ανθρωπιά και την καλοσύνη των φτωχών Ελλήνων.

Μετά όμως θα κλείσουν ξανά τα φώτα.

Τα προβλήματα θα μεγαλώνουν μέρα με την μέρα, βδομάδα με την βδομάδα, μήνα με τον μήνα.

Θα φύγει ο Τσίπρας, θα έρθει ο Μητσοτάκης. Ε και;

Όπως πολύ σωστά έγραψες δεν υπάρχουν πια πολιτικές εφεδρείες για τους δανειστές.

Στις περιπτώσεις αυτές – όπως πολύ συχνά δείχνει η Ιστορία – τα όποια δημοκρατικά δικαιώματα πηγαίνουν περίπατο με τον πιο εύκολο κι αυτονόητο για την «πολιτισμένη, διεθνή κοινότητα» τρόπο.

Σύντομα, πολύ σύντομα, στην Ελλάδα θα επιβληθεί καθεστώς κανονικής – «κοινοβουλευτικής» – δικτατορίας.

Θα έχει όλα τα χαρακτηριστικά των κανονικών δικτατοριών με στέρηση της ελευθερίας του λόγου και την δίωξη όλων των αντιφρονούντων.

Τα «έκτακτα γεγονότα» που θα προετοιμάσουν την παγκόσμια κοινή γνώμη για την επιβολή της «κοινοβουλευτικής δικτατορίας» στην χώρα που γέννησε την δημοκρατία και τις βάσεις του δυτικού πολιτισμού βρίσκονται ήδη υπό διαμόρφωση.

Η λεγόμενη «τρομοκρατία» θα χτυπήσει κι εδώ, και ώ του θαύματος θα βρεθούν διασυνδέσεις με τους εγκλωβισμένους στην Ελλάδα πρόσφυγες.

Η ανάγκη της προστασίας του λαού και της πατρίδας θα φέρει την πλήρη κατάργηση των όποιων δημοκρατικών δικαιωμάτων έχουν απομείνει στην Ελλάδα των μνημονίων.

Η ασφάλεια που καταπίνει την ελευθερία, είναι το μοτίβο που θα εφαρμοστεί και στην Ελλάδα.

Ίδιο με αυτό που βρίσκεται σε εφαρμογή στην Γαλλία αλλά σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα και περισσότερο βάναυσο από αλλού στην Ευρώπη.

Μπορεί και κάποιοι από εμάς να αναβαθμιστούμε σε “persona non grata”. Ποιος ξέρει;

Εγώ, πάντως, δεν αποκλείω τώρα πια τίποτα.

Το μόνο σίγουρο είναι πως η Ελλάδα που ξέραμε τέλειωσε.

Χάσαμε την ευκαιρία να γίνουμε «Ισλανδία», χάσαμε την ευκαιρία να πάρουμε την τύχη του τόπου μας στα χέρια μας, δύο φορές την τελευταία πενταετία.

Ο αλήτης που ξεπούλησε την επομένη την απόφαση του δημοψηφίσματος έμεινε ακλόνητος στην θέση του.

Δεν ανατράπηκε από τον λαό όπως θα όφειλε. Χάσαμε γιατί μείναμε στην λογική της ανάθεσης. Χάσαμε γιατί πιστέψαμε πως ήμασταν «Ευρωπαίοι πολίτες» που φορούν την προβιά του ‘Ελληνα Βαλκάνιου.

Ούτε στιγμή δεν μας πέρασε από το μυαλό πως παραμείναμε στην ψυχή και στο μυαλό «ραγιάδες».

Ούτε στιγμή δεν μας πέρασε από το μυαλό η ρήση του ποιητή πως «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία».

Μονάχα στις στολές των στρατόκαβλων ραγιάδων καραβανάδων τις βάλαμε τις υπέροχες αυτές λέξεις. Όχι στην καρδιά μας.

Τώρα στον πάτο του βαρελιού ένας λαός ολότελα απελπισμένος.

Πιο ακίνητος πεθαίνεις!

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ.1 Χριστιανός δεν είμαι. Ούτε πιστεύω στην «αγάπη για τον πλησίον» που τάχα μου πρεσβεύει το παπαδαριό. Πολιτικά σκεπτόμενος όμως βλέπω ότι ο Πάπας είναι ο πρωταγωνιστής και οι άλλοι δύο οι θλιβεροί του κομπάρσοι. Ιερώνυμος και Πατριάρχης δεν τόλμησαν ούτε τα ράσα να ξηλώσουν από τον παπά με τις γουρουνοκεφαλές στα Τρίκαλα ή στην Καρδίτσα [δεν θυμάμαι πού]. Ούτε να βάλουν χέρι σε Άνθιμους και λοιπούς κρυφαυγίτες ρασοφόρους. Για να μην μιλήσουμε για το «πιάτο φαί» που ποτέ δεν πρόσφεραν στους φτωχούς και στους κατατρεγμένους.
Υ.Γ.2 Καλή επιτυχία εύχομαι στο κόμμα της Ζωής αλλά δεν την βλέπω. Χάσανε κι αυτοί την ευκαιρία τους τις βδομάδες μετά το δημοψήφισμα. Τότε που θα μπορούσαν να επιχειρήσουν την ανατροπή του Κουίσλινγκ αλλά δεν τόλμησαν. Εκατό χιλιάδες δικαιολογίες μπορεί να έχουν και τις καλύτερες των προθέσεων, όμως το τρένο το χάσανε. Προσωπικά, σε εκλογές στην Ελλάδα ξαναψηφίζω μονάχα αφού πρώτα στηθούν οι κρεμάλες! Προφανώς, ποτέ.

(Αγαπητέ Ηλία, είμαι στην Αθήνα για λίγες μέρες, για διάφορα προσωπικά θέματα. Ο καιρός υπέροχος, ταβέρνες και καφετέριες γεμάτες. Όλοι γελαστοί. Κανείς δεν ασχολείται με αυτά που γράφουμε. Δεν τους αφορούν. Και νομίζω πως πρέπει να σεβαστούμε την επιθυμία της πλειοψηφίας των Ελλήνων. Άλλωστε, αυτοί ζουν εδώ. Ακόμα. Αν θέλουν να αντιδράσουν, ας αντιδράσουν. Δεν τους εμποδίζει κανείς. Αλλά δεν θέλουν. Γουστάρουν αυτή την διάλυση των πάντων στην Ελλάδα. Δεν λέω, έχει κάτι το ποιητικό. Να είσαι καλά, Ηλία.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.