Πολιτική παιδεία και ευθύνη

Καλό μήνα λοιπόν πιτσιρίκο!
Με ενδιαφέρον διάβασα τη συνέντευξη του Κ. Καστοριάδη. Καθόλου δεν με εξέπληξαν τα λόγια του. Άλλωστε αυτές τις σκέψεις διαλαλούσε κι έκανε τα μυαλά των ακροατών του να στροφάρουνε διαφορετικά και να ξυπνάνε. Ήταν δάσκαλος και η σκέψη του καθαρή και απαλλαγμένη από κομματικές αγκυλώσεις, απεξαρτημένος από ορθόδοξα αριστερά κολλήματα της νεότητάς του.

Η έλλειψη πολιτικού πολιτισμού, πολιτικής παιδείας είναι μια βασική αιτία της κατάντιας μας ως λαός.

Πώς να αναπτύξει ένα άτομο την πολιτική του σκέψη αν από μαθητής αποστηθίζει δίχως να κρίνει, αν διδάσκεται δίχως να εμβαθύνει, αν εκκλησιάζεται καθ’ εκάστην Κυριακήν δείχνοντας ευσέβεια και ταπεινότητα, υποβαθμίζοντας την προσωπικότητά του μπρος σε ένα καθεστώς πνευματικής και ψυχολογικής βίας, αν βλέπει πατέρα και μάνα ευλαβικά προσηλωμένους στις ειδήσεις των οχτώ ακούγοντας τον κάθε λογής δημοσιογλείφτη να λέει το ποίημά του;

Αυτή είναι η ανευθυνότητά μας!

Έτσι μάθαμε. Με αυτά μεγαλώσαμε.

Και τώρα απελπισμένοι, έχουμε επιστρατεύσει κάθε ψυχολογική θεωρία για να βρούμε την αιτία της βλακείας μας.

Η σύγχρονη ψυχολογία όμως είναι δυτικού τύπου επιστήμη. Στεγνή από φιλοσοφία.

Καλό είναι σε αυτό το σημείο να δούμε τί έκαναν οι αρχαίοι τραγικοί ποιητές μας.

Αυτοί με τα έργα τους συνέβαλαν στη συναισθηματική διάπλαση των πολιτών, διαπαιδαγωγούσαν και φιλοσοφούσαν.

Παρουσίαζαν έργα δομημένα, ασχολούμενοι με κοινωνικά θέματα, έκαναν φιλοσοφικές προσεγγίσεις, διήγειραν συναισθήματα.

Για το λόγο αυτό τους αποκαλούσαν “από σκηνής φιλοσόφους”. Αυτή ήταν η ευθύνη τους!

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα και πολλοί από τους πνευματικούς ανθρώπους της εποχής μας ποια σχέση έχουν με εκείνους;

Μάλλον καμιά. Κι αυτή είναι η ευθύνη τους.

Η λογική λοιπόν λέει ότι κάθε τι έχει κάποια αιτία.

Η αιτία της βλακείας μας είναι η παρατεταμένη στέρηση της πολιτικής παιδείας. Και φυσικά, από σύστασης του Ελληνικού Κράτους.

Οι ευρωλιγούρηδες υπάρχουν κοντά δυο αιώνες. Ήταν αυτοί οι αγράμματοι πολιτικάντηδες και λαμόγια της εποχής της τουρκοκρατίας.

Τί γνώριζαν αυτοί οι τύποι από πολιτική και φιλοσοφία; Σε ποια σχολεία πήγαν;

Η Ελλάδα δεν είχε τότε σχολεία. Στας Ευρώπας της τότε Βιομηχανικής Επανάστασης εσύχναζαν. Με αυτήν την κουλτούρα μεγάλωσαν. Εξουσία και χρήματα τους ενδιέφεραν.

Την σκυτάλη την έδωσαν στους απογόνους τους που και αυτοί κράτησαν επάξια την κουτάλα και η ιστορία συνεχίστηκε μέχρι τις μέρες μας με ονόματα που έμειναν ανεξίτηλα στο χρόνο: Βενιζέλος, Παπανδρέου, Μητσοτάκης και πάει λέγοντας.

Κρατήσαμε μια γοτθική ευρώπη μέσα στα σπίτια μας, μέσα στα μυαλά μας, μέσα μας.

Μια Ευρώπη του χρήματος, της αποικιοκρατίας, του ιμπεριαλισμού. Μιας Ευρώπης ξένης κι αδιάφορης μπροστά στον άνθρωπο, τον πολιτισμό, τις αξίες. Αυτή είναι η ανευθυνότητά μας!

Η εκκλησία, από την άλλη, πάντα χέρι χέρι με την πολιτική εξουσία.

Πώς να απαγκιστρωθεί η εκπαίδευσή μας από τον μεσαιωνισμό όταν το υπουργείο Παιδείας έχει συνεργάτη την εκκλησία;

Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων! Μέσα στα σχολεία, μέσα στα βιβλία υπάρχει άγρυπνο το μάτι του Θεού! Άντε μετά να δεις χαΐρι. Αυτή είναι η ανευθυνότητά μας!

Δυστυχώς, έχουμε φτάσει στον αγύριστο.

Οι μισοί από μας αδρανούν.

Οι άλλοι μισοί κλαίνε τη μοίρα τους και το ριζικό τους ή γελούν πικρά.

Παραιτούνται.

Κατανοητό και σεβαστό.

Όμως, αυτό δεν είναι πολιτική πράξη. Έχουν κι αυτοί ευθύνη όπως όλοι μας.

Λίγοι είναι αυτοί που σκέφτονται διαφορετικά. Κι απ’ αυτούς αρκετοί βάζουν ταμπέλες και όρια του τύπου αριστερός, σοσιαλιστής, πατριώτης και όλα τα εφευρήματα που έχουν σκεφτεί για να δηλώσουν την διαφορετικότητά τους.

Η αυτοεξαπάτησή μας οτι τάχα μας χωρίζουν ιδεολογικά τείχη, μας πάει οριστικά κατά διαόλου.

Διαφορές υπάρχουν. Όχι όμως τέτοιες που να καταδικάζουν γενιές ολόκληρες.

Να η ανευθυνότητά μας και η δραματική έλλειψη πολιτικής οξυδέρκειας.

Δεν λέω περαστικά μας.

Άλλωστε, τίποτα δεν τελειώνει οριστικά, αν εμείς δεν το τελειώσουμε στο μυαλό μας.

Ούτε ελπίζω σε κάτι. Απλά, αγωνίζομαι για κάτι καλύτερο και πιο υγιές για τις επόμενες γενιές.

Είναι κάτι που για χάρη του αξίζει κανείς να ζει.

Κι αυτό είναι ευθύνη όπως θα ‘λεγε κι ο Καζαντζάκης.

Χ.

(Αγαπητέ φίλε, μετά τον Καστοριάδη, να κι ο Καζαντζάκης. Τι τους ενώνει πέρα από το ότι ήταν σπουδαίοι; Και οι δυο έφυγαν από την Ελλάδα. Και πού πήγαν; Στην Γαλλία. Εκεί πέθαναν. Τελικά, το διαχρονικό συμπέρασμα για την Ελλάδα είναι “φύγε από την Ελλάδα, για να σωθείς”. Γιατί κι ο φθόνος του Έλληνα για τον καλύτερό του είναι τεράστιος. Τεράστια κατάρα για την Ελλάδα ο φθόνος. Γι’ αυτό έχουμε σήμερα μια Ελλάδα στην οποία δεν ξεχωρίζει κανείς. Όλοι …ίσοι. Και ίδιοι. Ορίστε, και …δημοκρατία και …κομμουνισμός. Ευθύνη δεν έχουμε μόνο απέναντι στην κοινωνία αλλά και απέναντι στον εαυτό μας. Πριν από Έλληνες, είμαστε άνθρωποι. Ή οφείλουμε να γίνουμε άνθρωποι. Κι αυτό ο καθένας έχει το δικαίωμα να το κάνει εκεί που επιθυμεί. Και μάλλον εκεί που του επιτρέπεται. Στην Ελλάδα απαγορεύεται να μην είσαι δούλος. Οπότε, απαγορεύεται να γίνεις άνθρωπος. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.