Ειρωνική πραγματικότητα
Αγαπητέ Πιτσιρίκο, εδώ επάνω ο συννεφιασμένος ουρανός, το ψιλοβρόχι και η χαμηλή θερμοκρασία κάνουν ό,τι μπορούν για να αποπροσανατολίσουν τα βιολογικά ημερολόγια των ιθαγενών homo sapiens, μαζί και όλων αυτών που οδηγηθήκαμε εδώ πάνω από τις ζεστές και ηλιόλουστες χώρες του νότου.
Θα έλεγε κανείς πως εδώ ο κόσμος είναι μαθημένος, αλλά στην πραγματικότητα δεν την παλεύει ιδιαίτερα.
Η διαφορά είναι πως για αυτούς είναι η φυσιολογική ροή των πραγμάτων, σε λα βι και τέτοια, ενώ για εμάς το να μη φαίνεται ήλιος 300+ ημέρες τον χρόνο είναι αρκετά σκληρό. Τι αρκετά σκληρό, ισοδυναμεί με κόλαση…
Το καλό με το να ζεις σε μια ξένη χώρα, τόσο μακρυά και τόσο διαφορετική στα περισσότερα από αυτό που είχες γνωρίσει μέχρι τώρα είναι το εξής:
Η πραγματικότητα έξω από τη δουλειά είναι σαν ήχος.
Αν σου αρέσει, μπορείς να αυξήσεις την ένταση.
Αν δεν σου αρέσει, μπορείς να την χαμηλώσεις και να παραμείνει ένα φυσηματάκι που να θυμίζει απλά πως υπάρχει και κάτι άλλο έξω από την πόρτα σου.
Είναι εύκολο να αγνοείς τους μ@λάκες όταν δεν μιλάνε τη γλώσσα σου.
Όταν διάβασα το κείμενό σου για την παρέα των Ελλαδιτών που σου τα κάνανε τούμπανο, μου ήρθε φλασιά ακριβώς ίδια φάση αλλά με παρέα Κυπρίων σε μια ταβέρνα στην Κρήτη πριν χρόνια.
Θέλω να πω πως παρά το ότι δεν καταλάβαινα ακριβώς τι έλεγαν, μου ήταν φοβερά δύσκολο να τους αγνοήσω.
Αν είχα χειροβομβίδα θα τους την είχα πετάξει, και είμαι και κατά της βίας να σκεφτείς, την καταδικάζω απ΄όπου και αν προέρχεται και ακόμα περισσότερο αν έρχεται από αλλού προς εμένα.
Βέβαια, μετά μας πληροφόρησε ο μαγαζάτορας πως στο χωριό τους ήταν οι περισσότεροι από αυτούς τηλεοπτικοί αστέρες κάποιου ριάλιτι (τι σκατά ρίαλ έχουν και τα λένε έτσι δεν ξέρω), οπότε έτσι κάπως δικαιολογείται η καφρίλα τους, γιατί οι περισσότεροι Κύπριοι που έχω γνωρίσει είναι άνθρωποι με τρόπους.
Τι έλεγα όμως; Α, ναι! Η πραγματικότητα που λες, Πιτσιρίκο μου, έχει αρχίσει και με κουράζει.
Τα πράγματα είναι σουρεαλιστικά, τόσο που μερικές φορές προβληματίζομαι και κάνω σκέψεις ανάλογες αυτών που έχουν οι ασθενείς μου.
Όχι, όχι να αυτοκτονήσω.
Αφού δεν το έκανα στις μεγάλες φουρτούνες, το πήδηξα αυτό το εμπόδιο (ποτέ μη λες ποτέ βέβαια).
Αλλά να τι σκέφτομαι: Ρε λες να είμαστε παγιδευμένοι στο Μάτριξ και οι κομπιούτορες να μας γλεντάνε;
Για αυτούς που δεν έχουν επαφή με το είδος και τις ταινίες, να κάνω μια γρήγορη επεξήγηση:
Οι υπολογιστές έχουν το ανθρώπινο είδος σαν μπαταρία, και τροφοδοτούν τον εγκέφαλο με μία εικονική πραγματικότητα γιατί αλλιώς οι μπαταρίες μαραζώνουν και δεν αποδίδουν.
Μια φυσιολογική πραγματικότητα λοιπόν βοηθά όλο το σώμα να παράγει ενέργεια και να αποδώσει.
Σπόιλερ αλέρτ: Ο Κηανου Ρηβς είναι ο cyber-μεσσίας που θυσιάζεται για τις αμαρτίες μας και μετά από τρεις ταινίες νικάμε στο τέλος τον καραπανέξυπνο Πακ-Μαν.
Στη δική μας περίπτωση, όμως, δεν πάει καλά η εικονική πραγματικότητα ρε Πιτσιρίκο.
Δηλαδή όταν ο άλλος θερίζει 100 άτομα και μετά από μια εβδομάδα το Κογκρέσο απορρίπτει τον έλεγχο πώλησης όπλων σε αυτούς που απαγορεύται να μπουν σε αεροπλάνο ως ύποπτοι για διασυνδέσεις με την τρομοκρατία, τι μας λέει αυτό;
Μας λέει πως, όχι φίλε μου, δεν θα ρίχνεις αεροπλάνα στον κόσμο. Θα αγοράζεις ένα σάκο τουφέκια και πιστόλια μαζί με κάποιες χιλιάδες σφαίρες και θα σκοτώνεις πατροπαράδοτα. Όχι αυτές τις γιαπωνέζικες τις μ@λακίες, καμικάζι και τέτοια. Είχατε και στο χωριό σας καμικάζηδες; Παλιόβλαχοι; Ε παλιόβλαχοι!
Φοβερή λογική, δεν έχω τίποτα να πω.
Η εφημερίδα σήμερα:
Φωτογραφία σουηδική κατάξανθη οικογένεια.
Άρθρο:
“7χρονο αγοράκι ζήτησε από τον υπάλληλο στα ΜακΝτόναλντς να του αλλάξει το δώρο γιατί ήταν μια κούκλα πριγκιπέσσα, και ο υπάλληλος του φώναξε γιατί δεν είπε “σας παρακαλώ”.
Σοκαρισμένη η τοπική κοινωνία! Το παιδί δεν μπορεί να το ξεπεράσει και η μαμά είναι πολύ ταραγμένη γιατί μάλωσε και με τον υπάλληλο”.
Προφανώς, θα ήταν ξένος ο υπάλληλος, γιατί αν ήταν αυτός Σουηδός και η οικογένεια μετανάστες η εφημερίδα θα είχε γράψει:
“7χρονο αρσενικό σωβινιστικό γουρούνι του κ*λου μεγαλωμένο με τα μουσουλμανικά σεξιστικά πρότυπα αρνείται να παραλάβει την γυναικεία κούκλα που απλόχερα του προσφέρεται από το μαγαζί και η μάνα του επιτίθεται φραστικά στον υπάλληλο. Η κοινωνικές υπηρεσίες εξετάζουν το ενδεχόμενο να αφαιρεθεί η κηδεμονία καθώς οι γονείς κρίνονται ακατάλληλοι, αφού πάνε τα παιδιά τους να φάνε σκατόφαγο στα φαστ φουντ καθώς και για την επιθετικότητά τους. Το ανήλικο αγοράκι έχει φανατιστεί και σχεδιάζει ταξίδι για εκπαίδευση στο Αφγανιστάν και τρομοκρατική επίθεση σε διεθνή έκθεση με θέμα την εστίαση”.
Είναι από ποιά σκοπιά τα κοιτάς τα πράγματα.
Εγώ πάλι έχω αρχίσει να τα κοιτάω από την πλευρά των παρανοϊκών, αλλά όχι αυτών των λάιτ με τη CIA, FBI, NSA και KGB.
Από των άλλων, των χαρντκοράδων που πιστεύουν πως το Μάτριξ είναι πραγματικότητα.
Σαν τον πάμπλουτο τυπά που φτιάχνει τα Τέσλα, τα πολυτελή και πανάκριβα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, κάτι τέτοια βγήκε και έλεγε και αυτός.
Απλά, εγώ είμαι στην πιο απένταρη έκδοση.
Ναι, ρε μάγκες, περιμένετε μια στιγμή! Δες λίγο την εικόνα. Πες πως βλέπεις μια ταινία δηλαδή. Πώς σου φαίνεται; Το σενάριο; Η σκηνοθεσία; Οι ερμηνείες; Η πλοκή; Οι χαρακτήρες;
Εδώ μιλάμε όχι για b-movie, ούτε για z-movie δεν την έβλεπα κατεβασμένη τζάμπα από πειρατική σελίδα.
Είμαστε στο Μάτριξ φίλες και φίλοι, και έχουν βάλει οι πάλιουρες της ΙΒΜ τους νέους υπολογιστές να κάνουν πρακτική και να σχεδιάσουν τα τελευταία εκατό και κάτι χρόνια της εικονικής μας πραγματικότητας.
Στην Ματριξοσχολή παίζει εργαστήριο:
– Να βάλω λίγη τρομοκρατία κύριε;
– Βάλε!
– Φτάνει τόση;
– Βάλε λίγη ρε κωλόψαρο σου λέω! Βάλε και εμφύλιο.
– Μα στη θεωρία μας έλεγε ο 18πύρηνος ότι το είχαν παρακάνει κάτι συμφοιτητές με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις εθνοκαθάρσεις…
– Βάλε μωρέ που σου λέω, απλά χώσε και καμπόση πολιτική ορθότητα και θρησκεία και καπιταλισμό να τα μπερδεύεις τα μπαταριάκια να γελάμε. Και πού ‘σαι, να φαίνεται πως το φαγητό πάει στα σκουπίδια ενώ ο κόσμος πεινάει, έτσι; Οι περισσότεροι δεν το παίρνουν καν χαμπάρι, και αυτοί που το αντιλαμβάνονται κάνουν σα μαλ@κες από τη λύσσα τους. Πολύ γέλιο! Και νεκρά μωρά βάλε, πολλά, να γουστάρουμε. Φρικάρουν για πέντε λεπτά οι ντούρασελ και μετά σκέφτονται τι θα φάνε το βράδυ.
Στην δική μου εκδοχή της εικονικής πραγματικότητας, όπως βλέπεις Πιτσιρίκο, οι υπολογιστές δεν είναι απλά τέρατα από σιλικόνη. Είναι πραγματικοί κ@ριόληδες, τόσο πολύ μας έμοιασαν και μας ξεπέρασαν κιόλας.
Η πραγματικότητα έχει καταντήσει ένα ειρωνικό και σαδιστικό αστείο σε βάρος μας.
Ευτυχώς, έχω βρει τον τρόπο να την βραχυκυκλώνω για αρκετή ώρα ώστε να την παλεύω, και δεν με έχουν πάρει ακόμα χαμπάρι.
Μέχρι να γράψω όλες τις βαρεμένες καφρίλες που μου έρχονται πρωί πρωί, βγήκε δειλά ο ήλιος. Δεν θα διαρκέσει και πολύ βέβαια. Λέω να επιστρέψω για λίγο στην “πραγματικότητα”.
Κάποια κυκλώματα σχολιάζουν μεταξύ τους σε γλώσσα μηχανής το πόση ώρα έλειπα στην τουαλέτα και γελάνε με τα δυαδικά τους λογοπαίγνια. Πού να ήξεραν…
Με σουρεαλιστικούς κυβερνοχαιρετισμούς από την φθινωπορινοκαλοκαιρινή Σκανδιναβία
Βασίλης
Υ.Γ. Να διευκρινίσω πως δεν παίρνω φάρμακα, πράγμα στο οποίο η απάντηση σου θα είναι “μάλλον θα έπρεπε να αρχίσεις”.
Υ.Γ.2 Πολλές φορές έχω την εντύπωση πως κλέβω τίτλους άλλων ή παλιότερους δικούς μου, ή σου έχω ξαναγράψει τα ίδια πράγματα. Η ηλικία βλέπεις… Ή το deja-vu του Μάτριξ;
(Αγαπητέ Βασίλη, εδώ κάτω ο ήλιος λάμπει, ο ουρανός είναι γαλανός και οι μέρες είναι οι πιο μεγάλες του χρόνου. Είμαι στο καφέ ενός ωραίου ξενοδοχείου πίσω από την παραλία και πίνω καφέ δίπλα στην πισίνα. Το μεσημέρι δεν πάω στην παραλία γιατί δεν αντέχεται η ζέστη. Δίπλα μου είναι ένα ζευγάρι Γερμανοί συνταξιούχοι και παραδίπλα ένα ζευγάρι Βρετανοί συνταξιούχοι. Οι Γερμανοί τρώνε φρουτοσαλάτα και πίνουν εσπρέσο, οι Βρετανοί πίνουν μπύρες. Στην επόμενη ζωή μου, θέλω να είμαι συνταξιούχος ευρωπαϊκής χώρας του βορρά. Θέλω να γεννηθώ έτσι. Βασίλη, να είσαι καλά γιατί με κάνεις και γελάω. Βέβαια, φρικάρουν οι Γερμανοί δίπλα που είναι αγέλαστοι. Δεν σχολιάζω περισσότερο γιατί πρέπει να ανεβάσω και το κείμενο του Ηλία, και να πάω ξανά στην παραλία. Αν δεν πάω, τα ψάρια θα βγουν έξω και θα με ψάχνουν. Την αγάπη μου. Και κάνε υπομονή. Όπου να ‘ναι, θα πάμε και στην Ελλάδα. Εγώ πολύ σύντομα.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.