Καλό χειμώνα σύντροφοι…

Φίλε Πιτσιρίκο,
Η βδομάδα αυτή είναι εξαιρετικά κρίσιμη για την ΕΕ. Αν μάλιστα κάποιος επεκτείνει τον ορίζοντα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2016, αντιλαμβάνεται ότι ίσως οι επόμενες 100 ημέρες να σφραγίσουν τις ζωές και τις προοπτικές εκατομμυρίων ανθρώπων στην Ευρώπη.

Τρία στοιχήματα –το καθένα με την σχετική του αξία και σημασία– έρχονται μέσα σε αυτό το μικρό χρονικό διάστημα για να επηρεάσουν σημαντικά τις ζωές των καθημερινών ανθρώπων.

Τα δύο από αυτά μέσα στην βδομάδα που διανύουμε.

Πρώτα –την Πέμπτη– το δημοψήφισμα στην Βρετανία.

Εκεί όπου ο ταξικός διαχωρισμός θα φανεί πολύ ξεκάθαρα και θα αποτελέσει την βάση εκατοντάδων αναλύσεων μέσα στους επόμενους μήνες, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα.

Γιατί στην Βρετανία οι φτωχοί και μικρομεσαίοι ψηφίζουν Brexit, ενώ οι περισσότερο εύποροι, οι βολεμένοι και οι πλούσιοι ψηφίζουν Bremain.

Η ψήφος ενάντια στην ΕΕ κυριαρχείται βέβαια από τον εθνικισμό και την ξενοφοβία και έχει σφραγιστεί από την δράση και την πολιτική ατζέντα των ακροδεξιών, όμως αυτό πολύ μικρή αξία έχει για την ερμηνεία της προηγούμενης μας διαπίστωσης.

Τα φτωχά λαϊκά στρώματα ψηφίζουν μαζικά το “out” γιατί ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός των τελευταίων δεκαετιών έχει κάνει παντού τους αριθμούς και τις στατιστικές να ευημερούν αλλά τις ζωές των απλών ανθρώπων να συντρίβονται μήνα με τον μήνα, μέρα με την μέρα.

Ο Βρετανικός λαός διαμαρτυρόμενος για αυτή την κατάσταση, ακολουθεί τυφλά την ακροδεξιά ατζέντα του μίσους γιατί δεν υπάρχει καμία άλλη για να ακολουθήσει.

Βλέπεις οι «αριστεροί» τύπου Εργατικών έχουν καταντήσει εδώ και χρόνια να είναι οι καλύτεροι απολογητές του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού.

Κι όχι φυσικά μονάχα στην Βρετανία. Παντού στην Ευρώπη.

Σε αυτό το δημοψήφισμα επίσης παρατηρεί κανείς την αδυναμία των κυρίαρχων συστημικών μέσων και των κομμάτων όχι μόνο να επηρεάσουν το αποτέλεσμα αλλά ακόμα και να αντιληφθούν τις τάσεις που κυριαρχούν μέσα στο εκλογικό σώμα.

Δεν ξέρω βέβαια, αλλά προβλέπω παρατηρώντας τα οργισμένα σχόλια κάτω από την αρθρογραφία υπέρ του “in” στον Βρετανικό τύπο και την τεράστια αποδοχή του “out“ στα μέλη του Εργατικού κόμματος -παρά την ξεκάθαρα ξενοφοβική ατζέντα της καμπάνιας-, πως η διαφορά υπέρ του Brexit θα είναι τελικά μεγάλη.

Σοκαριστικά απρόβλεπτη για τους κάθε λογής «αναλυτές» όσο κι εκείνη του αποτελέσματος στο δημοψήφισμα στην Ελλάδα ένα χρόνο πριν.

Εδώ πάντως αξίζει να θυμίσω ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Βρετανία δεν είναι δεσμευτικά για το κοινοβούλιο και τους πολιτικούς.

Δύο μέρες μετά – την Κυριακή – θα ακολουθήσει ο ουσιαστικά «δεύτερος γύρος» των βουλευτικών εκλογών στην Ισπανία.

Εκεί όπου το σχέδιο για Συριζοποίηση των Podemos και της Ισπανικής αριστεράς είναι φυσικά σε εξέλιξη και θα βασιστεί, όπως πάντα, στο σενάριο της επικείμενης οικονομικής καταστροφής, της καλλιέργειας του φόβου πως αν δεν υπάρξει ο αναγκαίος συμβιβασμός θα πέσουν πάνω στην Ισπανία οι δέκα πληγές του Φαραώ και ο λαός της θα αφανιστεί από τον ευρωπαϊκό χάρτη.

Το αν τελικά θα περάσει ή όχι ο εκβιασμός θα φανεί πολύ σύντομα.

Απλά να πω πως ένα αποτέλεσμα υπέρ του Brexit θα ανεβάσει τα επιτόκια δανεισμού της Ισπανίας και θα κάνει τα λόγια του …Γερμανού Μωυσή να ακούγονται στα αυτιά των Ισπανών πολύ πιο απειλητικά από ότι στα αλήθεια είναι. Θα δούμε.

Τέλος, μέσα στο Φθινόπωρο, ο δοτός -ένας ακόμα- πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι θέτει στην κρίση του Ιταλικού λαού, την «μεταρρύθμιση» του Ιταλικού συντάγματος που χρονολογείται από το 1945 και είναι – κατά τα λεγόμενα του Ρέντσι – «απαρχαιωμένο και αναχρονιστικό».

Το καινούργιο Σύνταγμα που εκείνος προτείνει συμβαδίζει με τα νέα δεδομένα των καιρών, μειώνει το επίπεδο προστασίας των πολιτών από την αυθαιρεσία του κράτους και των μονοπωλίων και φυσικά περιορίζει τα δημοκρατικά δικαιώματα.

Η Ιταλική «αριστερά» στο πλευρό του «Ντουτσέτου» αν και βαθιά διασπασμένη πάνω στο θεμελιώδες ερώτημα για το πόσες ώρες την ημέρα πρέπει τα μέλη της να γλείφουν τον κώλο του Ματέο.

Τρείς ή δεκατρείς ώρες; That is the question.

Φυσιολογικό λοιπόν είναι να καρπώνονται την λαϊκή δυσαρέσκεια –και εκεί– οι ακροδεξιοί λαϊκιστές και οι original φασίστες.

Ο επικείμενος «εκσυγχρονισμός» του «αναχρονιστικού» ιταλικού Συντάγματος ίσως και να ερμηνεύει και την πρεμούρα των Τσίπρα-Μητσοτάκη να έρθουν σε συμφωνία για την επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση και στην Ελλάδα.

Όμως, στο Προτεκτοράτο το Σύνταγμα είναι ούτως ή αλλιώς γράμμα κενό και ο λαός που κάποτε – σε καιρούς πολύ δυσκολότερους – έκανε σημαία του το «1-1-4», τώρα «κοιμάται κι ονειρεύεται πως την αυγή παντρεύεται».

Ο Τσίπρας που έχει πουλήσει στους Γερμανούς την εκμετάλλευση της χώρας για τα επόμενα 99 χρόνια -το Χονγκ Κονγκ της Ν.Α Ευρώπης αντί για την Δανία του νότου- και έχει φορολογήσει και το αέρα που αναπνέει ο κόσμος, δωρίζει στον ΓΓ του ΟΗΕ το σωσίβιο του πνιγμένου και όπως πάντα γελάει σαν τον μ@λάκα μπροστά στην κάμερα.

Ο Παυλόπουλος που εκπροσωπεί την Πολιτεία πέφτει στα γόνατα μέσα στην εκκλησία –βάλε του ένα τσεμπέρι στο μαλλί, βρε Jo Di– και υπόσχεται πως, αν η Μεγαλόχαρη κάνει το θαύμα της και περάσει η χώρα στην ανάπτυξη, θα ανέβει με τα γόνατα από το λιμάνι μέχρι την χάρη της τον Δεκαπενταύγουστο στην Τήνο. Θα της ανάψει μάλιστα και μια λαμπάδα ίσαμε το μπόι του Κασιδιάρη.

Αλλά είπαμε. Μη μου τους κύκλους τάραττέ! Καλοκαιράκι, μπυρίτσα παγωμένη κατά προτίμηση Μύθος, βραδινό στην γκουρμέ σουβλακερί της πλατείας, μπαλίτσα και … «άσε μας κι εσύ τώρα».

Τον χειμώνα θα δούμε τι θα κάνουμε. Δεν μας φτάνουν οι σκοτούρες μας έχουμε κι εσάς να μας μαυρίζετε την ψυχή!

Κι αν αποδειχθεί τελικά κι αυτός σκάρτος, θα ψηφίσουμε τον επόμενο.

Ποιος ξέρει, μπορεί ο Κυριάκος να τα καταφέρει καλύτερα!

Χα, χα, χα, χα! Αυτά δεν λένε;

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, η Ευρώπη έχει χάσει το μυαλό της -αυτό που είχε- και το κραχ, που θα κάνει μεγάλο κρότο, κρααααααααααααααχ πλησιάζει. Ηλία, τα πράγματα στο προτεκτοράτο πάνε ακόμα χειρότερα από όσο υποστηρίζουν οι …αρχές. Ο τουρισμός δεν πάει καλά -παρά τα όσα διθυραμβικά περί αφίξεων γράφονται- και βλέπω να έρχονται και άλλα λουκέτα. Εκείνοι οι Έλληνες που πίστεψαν πως η ελληνική κοινωνία θα καταρρεύσει αλλά πως αυτοί θα την γλιτώσουν, διαπιστώνουν τώρα πως κανείς δεν είναι ασφαλής σε μια χώρα και σε μια κοινωνία που καταρρέει. Αλλά θα έπρεπε να το ξέρουν από την αρχή αυτό. Τώρα είναι κάπως αργά. Να είσαι καλά, Ηλία.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.