Ο Καραγκιόζης αναρχικός
“Είναι η χώρα μας. Οι Γότθοι, οι Ούννοι, οι Βούλγαροι, οι Σέρβοι, οι Φράγκοι, οι Τούρκοι και τελευταίοι οι Βηγκανιανοί, δεν κατάφεραν ποτέ να μας την πάρουν. Λαοί των οποίων επέζησα. Η Αθήνα και εγώ αλλάξαμε μαζί κατά κάποιο τρόπο. Η κυρίως Ελλάδα όμως, είναι η ηπειρωτική Ελλάδα, και δεν αλλάζει για εμένα. Προσπάθησε να την πάρεις, ό,τι και αν είσαι, και οι Κλέφτες μου θα πιάσουν τους λόφους σαν τους χθόνιους εκδικητές των αρχαίων χρόνων. Θα περάσεις, αλλά οι λόφοι της Ελλάδας θα μείνουν, θα είναι απαράλλαχτοι, με τη μυρωδιά από κατσικίσια κόκκαλα που καίγονται, με ένα ανακάτεμα αίματος και κρασιού, μια γεύση από γλυκαμένα αμύγδαλα, έναν ψυχρό άνεμο τη νύχτα και πλαγιές τόσο λαμπερά γαλανές σαν τα μάτια ενός θεού την ημέρα. Άγγιξέ τους, αν τολμάς. Γι αυτό ξανανιώνω όποτε γυρνάω, γιατί τώρα που είμαι ένας άνθρωπος με πολλά χρόνια στην πλάτη μου, αισθάνομαι το ίδιο για όλη την Γη.”
This Immortal
Robert Zelazny, 1966
Έτσι σκέφτεται ο “Καραγκιόζης”, αγαπητέ Πιτσιρίκο, σε ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας της δεκαετίας του ’60.
Ο ΄ ελληνικής καταγωγής ήρωας, ένας κατά κάποιο τρόπο μεταλλαγμένος από τη ραδιενέργεια της πυρηνικής καταστροφής ημίθεος, κοκτέηλ Ηρακλή, Αχιλλέα, Διόνυσου, Άρη και άλλων μυθικών προσώπων, ξεσηκώθηκε κατά των εξωγήινων Βηγκανιανών οι οποίοι έχουν μετατρέψει τον πλανήτη σε προτεκτοράτο τους μετά την καταστροφή.
Γνωστός με το ψευδώνυμο Καραγκιόζης, αφού έσπειρε τρόμο με βομβιστικές επιθέσεις και απέτυχε στο να απαλλάξει τη Γη από την επιτήρηση των έξωθεν σοφών εξωγήινων, αποφάσισε να πιάσει με άλλη ταυτότητα πλέον μια θεσούλα στο δημόσιο.
Στην υπηρεσία αρχαιοτήτων συγκεκριμένα, προϊστάμενος, ακόμα και αν δεν είχε σχέση με Καλαμάτα.
Από εκεί τρόλλαρε συστηματικά την κηδεμονία των ανωτέρων όντων και σαμποταρει με μουλωχτό τρόπο το κατεστημένο (βιντεοσκοπεί την αποδόμηση της μεγάλης πυραμίδας από κομπάρσους-εργάτες ντυμένους με αρχαία ρούχα και θα πουλήσει το βίντεο παιγμένο ανάποδα για να δουν πώς τελικά χτίστηκε το οικοδόμημα – παράλληλα όποιος αγοράσει το οικόπεδο ‘Αίγυπτος’ θα πάρει τα παπάρια του αντί για την πυραμίδα).
Ακούγεται σαν κάτι που θα έκανε ο Καραγκιόζης, αν είχε γραφτεί έργο “ο Καραγκιόζης και οι Εξωγήινοι της τρόικας”.
Μόνο που στην πραγματικότητα μας έλαχε η κακή εκδοχή του, ο Αλέτσι και το παρεάκι-συμμορία των ξεπουλημένων του ρουφιάνων και ηλιθίων, και να ‘μαστε…
Όχι, λάθος. Δεν μας έλαχε. Τους ψηφίσαμε δημοκρατικά και τους επιβραβεύσαμε δημοκρατικά για την προδοσία τους.
Αυτοί αποδομούν ό,τι είναι να μείνει σε εμάς και δίνουν τα υπόλοιπα στους άλλους.
Βέβαια, δεν το λεω για παρηγοριά, αυτό γίνεται παντού.
Καταλαβαίνω πως η πολλή επαφή με συμπατριώτες δίνει την εντύπωση πως μόνο ο Έλληνας είναι για τα κ’νέλια, που λένε στο χωριό μου.
Δεν είναι έτσι, όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουν και όλοι με ηλίθιες στερεοτυπικές σκέψεις βαυκαλίζονται.
Θα σου φέρω παράδειγμα την μεγάλη τοπική εφημερίδα του Γκέτεμποργκ, όπου η αρχισυντάκτρια -ιέσκου -Ρουμάνα προφανώς στην καταγωγή- κόβει φλέβα κάθε δεύτερο εντιτόριαλ για το ότι πρέπει να ελέγχεται η εισροή ξενων.
Μίλησε η ανηψιά του Θωρ.
Τι τα θες, το πράγμα πάει κατά διαόλου, και αυτό το λέω με όλη την αισιοδοξία που γενικά με χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο.
Πόσο αισιοδοξία να έχεις όμως όταν σε κάθε παραλία υπάρχει το λιγότερο μια -συνήθως χοντρή- που χοροπηδάει με ανοιχτά τα χέρια κόντρα στον άνεμο, προσπαθώντας ωσάν νέος Γκάλης να μείνει στον αέρα για να σουτάρει τη νικητήρια βολή, και ένας (πάντα μαλάκας) που κρατάει ένα σελφι-στικ ωσάν νέος μαλάκας, και προσπαθεί να την πιάσει στην τέλεια εναέρια πόζα που θα πάρει χιλιάδες λάικς στο φατσοβιβλίο;
Απορώ ποιός κάνει λάικ σε αυτές τις φωτογραφίες εκτός από τα σουβλατζίδικα και τις πιτσαρίες…
Αλλά όχι, δεν με ενοχλούν και δεν τους ενοχλώ.
Ούτε οι χοροπηδήχτρες, ούτε οι σουβλατζήδες, ούτε κανένας από τους ξεπουλημένους ρουφιάνους.
Ο καθένας τραβάει τον δρόμο του. Σε καμία συζήτηση δεν έτυχε να ακούσω “έφταιξα¨.
Πάντα κάποιοι άλλοι έφταιγαν, γι αυτό μέχρι να αποφασιστεί ποιοί έφταιγαν, ας βράσει ο καθένας στο καζάνι του.
Εγώ αισθάνομαι σαν τον “Καραγκιόζη”, ξανανιώνω όταν γυρνάω εδώ.
Οι λόφοι και οι θάλασσες και οι μυρωδιές θα βρίσκονται πάντα εδώ, όσοι και αν περάσουν.
Με φιλικούς και ανεμοδαρμένους χαιρετισμούς από την τελευταία ημέρα διακοπών στην Άνδρο
Βασίλης
Υ.Γ.1 Το αστείο στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα είναι πως (σπόιλερ αλέρτ- αλλά σιγά και μην το διαβάσει κανείς) ο Καραγκιόζης κληρονομεί την Γη, από μια οικογένεια σοφών εξωγήινων που την αγόρασε και τον έβαλε σε δοκιμασίες εν αγνοία του για να δει αν την αξίζει.
Υ.Γ.2
Κείνο που με τρώει
κείνο που με σώζει
είναι π’ ονειρεύομαι
σαν τον καραγκιόζη…
(Αγαπητέ Βασίλη, τόσο λίγες μέρες είναι οι διακοπές σου; Πρέπει να το αλλάξουμε αυτό. Έχω έναν φίλο Συριζαίο -που είναι στα πράγματα τώρα-, οπότε θα του πω να σε βάλει σύμβουλο του Αλέξη στο θέμα “γιατί οι γκόμενες πηδάνε στην παραλία για να τις βγάλει φωτογραφία στον αέρα το τελευταίο θύμα τους”. Θα κάνεις πέντε μήνες διακοπές στην Ελλάδα και θα πληρώνεσαι κιόλας. Πάντως, περιμένω και άλλες εντυπώσεις σου από την Ελλάδα, όταν επιστρέψεις στη Σουηδία. Να είσαι καλά Βασίλη. Καλό χειμώνα!)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.