Καλή σταδιοδρομία
Πιτσιρίκο, διάβασα το κείμενο της Δώρας που πέρασε στο Ιστορικό – Αρχαιολογικό και είναι ενθουσιασμένη και κάπως συγκινήθηκα. Βλέπεις κάποτε, πολλά χρόνια πίσω, ήμουν κι εγώ στη θέση της μετά από ανάλογη επιτυχία στις Πανελλήνιες και ετοιμαζόμουν να ξεκινήσω για το όνειρό μου, την αρχαιολογία. Και φυσικά για τα τέσσερα και κάτι πιο ανέμελα χρόνια της ζωής μου.
Άλλες εποχές τότε βέβαια, αλλά κάποια πράγματα είναι ίδια.
Θυμάμαι ότι είχα επιλέξει αυτή τη σχολή και μόνη μου έλεγα ότι δεν ξέρω αν θα καταφέρω να ασκήσω αυτό το επάγγελμα στην Ελλάδα (μάντης ήμουν;;) αλλά τουλάχιστον θα έχω σπουδάσει κάτι που μου αρέσει.
Γι’ αυτό και μόνο το λόγο -και ανεξάρτητα από το μετά-, άξιζε αυτή η επιλογή μου.
Διαχωρίζω την περίοδο των σπουδών από το μετά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν μείνει στην άκρη, το αντίθετο.
Ωστόσο, η επιλογή και η επιτυχία στις Πανελλήνιες μάλλον δεν θα καθορίσει και τη ζωή του κάθε παιδιού.
Δεν καθόρισε τη δική μου, ούτε και κανενός που ξέρω.
Δεν ξέρεις ποτέ πού θα σε πάει η ζωή και με τι άσχετο θα καταπιαστείς στην πορεία είτε από ανάγκη είτε από αγάπη.
Δεν ξέρεις αν η σχολή που πέρασες και δεν σου πολυαρέσει, τελικά θα αποδειχθεί ότι σου ταιριάζει.
Ούτε και αν, αφού περάσεις στη σχολή της επιλογής σου διαπιστώσεις ότι τελικά αυτό το αντικείμενο δεν είναι για σένα.
Κι αν η αποτυχία σου στις συγκεκριμένες εξετάσεις θα σε φέρει πιο κοντά στο επάγγελμα για το οποίο είσαι ο κατάλληλος.
Και γενικώς δεν ξέρεις και πολλά για το μέλλον, οπότε ψυχραιμία.
Όλες οι σπουδές είναι καλές για πολλούς λόγους που δε σχετίζονται απαραίτητα με το αντικείμενό τους.
Σου δίνουν το κίνητρο να διαβάσεις, να ανοίξεις τους ορίζοντές σου. Γνωρίζεις ανθρώπους, έχεις τη δυνατότητα να ταξιδέψεις (Erasmus οπωσδήποτε!), έχεις πρόσβαση σε απεριόριστα βιβλία και δημοσιεύσεις, θα συναντήσεις κάθε καρυδιάς καρύδι και αυτό θα σε κάνει να καταλάβεις τους ανθρώπους και να διαμορφώσεις την οπτική σου για τον κόσμο.
Εννοείται ότι όλα αυτά μπορείς να τα κάνεις κι αν δε σπουδάσεις. Και στις δύο περιπτώσεις θέλει μάτια ανοιχτά.
Επίσης, όπως θα διαπιστώσει σύντομα η Δώρα, όσο παράξενο κι αν ακούγεται αυτό στους απ’ έξω, μέσα από την ιστορία και την αρχαιολογία μπορείς να κατανοήσεις πολλά πράγματα για το σήμερα.
Πάντως, να το πούμε κι αυτό. Η φοίτηση σε κάποιο πανεπιστήμιο, ακόμη και στο καλύτερο πανεπιστήμιο του κόσμου, δε συνεπάγεται και την καλλιέργεια και την αφύπνιση του ατόμου, τουλάχιστον όχι αν το ίδιο το άτομο δεν προσπαθήσει γι’ αυτά.
Και η αλήθεια είναι ότι αυτό που χρειάζεται η χώρα αυτή τη στιγμή δεν είναι παιδιά που να έχουν σπουδάσει, αλλά παιδιά ξύπνια, με αντίληψη και με το θάρρος της γνώμης τους, παιδιά που να διαχωρίζονται από τη μάζα και κυρίως να μη σκέφτονται σαν τους παππούδες τους.
Αυτό δεν το προσφέρει το πανεπιστήμιο, είναι στο χέρι του καθενός να το αναζητήσει.
Επομένως, καλή σταδιοδρομία σε όλα τα παιδιά που τελείωσαν τώρα το σχολείο, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων.
Η ενήλικη ζωή ξεκινά τώρα και, ό,τι κι αν σας λένε, είναι στο χέρι σας να διαμορφώσετε το μέλλον σας. Σε μεγάλο βαθμό και το δικό μας.
Φιλιά
Ελένη
Υ.Γ. Δύο συμβουλές για τη Δώρα και για κάθε παιδί που βρίσκεται στη θέση της. Η πρώτη είναι να πάρει όσο το δυνατό περισσότερα από τις σπουδές της, να ανοίξει τους ορίζοντές της, να γνωρίσει ανθρώπους, να διαβάσει πολύ και να ταξιδέψει πολύ. Η δεύτερη, τώρα που πηγαίνει στα αγαπημένα μου Γιάννενα, να εφοδιαστεί με αδιάβροχα και ομπρέλες και να πάει να δει όσο πιο πολλές φορές μπορεί τους Villagers of Ioannina City που υπεραγαπώ.
(Αγαπητή Ελένη, δεν είναι τυχαίο ότι δεν έγραψα σχόλιο στο κείμενο της Δώρας αλλά μόνο ευχές. Θυμάμαι την ημέρα που πέρασα στο πανεπιστήμιο, θυμάμαι τα τηλέφωνα που χτυπούσαν, το όνομα στο ραδιόφωνο -τότε έλεγαν στο ραδιόφωνο τα ονόματα των επιτυχόντων-, τα χρήματα της υποτροφίας από το ΙΚΥ, όλα τα θυμάμαι. Επίσης, αναρωτιέμαι ποιος ήταν αυτός ο τύπος που χαιρόταν με όλα αυτά. Πάντως, δεν ξεχνάω πώς είναι να είσαι 17 χρονών και να έχεις πλήρη άγνοια για τη ζωή. Εγώ, πάντως, είχα. Και τώρα έχω. Η χαρά είναι όλη της Δώρας και των ανθρώπων της γενιάς της. Ούτε συμβουλές έγραψα. Μάλλον, οι δικές μας γενιές δεν τα κατάφεραν και πάρα πολύ καλά, οπότε ας μην δίνουμε συμβουλές στους νεότερους. Να είσαι καλά, Ελένη.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.