Μια ατελείωτη δυστυχία

Φίλε Πιτσιρίκο,
ζω στο εξωτερικό εδώ και πολλά χρόνια, έρχομαι στην Ελλάδα βασικά για τις διακοπές του καλοκαιριού. Τα τελευταία χρόνια βλέπω να γιγαντώνεται ένα φαινόμενο που δεν φαίνεται να ενοχλεί και πολύ τους συμπατριώτες μου.

Φέτος και πέρσι είχα την ευκαιρία να γυρίσω εδώ αρκετά μέρη, πράγμα που με βοήθησε να επιβεβαιώσω αυτή τη διαπίστωσή μου.

Λοιπόν, όπου κι αν πέρασα, συνάντησα αγέλες ή τέλος πάντων ομάδες από αδέσποτα σκυλιά που περιφέρονται, αναζητώντας κάτι να φάνε ή νερό να πιούνε.

Στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη, στην οδό Τσιμισκή, στο σταθμό Μακεδονία, έξω από το εμπορικό κέντρο Κόσμος, στην Περαία στην παραλία, στην Επανομή, στην Έδεσσα, στα αρχαία στη Βεργίνα, στη Σάνη, στην Ελάνη, στην Κασσανδρεία στη Χαλκιδική, έξω από τη Λαμία, στο Σχινιά, στο Μαραθώνα, στο Μεγάλο Πεύκο, στην Παλαιά Επίδαυρο, στο Σαλάντι, στην Ερμιόνη, στην Ακτή Ύδρας, στο Μετόχι Αργολίδας, παντού το ίδιο φαινόμενο.

Όχι ότι το πράγμα είναι κάτι το ανήκουστο για τα ελληνικά δεδομένα, υπήρχε πάντα, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει εξαπλωθεί με φοβερό τρόπο, προφανώς αποτέλεσμα της κρίσης.

Αυτό που με εξέπληξε ήταν ότι μόνο σε μένα έκανε εντύπωση.

Μιλώντας με γνωστούς και φίλους, κατάλαβα ότι το θέμα δεν είναι δημοφιλές, το 98% αδιαφορεί επιδεικτικά, το υπόλοιπο 2% θα μπορούσε να ενδιαφερθεί χλιαρά-χλιαρά.

Η στερεότυπη απάντηση που μου δινόταν ήταν “τόσα παιδάκια δεν έχουν να φάνε ή είναι χωρίς ιατρική περίθαλψη, για τα σκυλιά θα νοιαστούμε τώρα…”.

Άκαρπες οι προσπάθειές μου να ξυπνήσω το ενδιαφέρον για το θέμα.

Αρχικά, προσπάθησα χωρίς αποτέλεσμα να αντικρούσω, λέγοντας ότι ζω σε μία χώρα που βρίσκεται σε παραπλήσια οικονομική μοίρα με την Ελλάδα, και όμως -τουλάχιστον στην περιοχή που ζω εγώ- δεν υπάρχουν πουθενά αδέσποτοι σκύλοι, όχι γιατί έχουν ψοφήσει, αλλά γιατί είναι σε καταφύγια ή έχουν υιοθετηθεί, όπως επίσης δεν υπάρχουν παιδάκια χωρίς ιατρική περίθαλψη, γιατί η ιατρική περίθαλψη είναι δημόσια και δωρεάν για όλους, ανεξαρτήτως αν δουλεύουν ή όχι.

Κάποιος μου είπε ότι λέω ψέματα, οπότε ψάξαμε στη Βικιπέδια, ένας άλλος μου είπε ότι κατά τη γνώμη του ο καθένας θα πρέπει όπως έστρωσε να κοιμηθεί, οπότε η δωρεάν ιατρική περίθαλψη δεν θάπρεπε να ισχύει για τους τεμπέληδες, έπειτα και αν ψοφήσει και κάνας σκύλος δεν χάθηκε ο κόσμος.

Άλλοι μου είπαν ότι είναι ανώφελο να προσπαθούμε να αλλάξουμε τα πράγματα – γενικά- γιατί ισχύει το αξίωμα του Δαρβίνου ότι νικάει ο ισχυρότερος …

Η κρίση έχει κάνει τον κόσμο εγωιστή, η ρηχή καθημερινότητα του έξαλλου νεοφιλελευθερισμού, ο τηλεοπτικός βομβαρδισμός παραπληροφόρησης έχει κάνει τον μέσο έλληνα, ακόμη και τον “αριστερό”, άξιο οπαδό του Donald Trump.

Δεν κατάφερα να βοηθήσω κανένα σκύλο ή γάτο από αυτούς που συνάντησα, -στην Περαία μόνο κάτι κοπελίτσες συγκινήθηκαν με ένα γατάκι και το πήρανε σπίτι τους-, οπότε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ανοίξω μιά σελίδα στο Faceboook με τις φωτογραφίες και μια συνοπτική ιστορία όλων των αδέσποτων που συνάντησα.

Πολλούς συντροφικούς χαιρετισμούς από την Πάρμα Ιταλίας

Gran Chan

(Αγαπητέ φίλε, αυτό που συμβαίνει -και απέναντι στα ζώα- είναι ότι επικράτησε ο κυνισμός. Και όχι μόνο στην Ελλάδα. Ανάμεσα στην ελπίδα και τον κυνισμό, επιλέξαμε τον κυνισμό. Εννοώ τον κυνισμό όχι ως φιλοσοφική θεωρία αλλά με την έννοια της ωμότητας και της σκληρότητας. Βέβαια, τα σκυλιά -αν και κυνικός σημαίνει σκυλίσιος- δεν είναι κυνικά. Η ανθρωπότητα πρέπει να επιλέξει την ελπίδα και όχι τον κυνισμό. Σαν παπάς ακούγομαι τώρα, αλλά το πιστεύω αυτό. Πάντως, στην γειτονιά μου, οι πάντες αγαπάνε και προσέχουν τους σκύλους και τις γάτες. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.