Are you my Negrο?
Φίλε Πιτσιρίκο, στις αμερικανικές μαφιόζικες ταινίες ακούγεται πολύ συχνά η φράση «are you my negrο?», όταν το αφεντικό απευθύνεται στους παρατρεχάμενους, επιζητώντας να επιβεβαιώσει την αφοσίωση και την υποταγή τους.
Φυσικά και δεν κυριολεκτεί.
Το negrο κολλάει εξίσου καλά με όλες τις φυλές και τις εθνικότητες που έχει στην δούλεψή του.
Στην πραγματικότητα, η ερώτηση τίθεται ως εξής «εσύ δεν είσαι ο σκλάβος μου;» και η αναμενόμενη απάντηση είναι πάντοτε καταφατική.
Αν για τον οποιοδήποτε λόγο η απάντηση δεν είναι αυτή που ο μαφιόζος θέλει να ακούσει, αρχίζει το παιγνίδι της σκληρής επιβολής και της παραδειγματικής τιμωρίας του «αντιρρησία».
Βέβαια, το ίδιο παιχνίδι παίζεται και μέσα στις κοινωνίες από το τοπικό μέχρι το ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο επίπεδο.
«Are you my negrο?» είναι πάντα η ερώτηση.
Την θέτει ο Αμερικανός στον Φιλιππινέζο και στον Ιρακινό, την θέτει ο Γερμανός στον Πορτογάλο και στον Έλληνα, την θέτει κι ο Έλληνας με την σειρά του στον ξεριζωμένο πρόσφυγα που ξέμεινε με το έτσι θέλω στον τόπο του.
Και βέβαια, ο κάθε λογής «negrο» θα πρέπει υπομονετικά κι αδιαμαρτύρητα να δέχεται την απάνθρωπη συμπεριφορά του «αφέντη», όσο παρανοϊκά άδικη και να είναι.
Διαφορετικά, ο «αφέντης» ξεσπά ακόμα πιο άγρια, βρίσκοντας τις πιο πιθανές και τις πιο απίθανες δικαιολογίες για να «εξηγήσει» την συμπεριφορά του.
Ειδικά στην Ελλάδα έχουμε περάσει πολλά χρόνια σκληρής εκπαίδευσης πάνω στο ζήτημα αυτό.
Τα ίδια πάντα.
Από τα κέντρα επεξεργασίας απορριμμάτων μέχρι τις υποδομές υποδοχής προσφύγων.
-Εμείς εδώ έχουμε μεγάλα κοινωνικά προβλήματα. Ανεργία, φτώχεια, διαφθορά. Δεν μπορούμε να τους δεχτούμε. Να τους πάτε αλλού.
-Πού αλλού;
-Αλλού. Δίπλα. Μα και δίπλα έχουν προβλήματα. Ε, τότε να πας να γ@μηθείς. Και να πάρε και μια κοτρόνα στο κεφάλι για να μην με ξεχάσεις ποτέ.
Τα προβλήματα, βέβαια, οι τοπικές κοινωνίες τα θυμούνται, όταν έχουν απέναντι τους τους πρόσφυγες και γενικά τους κοινωνικά ευάλωτους.
Τα προβλήματα τα θυμούνται, όταν τα δικά τους παιδάκια παίξουν στην αυλή του σχολείου με τα προσφυγόπουλα. Με το ίδιο τόπι. Που είναι ασπρόμαυρο.
Όταν φτάνουν όμως στον τόπο τους οι πολιτικοί και τα κόμματα – οι «αράπηδες» των Γερμανών που έλεγα πριν–, τότε υπάρχουν μονάχα οι «λύσεις» των προβλημάτων και οι πολλά υποσχόμενες συναλλαγές κράτους-πολίτη για το όχι και τόσο μακρινό μέλλον.
Καμία σημασία δεν έχει, βέβαια, το όνομα του κόμματος και του πολιτικού.
Χθες ήταν ο Τσίπρας και το Συριζοπασόκ, αύριο ο Κυριάκος και το ΝΔπασόκ.
Βέβαια, όλοι αυτοί οι «αγανακτισμένοι» νοικοκυραίοι της διπλανής πόρτας δεν είναι φασίστες.
Όμως, αλήθεια, η συμπεριφορά τους τι είναι; Φασιστική ή δικαιολογημένη; Ή και τα δύο μαζί;
Εφτά χρόνια μετά από την χρεοκοπία της χώρας και την μετατροπή της Ελλάδας σε «αποικία χρέους» -που έγραφε κι ο μακαρίτης ο Κοτζιάς- είναι γελοίο να ισχυρίζονται οι Έλληνες ότι δεν έχουν ακούσει ποτέ τον Σόιμπλε, τον Ντάισεμπλουμ ή τον Γιούνκερ να τους ψιθυρίζει στο αυτί «Are you my negrο?».
Όπως γελοίο είναι να προσποιούνται, πώς δεν θυμούνται ποια ακριβώς απάντηση έχουν δώσει.
Φιλιά από την Εσπερία
Ηλίας
Υ.Γ. Έμαθα ότι η συμφωνία για ενδεχόμενη συγκυβέρνηση μεταξύ Συριζοπασόκ και ΝΔπασόκ, χάλασε όταν τέθηκε ζήτημα για το ποιος θα αναλάβει το καινούργιο υπουργείο Facebook. Το Συριζοπασόκ επέμενε για τον Παύλο Πολάκη και η ΝΔπασόκ για τον Άδωνη Γεωργιάδη. Και οι δύο αυτοί πολιτικοί έχουν σχέση με τον χώρο της επιστήμης και του πνεύματος και έχουν παράγει σημαντικό μνημονιακό έργο στο υπουργείο Υγείας. Πληροφορίες πως δακρύζει νύχτα μέρα η φωτογραφία του Άρη Βελουχιώτη -που με το έτσι θέλω έχει κρεμάσει από τον τοίχο του υπουργικού του γραφείου ο Σφακιανός μπροσταρότραγος- ελέγχονται ως ανακριβείς.
(Αγαπητέ Ηλία, να το πάρεις απόφαση: Στην Ελβετία θα ζήσεις και την υπόλοιπη ζωή σου. Και είσαι τυχερός. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.