Όμορφες γυναίκες
Πιτσιρίκο καλησπέρα,
Θα σου μιλήσω για μερικούς όμορφους ανθρώπους που γνώρισα στις αρχές αυτού του χρόνου σε μια πόλη της Γερμανίας όπου βρέθηκα με τη γυναίκα μου για ένα τετραήμερο διακοπών, ή τουλάχιστον αυτός ήταν ο αρχικός σκοπός, για να δούμε συγγενείς της γυναίκας μου που μένουν εκεί.
Καταλήξαμε τελικά να μείνουμε δυόμισι μήνες, αφού η 27 εβδομάδων έγκυος γυναίκα μου γέννησε πρόωρα εκεί.
Ο μικρός έμεινε 9 εβδομάδες στην εντατική, στο τμήμα πρόωρων νεογνών και ευτυχώς όλα είχαν αίσιο τέλος.
Θα ήθελα όμως να μιλήσω για τους ανθρώπους που μας βοήθησαν με κάθε τρόπο όσο βρεθήκαμε εκεί και για τους «κρύους» Γερμανούς που μας φέρθηκαν ποιο ζεστά από οποιονδήποτε.
Από τις νοσοκόμες και τους παιδίατρους, που από τις θερμοκοιτίδες τους περνάνε εκατοντάδες μωρά κάθε χρόνο και οι οποίοι ήταν ευγενικότατοι, λύνανε κάθε απορία μας και συζητούσαν μαζί μας κάθε μέρα σχετικά με την κατάσταση του μικρού, μέχρι την κυρία Μόνικα στις πληροφορίες του νοσοκομείου που με τα λιγοστά αγγλικά της έκανε ότι περνούσε από το χέρι της για να συνεννοηθεί με την ασφάλειά μας και μέχρι μας προσέφερε να μείνουμε δωρεάν στον ξενώνα του νοσοκομείου, αν η ασφάλεια τελικά δεν πλήρωνε.
Την κυρία Μαρίνα, Γερμανίδα κι αυτή, την καθαρίστρια του ξενώνα, που μου έδινε τα κλειδιά του πλυσταριού για να πλένουμε κάνα ρούχο, με κίνδυνο να βρει τον μπελά της αν κάποιος με έβλεπε να μπαινοβγαίνω, και κάθε πρωί που ερχόταν να καθαρίσει με ρωτούσε πως πάει ο μικρός.
Δε θα ξεχάσω βέβαια την Μαρία, την γυναικολόγο από την Πάφο, που έτυχε να είναι βάρδια εκείνο το βράδυ στο νοσοκομείο και τελικά όχι μόνο ξεγέννησε αλλά έκανε τον διερμηνέα, μας βοήθησε με ό,τι διαδικαστικό χρειαστήκαμε και ερχόταν να δει τι κάνουμε, όταν η μητέρα της, τις ίδιες μέρες, έτρεχε στους γιατρούς με καρκίνο του μαστού.
Δε θα ξεχάσω ούτε τους συναδέλφους μου, στη Σκοτία όπου μένουμε, οι οποίοι, αντί να μου πουν κόψε το κεφάλι σου και πάρε άδεια άνευ αποδοχών ή γύρνα πίσω αν θες να πληρωθείς, βάλανε στο ταχυδρομείο έναν υπολογιστή και δίνοντάς μου όσο λιγότερη δουλειά γίνεται, μου επέτρεψαν να δουλέψω από Γερμανία.
Αυτό όμως που μου έδωσε την μεγαλύτερη ελπίδα για τον κόσμο αυτό ήταν οι μαμάδες αυτών των μωρών.
Μαμάδες που κάθε βράδυ κλαίνε γιατί πρέπει να γυρίσουν σπίτι τους χωρίς το μωράκι τους, μαμάδες που βγαίνουν από το νοσοκομείο με μόνο ένα από τα δίδυμα μωρά τους, μαμάδες που βγαίνουν από το νοσοκομείο χωρίς μωράκι.
Μαμάδες οι οποίες πρέπει να γεννήσουν πρόωρα γιατί πρέπει να ξεκινήσουν χημειοθεραπεία.
Μαμάδες με τεράστια ψυχική δύναμη.
Τέλος, θα επισημάνω ότι οι κυρίως πρωταγωνιστές της παραπάνω ιστορίας είναι γυναίκες, όμορφες γυναίκες.
Δημήτρης Σ.
(Αγαπητέ Δημήτρη, αυτός ο κόσμος είναι ανδρικός αλλά λειτουργεί εξαιτίας των γυναικών. Αν το σκεφτείς, χωρίς τις γυναίκες δεν λειτουργεί τίποτα. Το γράφω χρόνια πως αυτός ο ανδρικός κόσμος πρέπει να γίνει πιο γυναικείος –1, 2– αλλά δεν με ακούνε. Δεν πειράζει, θα με δικαιώσει η Ιστορία, όπως τον Φιντέλ Κάστρο. Να είσαι καλά. Να σας ζήσει ο μικρός, γερός, τυχερός και δίκαιος.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.