Ο λόγος του θεού και η μεγάλη έξοδος του Πάσχα

Πλησιάζουμε χρονικά και το τέλος της δεύτερης φάσης της «μάχης της Γαλλίας» που θα βρει –εκτός συγκλονιστικού απροόπτου– ξανά νικητές τους Γερμανούς.

Ένας ακόμα αχυράνθρωπος του Βερολίνου στο τιμόνι της Γαλλίας, ένα ακόμα καρφί στο φέρετρο μια παλιάς, ουτοπικής και πολύ βολικής -για πολλούς- ιδέας, της ένωσης των ευρωπαϊκών λαών.

Ο χρόνος πια κυλά αντίστροφα για κάτι που δεν θα μοιάζει με την διάλυση ή με την αναπροσαρμογή μιας ένωσης κρατών, αλλά με μια καταστροφή που θα θυμίζει τις παλιές βουτηγμένες στο αίμα εποχές της Γηραιάς ηπείρου.

Το μοναδικό ερώτημα πια είναι το πόσο γρήγορα αυτό θα συμβεί και σε τι έκταση.

Στο προτεκτοράτο, βέβαια, η γελοιότητα καλά κρατεί.

Ο Τσίπρας υπεραμύνθηκε των νέων μέτρων λιτότητας που ετοιμάζεται να πάρει η κυβέρνηση του, παρατηρώντας το «πρωτοφανές στα χρονικά» κύμα των εκδρομέων του Πάσχα.

Είδατε πόσοι έφυγαν για τις διακοπές του Πάσχα; Μετρήσατε τους εκδρομείς; Για ποια προβλήματα ομιλείτε τώρα;

Αν μάλιστα προσθέσετε και τους φανατικούς του Survivor, φτιάχνετε και την Ελλάδα των ατάραχων Ραγιάδων που τα δέχεται και τα υπομένει όλα.

Σε λίγο καιρό δεν θα χρειάζεται και ο γνωστός ρουφιάνος για να φτιαχτεί από την αρχή η Ελλάδα.

Θα αρκεί ένας ηλίθιος και η μουσική υπόκρουση του αμόρφωτου φασίστα αοιδού με τους αετούς, τους συμπεθέρους και τους κουμπάρους του.

Τα υπόλοιπα στερεότυπα που συνθέτουν το νεοελληνικό όνειρο –λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το αγόρι μου– θα τα νοικιάζει ο ηλίθιος από τους Γερμανούς όπως τις ξαπλώστρες και τις ομπρέλες στις μαγευτικές παραλίες με τα κρυστάλλινα –πανάκριβα– νερά.

Ακόμα και τότε για τους Έλληνες, η Ελλάδα δεν θα έχει χρεοκοπήσει, ούτε θα έχει ξεπουληθεί ποτέ.

Άλλωστε, για τους Έλληνες η χώρα τους, είναι ότι για την μητέρα της, η Μαρία που έφυγε από το χωριό και έγινε στο λιμάνι η τελευταία πoυτάν@:

Μια καλή, όμορφη, έξυπνη, τίμια, όμως άτυχη κοπέλα.

Τι κι αν πηδιέται με τον κάθε χλιμίτζουρα για το τίποτα;

Τι κι αν τα λιγοστά χρήματα που μαζεύει τα ακουμπάει στους δανειστές της;

Η Ελλάδα για τους Έλληνες δεν χρεοκόπησε ποτέ.

Λαμπρό μέλλον έχει μέσα στο ευρωπαϊκό μπoρντέλo, αρκεί να κάνει λιγάκι υπομονή ακόμα και να ξεπετάει όλο και περισσότερους πελάτες κάθε μέρα.

Και κάποια μέρα θα δικαιωθεί, κι αν όχι σε τούτον τον κόσμο, στον επόμενο ή έστω στο μεθεπόμενο, εξαρτάται από το σε ποιον θεό ο καθένας πιστεύει κι ελπίζει.

Έγραψα για τον θεό, και θυμήθηκα τον έτερο διεκδικητή του …«θρόνου», τον ευρωπαϊστή και μεγάλο εκσυγχρονιστή Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ο γιος λοιπόν του Δράκουλα και της SIEMENS, συνομιλώντας με το ιερατείο, διαβεβαίωσε την Εκκλησία πως, κατά την αναθεώρηση του Συντάγματος, δεν πρόκειται να διασαλευτεί η ιδιαίτερη και συνταγματικά κατοχυρωμένη σχέση της Ορθοδόξου εκκλησίας με τον νεοελληνικό κράτος.

Ηθικό συμπέρασμα;

Τίποτα δεν χάθηκε ακόμα σύντροφοι!

Κι αν έσπασε πάλι η παρθενιά μας, θα την ξαναράψουμε και θα πορευτούμε αγέρωχοι τον δρόμο της άνευ λόγου κι αιτίας «θυσίας».

Αιώνια προδότες. Αιώνια αθώοι.

Ζωή σε λόγου μας, και πολλά φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας.

Υ.Γ. Όσο αφορά τον σύντροφο τραπεζίτη και πρώην σοσιαλιστή Μακρόν τώρα. Λένε, Πιτσιρίκο μου, πως η γριά η κότα έχει το ζουμί, όμως δεν γνωρίζουμε αν η συγκεκριμένη κότα είχε και καμιά περιουσία που την έκανε πιο όμορφη και θελκτική. Διαβάζοντας σχετικά με το ιστορικό της σχέσης τους, μάλλον το τελευταίο δεν ισχύει. Οπότε, πιθανότατα ο Μακρόν δεν είναι τίποτα άλλο από έναν αθεράπευτα αρρωστημένο ψυχοπαθή μαμάκια, που όνειρο του ήταν να γίνει πρώτα Οιδίποδας και στην συνέχεια Τύραννος. Πάντως, αξίζει να επισημανθεί ότι το γαλλικό εκλογικό σύστημα, δεν είναι και πολύ δημοκρατικότερο από εκείνο που επέβαλε στην χώρα του ο τρισκατάρατος Ερντογάν. Θα το καταλάβουμε όλοι καλά σε ένα μήνα, όταν θα γίνουν οι εκλογές για το κοινοβούλιο και η Λεπέν δεν θα βγάλει κανέναν βουλευτή, αφού απαιτείται τοπική πλειοψηφία άνω του 50% για την εκλογή του. Για να μην προσθέσω και το πού γράφει το κοινοβούλιο –βάσει του γαλλικού Συντάγματος– ο Γάλλος πρόεδρος. Αρκετές βρωμοκουβέντες περιέχει ήδη αυτό το κείμενο.

(Αγαπητέ Ηλία, επειδή διαβάζεις το μπλογκ, θα έχεις αντιληφθεί πως, τους τελευταίους μήνες, δεν δίνω και ιδιαίτερη σημασία σε όσα συμβαίνουν. Δεν θα τρελαθώ κιόλας. Εντάξει, είδα την χτεσινή συνέντευξη Τσίπρα -ο οποίος ξέρει πως απευθύνεται σε ηλίθιους ραγιάδες-, και αυτό που σκέφτηκα ήταν το πόσο θα ήθελα να είχα το θράσος του. Αν είχα το θράσος του Τσίπρα, θα είχα μεγαλουργήσει στη ζωή. Και θα είχα πάει και κάπου το Πάσχα. Ηλία, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι σαν να βλέπεις ταινία. Σαν να μην είναι πραγματικότητα. Αλλά, είπαμε, δεν θα σκάσουμε κιόλας. Δώσαμε. Αλλά η Ελλάδα θα σκάσει σίγουρα. Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια και Facebook. Τελικά, τίποτα δεν θα αλλάξει ποτέ στην Ελλάδα. Διατηρούμε τις παραδόσεις. Όλοι θέλουν Ευρώπη αλλά με παπάδες και αγιαστούρες. Ναι, αλλά στην Ευρώπη δεν έχει τέτοια. Μόνο στην Ελλάδα έχει. Ηλία, θα πέσει πολύ γέλιο στις βουλευτικές εκλογές -και όχι στις προεδρικές εκλογές- της Γαλλίας. Λίγη υπομονή και θα γελάσουμε. Ο Μακρόν είναι, απλά, ένα ανέκδοτο, όπως ήταν και ο Ολάντ. Να είσαι καλά, Ηλία. Έφυγες και γλίτωσες. Αλλά εδώ είναι καλοκαίρι!)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.