Στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, μονάχα τράπεζες

Βλέποντας την εύκολη επικράτηση του Μακρόν στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στην Γαλλία, αναρωτιέμαι αν τελικά κέρδισε η χολέρα ή η πανούκλα όπως λέγανε πολλοί προοδευτικοί άνθρωποι στην Γαλλία που αρνήθηκαν να ψηφίσουν κάποιον από τους δύο υποψηφίους προέδρους.

Ο φόβος για την εκλογή της Λεπέν λειτούργησε καταλυτικά κάτι που φυσικά είναι απολύτως κατανοητό.

Εκείνο που μοιάζει όμως ακατανόητο είναι οι ξέφρενοι πανηγυρισμοί για την εκλογή του τραπεζίτη.

Νομίζω πως κάπως έτσι δίνουν αξία οι λαοί στους συμβιβασμούς και στις υποχωρήσεις που κάνουν και κρεμούν μόνοι τους από το δέντρο το σχοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουμε αργότερα.

Στην Γαλλία, άλλωστε, υπάρχει ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος το οποίο ο νέος πρόεδρος έχει δεσμευτεί να το γκρεμίσει.

Στο μόνο που μπορούμε να ελπίσουμε είναι στην ενίσχυση των συνδυασμών του Μελανσόν στις βουλευτικές εκλογές που έπονται, γιατί, διαφορετικά, οι επιπτώσεις όχι μονάχα στην Γαλλία αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη θα είναι πολύ αρνητικές.

Παρατηρώ ακόμα πόσο επικίνδυνο πράγμα είναι το αυτοτσιμπούκωμα ενός λαού που έχει γαλουχηθεί με την παραμύθα της μοναδικότητας και της σπουδαιότητάς του.

Οι Γάλλοι αρνούνται να παραδεχτούν την de facto κυριαρχία των Γερμανών στην ΕΕ και τρέφουν αυταπάτες για νέα μίγματα πολιτικής και για αλλαγές του συσχετισμού των δυνάμεων.

Φυσικά, πλανώνται πλάνη οικτρά και πολύ σύντομα αυτό θα ξαναφανεί αυτό.

Είναι ζήτημα που αφορά την δομή της Ευρωζώνης και εντός αυτής ή ζυγαριά θα γέρνει πάντα υπέρ του Βερολίνου.

Βέβαια, το 2022 όλοι αυτοί οι πολέμιοι της Λεπέν θα έχουν την ευκαιρία να την ψηφίσουν για πρόεδρο αφού μέχρι τότε θα έχει … ωριμάσει.

Θα έχει γίνει και πιο πολύ πραγματίστρια και θα έχει βρει διόδους επικοινωνίας με την αυτοκράτειρα Ανγκέλα την μεγάλη.

Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα τώρα.

Αφού έγινε πρώτη κυρία και η γιαγιά του Μακρόν, τότε υπάρχει ελπίδα για όλους!

Ας κρατήσουμε λοιπόν τα θετικά αυτής της ιστορίας.

Θα μου πεις, όμως, πως δεν έχουν πάρει χαμπάρι ακόμα το τι συμβαίνει οι Έλληνες που εδώ και 7 χρόνια τους πατούν οι Γερμανοί στο κεφάλι, θα το καταλάβουν οι Γάλλοι;

Στην Ελλάδα οι …αντιφασίστες επιτίθενται στην δημοσιογράφο Θωμαΐς Παπαϊωάννου -που ζει και εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια στην Γαλλία- και την κατηγορούν ως φίλη της Λεπέν επειδή αναλύει την πραγματικότητα με διαφορετικό τρόπο από τους Έλληνες …αντιφασίστες.

Οι τελευταίοι, μάλιστα, αφού κατάπιαν και χώνεψαν την απελευθέρωση του δολοφόνου Ρουπακιά, αφού σιώπησαν στις απανωτές επιθέσεις εναντίον προσφύγων σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, αφού δεν …είδαν ούτε διαμαρτυρήθηκαν για τους σφιχτούς εναγκαλισμούς του Άνθιμου και της εκκλησίας με τον αρχηγό των νεοναζί, είπαν να καθαρίσουν την Γαλλία από τους …φιλοφασίστες και τους φασίστες.

Μεγαλεπήβολα σχέδια όπως πάντα.

Οι Έλληνες δημοκράτες θα καθαρίσουν την Γαλλία από τους φασίστες της Λεπέν και ο Τσίπρας μαζί με τον Μακρόν θα αναμορφώσουν την ευρωζώνη.

Βρέθηκα που λες, Πιτσιρίκο, σε ένα συνέδριο στην Λισαβόνα. Την υπέροχη αυτή πόλη την είχα επισκεφτεί ξανά πριν και λίγο μετά την έναρξη της κρίσης και πάντα έλεγα στους φίλους και τους γνωστούς πόσο φτωχότεροι είναι εκεί οι άνθρωποι συγκριτικά με την Ελλάδα.

Τώρα μπορώ να σου πω ότι πουθενά αλλού δεν συναντά ο επισκέπτης την εγκατάλειψη και την κατάντια μιας πρωτεύουσας από όσο στην Αθήνα.

Επίσης, δύσκολα θα συναντήσεις και την μ@λακία να δέρνει τόσους πολλούς ανθρώπους και την ίδια ώρα μαζί.

Στην Πορτογαλία των μνημονίων της φτώχειας και του ξεπουλήματος της χώρας στους Γερμανούς, δόθηκαν φέτος για πρώτη φορά κάποιες υποτυπώδεις αυξήσεις από την σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση που εκλέχθηκε στις τελευταίες εκλογές.

Ο κόσμος το παλεύει και δεν το παίζει μάγκας με κλανιές κι αρώματα.

Παντού έχουν ζορίσει τα πράγματα, πουθενά όμως στην Ευρώπη δεν έχει καταστραφεί η μικρομεσαία επιχείρηση και η παραγωγική δομή όπως στην Ελλάδα.

Επίσης, πουθενά αλλού οι πολίτες δεν χώνουν το κεφάλι τους τόσο βαθιά στην άμμο όσο στον ευλογημένο τούτο τόπο.

Survivor, Βενεζουέλα, μπαλίτσα, Λεπέν, Τραμπ, αξιολόγηση από την Τρόικα.

Για την ανασυγκρότηση της ρημαγμένης χώρας δεν ακούγεται τίποτα.

Λες και δεν αφορά κανέναν το ζήτημα αυτό.

Λες και θα αλλάξουν τα πράγματα με ευχέλαια και λιτανείες, ή με το πέρασμα του χρόνου.

Δεν υπάρχουν πια αλλά περιθώρια.

Ό,τι είναι να γίνει θα πρέπει να συμβεί μέσα σε αυτό ή στο επόμενο έτος.

Είτε παίρνουμε γρήγορα δύσκολες κι επώδυνες αποφάσεις, ξεκολλάμε από τον βάλτο και προχωράμε μπροστά, είτε βυθιζόμαστε κι άλλο μέσα σε αυτόν και πνιγόμαστε τελικά μες τα λασπόνερα.

Και δεν θα φταίνε μονάχα –ή κυρίως– οι ξένοι για αυτό.

Επίσης, νομίζω πως ήρθε ο καιρός να αντικρίσουμε την πραγματικότητα όπως στα αλήθεια είναι, και να σταματήσουν οι αναλύσεις που καταλήγουν στο συμπέρασμα πως «παντού σκατά είναι».

Δεν είναι.

Αλλά κι αν κάπου – μέσα στον λεγόμενο «αναπτυγμένο κόσμο» – είναι, ακόμα κι έτσι να είναι, πουθενά δεν είναι η καταστροφή τόσο μεγάλη και τόσο βαθιά όπως στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα δικά τους –επίσημα– στοιχεία 230.000 μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις έχουν βάλει λουκέτο, ο αριθμός των ανέργων έφτασε το 1,25 εκατομμύριο -26% του ενεργού πληθυσμού-, τουλάχιστον 430.000 Έλληνες έχουν μεταναστεύσει· οι περισσότεροι από αυτούς με πτυχία και υψηλή επαγγελματική εμπειρία και εξειδίκευση.

Το ΑΕΠ της χώρας από το 2010 μέχρι τα τέλη του 2016 έχει υποχωρήσει κατά 25%!

Και μόλις πριν λίγες ημέρες συμφώνησε η κυβέρνηση στην συνέχιση της πολιτικής των μνημονίων και για μετά το 2018.

Στην σειρά περιμένει επίσης και η αξιωματική αντιπολίτευση για να –ξανά– υπογράψει κι ένα δικό της μνημόνιο.

Ποιον αλήθεια κοροϊδεύουμε όταν πανηγυρίζουμε την νίκη της δημοκρατίας των τραπεζιτών απέναντι στους φασίστες στην Γαλλία;

Ακόμα κι αν δεχτούμε τους πανηγυρισμούς των Γάλλων ως σωστούς, οι Έλληνες με ποιο δικαίωμα βγαίνουν από τα λαγούμια τους και γιορτάζουν την νίκη της «δημοκρατίας»;

Γιατί δεν κοιτάνε τα χάλια της δικής τους χώρας;

Την απουσία δικαίου και το Σύνταγμα που χρησιμοποιείται σαν πατσαβούρα για να σκουπίζεται η κάθε βρωμιά της πολιτικής και οικονομικής νομενκλατούρας που λυμαίνεται την χώρα τους;

Τι διάολο;

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, τα έγραψες όλα. Εγώ το μόνο που έχω να πω είναι πως οι δυτικοί άνθρωποι έχουν μεταλλαχτεί εν ζωή και πως κυριαρχούν η ηλιθιότητα και η παράνοια. Κι εμείς προσπαθούμε να βγάλουμε λογικά συμπεράσματα, ερμηνεύοντας την ηλιθιότητα και την παράνοια. Ε, δεν γίνεται. Ηλία, μου αρέσει που ελπίζεις ακόμα για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Μάλλον είναι επειδή ζεις στην Ελβετία. Κι εγώ, αν ζούσα στην Ελβετία, θα ήμουν γεμάτος ελπίδες για τους Έλληνες. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.