Πρόβατα και λύκοι

Είναι εύκολο να βρίσκεις βολικούς εχθρούς. Κι αν δεν υπάρχουν, τους εφευρίσκεις. Ποιος δεν θέλει άλλωστε να επαναστατεί και να αντιδρά, όταν ξέρει πως δεν υπάρχει αντίκτυπος;

Βέβαια, για τον αληθινό εχθρό, τον κακό μας εαυτό, ούτε λόγος.

Φτάνει που συναγελαζόμαστε, βροντοφωνάζουμε, απειλούμε, οπαδικά φυσικά, όπως διδαχθήκαμε στα ένδοξα γήπεδά μας, μέσα από τα βολικά μας σύνορα.

Ένα γραφικό μίγμα αγνών και αφελών πατριωτών, πολιτικών πτωμάτων με δολερές βλέψεις, στρατόκαυλων με εθνική ονείρωξη και ευσεβών ιερέων με άγιους σκοπούς.

Όλοι τους, στίφη ενός απέραντου, κάποιοι λένε για 90.000 χιλιάδες, άλλοι για 100.000 άλλοι πάλι για 500.000, κοπαδιού προβάτων. Κινούμενα όπως παλιά, ένδοξα, γενναία και απειλητικά, σε βάρος άλλων, άπιστων προβάτων.

Γιατί, όταν οι λύκοι όρμησαν εναντίον τους, ήταν δυνατοί και τρομεροί κι έτσι, αφού κάποια πρόβατα, κάποια από τα γενναία, φαγώθηκαν για παραδειγματισμό, τα υπόλοιπα πλην ελαχίστων, κάνανε τους λύκους φίλους τους, δίνοντάς τους σε αντάλλαγμα για να μην τα πειράξουν, τα σπίτια των πιο μικρών κι αδύναμων προβάτων ή αυτών που φαγώθηκαν.

Επειδή λοιπόν οι λύκοι είναι άτρωτοι, κι επειδή δεν είναι βολικό να βρεθεί τρόπος να τους διώξουν, βρήκαν να ξεσπάσουν σε άλλα πρόβατα.

Που κι αυτά, προδομένα, φοβισμένα και ανίκανα να κατανοήσουν την ιστορία, ψάχνουν πεισματικά στα ερείπια των αρχαίων τάφων και επιγραφών, μήπως και βρουν μια κάποια ταυτότητα.

Άλλωστε, ακόμα κι αν δεν υπάρχει ιστορία, την εφευρίσκεις.

Όπως τους εχθρούς.

Είναι ωραίο να έχεις ιστορία. Έτσι αποκτάς μια κάποια ταυτότητα, ξέρεις ότι ανήκεις κάπου.

Ορθώνεις λοιπόν σύνορα, για να μη μπορεί κανείς να χαλάσει την τέλεια και ήρεμη ομοιότητα.

Αρκεί πάντα να βρεθεί ένας καλός και τίμιος βοσκός, να πάρει όλες τις ευθύνες και να σε σώσει όταν επεμβαίνει ο, βολικός και μη, εχθρός.

Κι αν είναι να σου πάρει τη ζωή, ας μείνουν τουλάχιστον τα σύμβολα, οι αξίες, η ιστορία.

Ιερά και καθαγιασμένα όλα, πάντα από τη μητέρα εκκλησία, η οποία, αν και κάποτε τα καταδίωκε και τα λυμαινόταν ως δαιμονικά, τα έφερε άκουσα στα μέτρα της και τώρα μάλιστα.

Εγένετο το ισχυρό έθνος, το ανώτερο των πάντων, θεματοφύλακας του παγκόσμιου πολιτισμού και φωστήρας των άτιμων απίστων.

Έγιναν έτσι τα σύμβολα, υψηλά και ακλόνητα, εξιδανικευμένα και, όπως πάντα, βολικά, ώστε κανείς πια να μη μπορεί να τα πειράξει.

Γιατί άλλωστε, όπως λένε, η ιστορία γράφεται από τους δυνατούς κι έτσι, ξεχνιούνται εύκολα οι περιττές αλήθειες.

Γίνονται δαίμονες, κάποιοι τις αποκαλούν δε Σόρος, άλλοι ΝΤΠ, άλλοι πάλι, δυσκολεύονται να τις ονοματίσουν.

Φτάνει που κι αυτές είναι ένας βολικός εχθρός.

Κι αν θες, ποιος τα θυμάται άραγε όλα;

Κι αν βρεθούν κάποια πρόβατα, αφελή και αδύναμα κι αυτά, να την αμφισβητήσουν, μόνο τότε ας βροντοφωνάξουμε κι ας ξεσηκωθούμε.

Διότι είναι εύκολο να συσπειρώνονται πρόβατα εναντίον προβάτων.

Μόνο φωνάζουν, κανείς δεν πρόκειται να χύσει αίμα.

Κι εξάλλου, τι κι αν πάντα φταίνε οι άλλοι;

Εμείς ποτέ δεν έχουμε ευθύνη, το βάρος της λύτρωσης ανήκει σε άλλους.

Κάποτε θα βρούμε τον βοσκό, μετά θα τον αλλάξουμε και θα πάρουμε άλλον.

Θα λέει κι αυτός όμορφες και βολικές αλήθειες, θα εφευρίσκει τους βολικούς εχθρούς, κι έτσι θα ζούμε όμορφα και βολικά, στα βολικά νοικοκυριά μας.

Και μέσα σε αυτή την όμορφη και βολική καθημερινότητα, οι μέρες θα περνούν βολικά και ήρεμα, η Ιστορία θα γράφεται από τους κακούς λύκους που είναι δυνατοί, και τα πρόβατα, πάντοτε συμπαθή και ήρεμα, χωρίς ποτέ να φταίνε, γιατί οι άτιμοι βοσκοί τα πρόδωσαν και τώρα έχουν έναν άλλο, καλύτερο από τους προηγούμενους, μέχρι να τα προδώσει κι αυτός και τον αλλάξουν, θα την παρακολουθούν κρυφά από τα ιερά –πάντοτε- και βολικά τους σύνορα.

Γιατί δεν είναι και τόσο βολικό να κατανοείς την ιστορία, πόσω μάλλον να την εξελίσσεις.

Φτάνει που υπάρχει η παλιά και ένδοξη, ιερή και βολική, ιστορία.

Γιατί να την πειράξουμε;

Έχει πολλές ευθύνες να γράφεις ιστορία, οπότε να είναι καλά οι ιεροί μας πρόγονοι, φρόντισαν γι’ αυτό.

Ας είναι. Φτάνει που όλα πάνε βολικά και οι βοσκοί πάντα θα βρίσκονται. Κι αν δεν βρεθούν, θα τους εφεύρουμε. Όπως τους εχθρούς.

Κι έτσι, όλα θα πάνε βολικά. Κι έχει ο Θεός. Ιερός και ακλόνητος κι αυτός. Μέγα σύμβολο των άμωμων προβάτων.

Αλλά για πόσο θα ασχολείται κάποιος με τους νεκρούς;

Δεν πειράζει. Θα αναπαύονται κι αυτοί εν ειρήνη, πλάι στα ιερά τους σύμβολα και τους ένδοξους προγόνους τους. Είναι κι αυτό μια βολική λύση.

Κι ευτυχώς, οι λύκοι ορέγονται τη φρέσκια σάρκα, τη σάπια την αφήνουν για τους εξόριστους δικούς τους που είναι λίγοι και αδύναμοι.

Ίσως τελικά, τώρα που το σκέφτομαι, και οι λύκοι όπως και τα πρόβατα, να φοβούνται κι αυτοί τους ανόμοιους και άβολους λύκους, κι έτσι φτιάχνουν τις βολικές τους αγέλες.

Με έναν ιερό σκοπό κι αυτές, όπως και των προβάτων. Να διαφυλάξουν τους γνήσιους συνεχιστές των ιερών και δυνατών προγόνων.

Με αγάπη

Γιάννης

(Αγαπητέ Γιάννη, το θέμα στη ζωή είναι να μην είμαστε πρόβατα. Γιατί, όποιος είναι πρόβατο, θα βρει σίγουρα τσοπάνη. Είναι εντυπωσιακό πόσοι άνθρωποι αναζητούν τσοπάνη. Ποιμένα. Και να πεις πως δεν ξέρουν τι τέλος έχουν τα πρόβατα. Ξέρουν. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.