Προβλήματα και λύσεις

Φίλε μου, Πιτσιρίκο,
Κάπου στα πέριξ του Άμστερνταμ υπάρχει ένα ξενοδοχείο, το οποίο ονομάζεται “The Movement Hotel”. Μπορεί να το βρει κανείς στο booking, όταν θα ψάχνει να νοικιάσει δωμάτιο στο πανάκριβο Άμστερνταμ και να το προτιμήσει εξαιτίας των προσιτών τιμών του, αλλά και των όμορφων φωτογραφιών του.

Το ξενοδοχείο αυτό είναι ιδιαίτερο για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι ότι στεγάζεται στο χώρο των πρώην φυλακών BijlmerBajes, οι οποίες εδώ και χρόνια δεν λειτουργούν από τον Ιούνιο του 2016. Ένα χρόνο αργότερα, άνοιξε τις πόρτες του και άρχισε να υποδέχεται τους πρώτους επισκέπτες.

Το κλείσιμο φυλακών είναι ένα όχι και τόσο σπάνιο φαινόμενο στην Ολλανδία, αφού μέσα στο 2016 έκλεισαν τέσσερις ή πέντε φυλακές, αλλά αυτή είναι μια άλλη, μεγάλη συζήτηση για άλλη φορά.

Θεωρήθηκε, λοιπόν, ότι ένας τόσο μεγάλος χώρος δεν υπάρχει λόγος να μένει ανεκμετάλλευτος κι έτσι διαμορφώθηκε κατάλληλα, ώστε να φιλοξενεί και πάλι ανθρώπους, όχι όμως κρατούμενους αυτή τη φορά, αλλά ταξιδιώτες.

Η διάταξη του χώρου έχει παραμείνει η ίδια και οι επισκέπτες μπορούν να διαμείνουν σε ένα από τα κελιά, τα οποία φυσικά έχουν πλέον αλλάξει τελείως εικόνα. Κάποια στοιχεία, βέβαια, παραμένουν, όπως είναι τα κάγκελα στα παράθυρα.

Όμως, δεν είναι μόνο αυτό που κάνει το συγκεκριμένο χώρο μοναδικό.

Με την άφιξη του κύματος προσφύγων από τη Συρία, και η Ολλανδία βρέθηκε αντιμέτωπη με το πρόβλημα.

Ένα τμήμα των φυλακών χρησιμοποιήθηκε για να στεγάσει περίπου 1.000 πρόσφυγες από διάφορες χώρες, τη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, οι οποίοι είχαν αιτηθεί άσυλο.

Οι άνθρωποι που διαμένουν εκεί δεν είναι έγκλειστοι. Χρησιμοποιούν το χώρο στέγασης, όμως είναι ελεύθεροι να μετακινηθούν και να έχουν μια φυσιολογική ζωή, στα πλαίσια του δυνατού.

Παράλληλα, αναπτύχθηκε μία κίνηση για ενθάρρυνση των προσφύγων να συμμετέχουν σε διάφορες δραστηριότητες, έτσι ώστε να μην αισθάνονται ότι είναι έγκλειστοι και ότι τιμωρούνται για κάτι.

Στο πλαίσιο αυτής της κίνησης, εκτός των άλλων, οι πρόσφυγες σε συνεργασία και με επαγγελματίες του χώρου των τουριστικών, έχουν αναλάβει να λειτουργούν το ξενοδοχείο.

Αυτή τη στιγμή περίπου 600 πρόσφυγες, κυρίως από τη Συρία, οι οποίοι διαμένουν στο χώρο προσωρινά έως ότου εγκριθεί η αίτησή τους για άσυλο, δουλεύουν στο ξενοδοχείο και είναι υπεύθυνοι για κάθε πτυχή της λειτουργίας του.

Βρες τις διαφορές. Όχι στις υποδομές, ξέρω ότι πολλές φορές είναι άδικη η σύγκριση (όχι, βέβαια, πάντα, γιατί η έλλειψη υποδομών, χρημάτων κτλ, εκτός των άλλων, είναι και μια πάρα πολύ ωραία δικαιολογία, αλλά συχνά είναι αλήθεια).

Για εμένα οι βασικές διαφορές βρίσκονται στην αντιμετώπιση των ζητημάτων.

Υπάρχουν δύο χώρες της Ευρώπης, στις οποίες έχει προσέλθει μεγάλος αριθμός προσφύγων που αιτούνται άσυλο.

Από τη μία πλευρά, έχουμε έγκλειστους, κρατούμενους, ουσιαστικά, ανθρώπους που τιμωρούνται για κάτι που εμείς νομίζουμε ότι μπορεί στο μέλλον να κάνουν.

Ανθρώπους που, ουσιαστικά, καταδικάζουμε να μην έχουν ζωή, να είναι στο περιθώριο, να μη μπορούν να διεκδικήσουν βασικά πράγματα.

Επειδή εμείς φοβόμαστε να τους δώσουμε τα δικαιώματα που ήδη έχουν, όπως όλοι μας.

Από την άλλη πλευρά, έχουμε τους ίδιους πρόσφυγες, από τις ίδιες χώρες, τους ίδιους ανθρώπους που νομίζουμε ότι είναι κακοποιοί, τζιχαντιστές και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, να εντάσσονται, όσο αυτό είναι δυνατό, σε μία κοινωνία.

Να αποκτούν μία απασχόληση, να έχουν ένα χώρο στέγασης που θα μπορούσε και πάλι να χαρακτηριστεί ως «στρατόπεδο» μιας και διαμένουν εκεί σε κελιά, μαζικά. Είναι όμως ελεύθεροι να διεκδικήσουν τη ζωή τους.

Και για να προλάβω αυτά που ξέρω ότι θα ειπωθούν για τη σύγκριση των δύο κρατών. Η Ολλανδία δεν είναι μια χώρα που έχει λυμένα τα προβλήματά της. Είναι, όμως μια χώρα που, καθώς φαίνεται, προσπαθεί να τα λύσει.

Δεν είναι μια χώρα που υποδέχτηκε με ανοιχτές αγκάλες τους πρόσφυγες, που δεν σημειώθηκαν αντιδράσεις, ρατσιστικές συμπεριφορές που πολλές φορές άγγιξαν τα όρια της υπερβολής. Όμως, υπάρχει έντονα και η άλλη πλευρά.

Και δεν εννοώ σε επίπεδο κυβερνήσεων, αλλά σε επίπεδο ανθρώπων, κοινωνίας. Η αλλαγή που θέλουμε, εκεί θα συμβεί. Αν συμβεί.

Και στην Ελλάδα υπάρχει αυτή η πλευρά στην κοινωνία, ξέρω πολλούς που έχουν προσφέρει σε απίστευτο βαθμό, προσφέροντας το χρόνο τους, τη διάθεσή τους, τις γνώσεις τους ή ακόμη και σε υλικό επίπεδο.

Όμως, φοβάμαι να σκεφτώ τις αντιδράσεις εάν υπήρχε αντίστοιχη πρωτοβουλία.

Γιατί νομίζω το πρώτο που θα άκουγα είναι ότι ήρθαν και μας πήραν τις δουλειές και ότι, αντί για τους 600 πρόσφυγες, θα έπρεπε να δουλεύουν στο ξενοδοχείο 600 Έλληνες.

Και επίσης ότι θα έπρεπε να μένουν στο χώρο της φυλακής 1.000 άνεργοι Έλληνες και οικογένειες που έχουν ανάγκη.

Θα τα έλεγαν οι ίδιοι που τώρα διαμαρτύρονται επειδή οι πρόσφυγες έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Γιατί θα ήταν, κατά τη γνώμη τους, καλύτερα να υπάρχουν άρρωστοι άνθρωποι ανάμεσά τους, με ό,τι κινδύνους φέρει αυτό για όλους.

Τόσο ωραία πρωτοβουλία με τόσα πολλά οφέλη για όλους, είμαι σχεδόν βέβαιη ότι θα πήγαινε άπατη. Μη σου πω θα κατέληγε σε συγκρούσεις με μολότοφ.

Είναι κρίμα, γιατί πλέον δεν ξέρω πόσο νόημα έχει να προσπαθείς να πείσεις κάποιον ότι η λύση στα προβλήματα των προσφύγων δεν εξυπηρετεί μόνο τους πρόσφυγες αλλά και τον ίδιο, την κοινωνία, τη χώρα του. Ότι οι πλέον ωφελούμενοι θα είναι οι κάτοικοι της εκάστοτε περιοχής που θα ξεφορτωθούν ένα τόσο σημαντικό πρόβλημα.

Βασικά ξέρω. Δεν έχει κανένα νόημα.

Τώρα που θα ξεκινήσεις τα μπάνια σου με το καλό, κάνε καμιά βουτιά και για εμάς, γιατί εδώ νομίζω άρχισαν ξανά τα πρωτοβρόχια..

Φιλιά,

Ελένη

(Αγαπητή Ελένη, δεν θέλω να δικαιολογήσω τους Έλληνες, αλλά η Ελλάδα είναι μια βαριά χρεοκοπημένη χώρα με κακές υποδομές, την οποία οι κάτοικοί της την εγκαταλείπουν· όπως έκανες κι εσύ. Οι φυλακές στην Ολλανδία μπορούν να γίνουν ξενοδοχείο αλλά στην Ελλάδα οι φυλακές δεν κάνουν ούτε για φυλακές. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ούτε οι πρόσφυγες δεν θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα. Φτάνουν στην Ελλάδα και λένε αμέσως “εμείς θέλουμε να πάμε στην Ευρώπη”. Δηλαδή, για αυτούς η Ελλάδα δεν είναι Ευρώπη. Τούτων δοθέντων, θεωρώ πως η στάση των περισσότερων Ελλήνων απέναντι στους πρόσφυγες ήταν καλή και ανθρώπινη. Σε μια πανευρωπαϊκή έρευνα για τους πρόσφυγες, οι πρόσφυγες απάντησαν πως η καλύτερη συμπεριφορά σε ανθρώπινο επίπεδο ήταν στην Ελλάδα. Και στην Ελλάδα υπάρχει η άλλη πλευρά, όπως υπάρχει και στην Ολλανδία, και σε άλλες χώρες. Ξέρεις και ξέρω πως, αν οι Έλληνες δεν είχαν υποστεί αυτή την διαρκή επίθεση στις ζωές τους, θα ήταν ακόμα μεγαλύτερο το ποσοστό αυτών που θα προσπαθούσαν να βοηθήσουν τους πρόσφυγες. Το χρεοκοπημένο κράτος δεν μπορεί να κάνει ούτε τα βασικά για τους κατοίκους του, οπότε τι να περιμένουν οι πρόσφυγες από αυτό; Είναι τεράστιες οι ευθύνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο θέμα των προσφύγων, και είναι απαράδεκτο πως, ουσιαστικά άφησε την Ελλάδα και την Ιταλία -δυο χώρες με γνωστά και μεγάλα οικονομικά προβλήματα- να αντιμετωπίσουν μόνες τους το θέμα. Ελένη, φέτος τα μπάνια μου θα είναι διαφορετικά. Όπως έχω πει, θα καρφώσω την ελληνική σημαία σε κάποιο νησί μας και θα περιμένω τους Τούρκους με το όπλο μου στο χέρι. Αν οι Τούρκοι δεν έλθουν, θα κάνω και καμιά βουτιά. Και για σένα. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.