Πρωτομαγιά με τους αγώνες των άλλων

Με εξαίρεση το Παρίσι, όπου οι αναρχικοί του Black Block τα έκαναν λίμπα, και την Τουρκία, όπου οι συγκεντρώσεις για την Πρωτομαγιά είναι παράνομες και υπήρξαν δεκάδες συλλήψεις, η φετινή εργατική Πρωτομαγιά ήταν εξαιρετικά ήρεμη, αφού οι εργάτες προτίμησαν να ξεκουραστούν και να διασκεδάσουν.

Η Πρωτομαγιά έρχεται από μια άλλη εποχή, όπου τα κοινωνικά και εργατικά δεδομένα ήταν πολύ διαφορετικά.

Σήμερα, με τις θέσεις εργασίας να εξαφανίζονται με μεγάλη ταχύτητες, εξαιτίας της αυτοματοποίησης και της τεχνολογίας, δεν ξέρω ποιο νόημα έχουν τα εργατικά δικαιώματα.

Για να έχεις εργατικά δικαιώματα, πρέπει να έχεις δουλειά.

Και για να απεργήσεις, είναι απαραίτητο να έχεις δουλειά. Άνεργοι απεργοί δεν υπάρχουν.

Επίσης, αν τρέμεις μήπως χάσεις την δουλειά σου, πώς θα διεκδικήσεις εργατικά δικαιώματα και το δικαίωμα στην απεργία;

Ωραία τα λόγια, ωραία τα ποιήματα, ωραία τα τραγούδια, ωραία η απόδοση τιμών στους νεκρούς εργάτες περασμένων εποχών, αλλά λείπει η ουσία.

Και βέβαια, δεν γίνεται οι κοινωνίες να πορεύονται μια ζωή με τους αγώνες και το αίμα των προγόνων τους.

Αγώνας με το αίμα των άλλων δεν είναι αγώνας. Είναι επιτάφιος. Και θλίψη.

Όταν γνωρίζουμε από σήμερα πως τα επόμενα δέκα χρόνια θα εξαφανιστούν εκατομμύρια θέσεις εργασίας σε όλο τον κόσμο -και εκατοντάδες χιλιάδες στην Ελλάδα-, ποιο είναι το σημερινό νόημα της Πρωτομαγιάς;

Το οκτάωρο; Ή το δικαίωμα στην απεργία;

Μήπως να μη χαθούν οι θέσεις εργασίας;

Μα θα χαθούν.

Και καλώς θα χαθούν.

Όπως χάθηκαν εκατομμύρια θέσεις εργασίας στο παρελθόν, όταν οι μηχανές ανέλαβαν να κάνουν μέσα σε λίγα λεπτά την σκληρή δουλειά που έκαναν χιλιάδες άνθρωποι επί μήνες.

Καλό είναι αυτό, δεν είναι κακό.

Προχωράει η ανθρωπότητα.

Ξεκίνησε από τις σπηλιές και έφτασε στο διάστημα.

Οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να δουλεύουν.

Τουλάχιστον δεν χρειάζεται να σκοτώνονται στην δουλειά.

Δεν ξέρω ποια σατανικά μυαλά κατάφεραν να πείσουν δισεκατομμύρια ανθρώπους πως η δουλειά είναι καλό πράγμα και πως έχουν έρθει σε αυτή τη ζωή για να δουλεύουν.

Πάντως, η αυτοματοποίηση και η τεχνολογία εξαφανίζουν τις θέσεις εργασίας και δείχνουν στους ανθρώπους πως δεν χρειάζεται να δουλεύουν.

Τους λένε να ζήσουν.

Βέβαια, πρέπει να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο διανέμονται τα χρήματα στην κοινωνία.

Γι’ αυτό πρέπει να αγωνιστούν οι άνθρωποι, όχι για το οκτάωρο και τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

Και πρέπει να αγωνιστούν οι ίδιοι για το δικαίωμά τους σε μια αξιοπρεπή και ευτυχισμένη ζωή χωρίς δουλειά.

Όπως αγωνίστηκαν οι προγονοί τους για να αλλάξουν την θέση τους με τα δεδομένα που υπήρχαν στους προηγούμενους αιώνες που έζησαν.

Φτάνει πια με τις ηρωικές επετείους και με τους αγώνες των άλλων.

Είναι η ώρα για τους δικούς μας αγώνες.

Και οι δικοί μας αγώνες πρέπει να είναι για μια ζωή χωρίς δουλειά.

Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε, τόσο πιο όμορφα θα ζήσουμε.

(Για κάποιο λόγο που δεν ξέρω, το πιο σωστό μήνυμα για την Πρωτομαγιά ήταν αυτό του Σταύρου Θεοδωράκη. Απ’ αυτό και μόνο, καταλαβαίνετε το πρόβλημα της Ελλάδας σήμερα.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.