Ζητείται οξυγόνο

Γεια σου πιτσιρίκο,
Πρόσφατα ήρθε ένας αποδεδειγμένα πανύβλακας και μου είπε ότι η βλακεία είναι ανίκητη. Και χωρίς καμιά συνειδητότητα προσθέτω. Και το λέω έχοντας συνείδηση ότι μπορεί να λέω κι εγώ βλακείες.

Με παρηγόρησε το εξής αποφθεγμα ενός φιλοσόφου που βρήκα στο ίντερνετ – μη στο παίζω και πολύξερη: «Αν οι άνθρωποι δεν έκαναν ποτέ τους ανοησίες, τίποτα έξυπνο δε θα γινόταν».

Οπότε, ακόμη κι αν φέρομαι ανόητα, έχω πάντα την ελπίδα να κάνω κάποια στιγμή κάτι έξυπνο. Μπορείς να το πεις και αισιόδοξη βλακεία.

Η αλήθεια είναι ότι στον κόσμο υπάρχουν πάρα πολλοί ευφυείς άνθρωποι που χειρίζονται με επιδέξιο τρόπο τον λόγο και τις λέξεις.

Σήμερα μάλιστα με όλη αυτή την ευκολία στη διάδοση της σκέψης, αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να εξαπλώσουν την διάνοιά τους στα πέρατα του κόσμου και να επηρεάσουν σκέψεις, συμπεριφορές και συνειδήσεις.

Δυστυχώς, όμως, είναι αρκετά κοινό τελικά η έντονη εγκεφαλική δραστηριότητα να συνδέεται με μια απομάκρυνση από τις αρετές του ανθρώπινου είδους, όπως η συμπόνοια και η καλοσύνη.

Γι’ αυτό θέλω να σου μιλήσω, για το τι συμβαίνει όταν η διανόηση συνοδεύεται με το αίσθημα της υπερ-ανωτερότητας και της φασιστικής σκέψης, κοινώς την σκατοψυχιά.

Παλιότερα, η λέξη “σκατά” μου φαινόταν πολύ άκομψη αλλά, καθώς αποτελεί την αγαπημένη λέξη του 4χρονου γιου μου, κατάλαβα ότι είναι μια χαρά κομψότατη λέξη γιατί το 4χρονο δεν έχει ποτέ άδικο στον τρόπο που τελικά εκφράζεται. Σκατοψυχιά λοιπόν.

Έχω να πω ότι, όταν το σκατό στην ψυχή φτάσει και ξεπεράσει ένα συγκεκριμένο όριο, έχει την ικανότητα να διαπεράσει το φράγμα μεταξύ του άυλου και της ύλης και να περάσει (άκου τώρα!) στο σώμα.

Εκεί, μέσα από τα αγγεία μεταφέρεται στον πολύτιμο εγκέφαλο.

Τότε οι σκέψεις του διανοούμενου ή απλώς έξυπνου ινφλουένσερ αρχίζουν και μυρίζουν βόθρο.

Μιλάει, μιλάει, μιλάει ο διανοούμενος-ινφλουένσερ κι αρχίζει ξαφνικά να μυρίζει σκατά.

Εκεί λοιπόν που το κοινό κάθεται αποχαυνωμένο, αποσβολωμένο με ανοιχτό το στόμα, αρχίζει να συνοφρυώνει τη μυτούλα του και να δυσανασχετεί.

-Ρε γαμώτο τι έγινε τώρα, τι μυρίζει;

Οι πιο ευαίσθητοι και εσωστρεφείς μυρίζουν πρώτα τον εαυτό τους. Μα δεν μπορεί, πριν έρθω έκανα μπάνιο, οι άλλοι κοιτάζουν κατευθείαν τον διπλανό τους. Του ρίχνουν μια υποτιμητική ματιά και αλλάζουν θέση.

Όσο όμως ο ινφλουένσερ συνεχίζει να μιλάει η μπόχα αυξάνεται. Κάθονται όλοι λοιπόν από κάτω σαν λαγωνικά, με ξινισμένες φάτσες και ψάχνουν να βρουν τι συμβαίνει.

Στο σημείο αυτό, ο διανοούμενος αρχικά ξεκινά να ρίχνει κατακεραυνωτικές ματιές στην υποτιθέμενη εστία της μόλυνσης.

Οι αδύναμοι της κοινωνίας βρίσκονται ήδη στο περιθώριο.

Οι άστεγοι, οι τοξικομανείς, οι πάμφτωχοι που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, «βρωμάνε» κάπου μακριά μας και είναι ταμάμ για να επιδεικνύουμε τα φιλανθρωπικά αντανακλαστικά της ευωδιαστής κοινωνίας μας.

Στην συνέχεια, τα δάκτυλο θα δείξει όλους όσους διαταράσσουν την «κανονικότητα».

Θα είναι ο μετανάστης, ο ομοφυλόφιλος, ο τύπος με τα 5 σκουλαρίκια και το πανκ μαλλί.

Έξω κι αυτοί απ’ το σωρό.

Τώρα, από πού έρχεται η μπόχα;

Φαντάσου τώρα κι έναν γλυκούλη αγχωτικό τύπο που, αν και κάνει μπάνιο 3 φορές την ημέρα, ιδρώνει εύκολα, που ντρέπεται να κοιτάξει υποτιμητικά τον διπλανό του και που, αφού έχουν όλοι απομακρυνθεί από δίπλα του, συνεχίζει να αυτομυρίζεται, σχεδόν σίγουρος ότι, αφού τον κοιτάνε όλοι, κάτι θα ξέρουν.

Τώρα το πλήθος, ακολουθώντας την τροχιά της κατακεραυνωτικής ματιάς του διανοούμενου ηγέτη, σιγουρεύεται για την ενοχή του γλυκούλη και ψάχνει μάλιστα να βρει και άλλους παρόμοιους «βρωμερούς» γλυκούληδες για να απομονώσει.

Όταν η μπόχα δυναμώσει κι άλλο, το πλήθος λιντσάρει και αυτούς.

Το παραπάνω θα μπορούσε να έχει τον τίτλο: Η μάταιη αέναη αναζήτηση του οξυγόνου.

Μην το ψάχνεις. Είναι αυτό το γνωστό ποίημα «Πρώτα ήρθαν για τους σοσιαλιστές, αλλά δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν σοσιαλιστής. Μετά ήρθαν για τους συνδικαλιστές, αλλά δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής. Μετά ήρθαν για τους Εβραίους, αλλά δεν μίλησα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Μετά ήρθαν για μένα, αλλά δεν υπήρχε κανείς για να διαμαρτυρηθεί»…

Ε, κάποια στιγμή θα έρθουν και για σένα.

Καθώς ένα από τα αγαπημένα μου κείμενά σου, είναι αυτό με τον φασισμό, νομίζω ότι στρώνεται κι έτσι ο φασισμός. Διά της οσφρήσεως. Και της μεταθέσεως της μπόχας.

Ο δήθεν βρωμερός άλλος είναι η ελπίδα του φασίστα διανοούμενου να μείνει αλώβητος στο βάθρο του, γεμίζοντας φράγκα την τσέπη του και σκατά τα κεφάλια των υπολοίπων.

Το σύνηθες είναι είτε ο καημένος που βρίσκεται καταπλακωμένος από όλη την μπόχα που του φορτώθηκε να καεί από την κατάθλιψη μέσα στην απομόνωσή του, είτε να τα πάρει στο κρανίο τρελαμένος και να δράσει τρομοκρατικά απέναντι στο ευωδιαστό σύνολο, οπότε καίγεται ως πυροτέχνημα αυτή τη φορά.

Σε κάθε περίπτωση, είναι ένας καμένος καημένος.

Εάν όμως αυτός ο τύπος καταφέρει να ξεπεράσει το άγχος της υποθετικής του μυρωδιάς και πάει δίπλα στους ανθώπους και βάλει το σβέρκο και την μασχάλη του κάτω από τη μύτη τους και πει “Να, ρε παιδιά, δε μυρίζω εγώ”, τότε μπορεί η εστία της μόλυνσης, η πηγή της μπόχας να γίνει εμφανής.

Ίσως τότε καταλάβουμε ποιοι είναι οι από δω και ποιοι είναι οι από κει. Και πούμε κι ένα συγγνώμη σ’ αυτούς που αδικήσαμε. Και βρούμε πού είναι στ’ αλήθεια η βρωμιά. Και ζήσουμε κάπως καλύτερα. Με λίγο περισσότερο οξυγόνο τελικά.

Βέβαια, πολύ θα ήθελα το σκατό να φράξει τους νευρώνες του εγκεφάλου και ο φασίστας ινφλουένσερ να πάψει να μιλάει. Από μόνος του.

Δυστυχώς, όμως, δεν θα συμβεί αυτό γιατί ο φασισμός και το σκατό είναι ομοούσια, αδιαίρετα και αλληλοτρεφόμενα.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το βάθρο με το βόθρο είναι ένα γράμμα δρόμος.

(Στα έγραψα όλα αυτά με αφορμή μια φίλη μου που μια φορά στοχοποιήθηκε από φασίστες αλλά ευτυχώς είχε ανθρώπους να την στηρίξουν και μπόρεσε να το αντιμετωπίσει. Επίσης, η σκατοψυχιά είναι μάλλον απλοϊκός όρος, ενώ το σωστό είναι μεθοδευμένη στόχευση και σπέκουλα για καθαρά πολιτικούς λόγους. Το παραπάνω όμως είναι ένα απλοϊκό κείμενο.)

Πόπη από Καλλιόπη

(Αγαπητή Πόπη, μας έχουν πνίξει τα σκατά. Και πολλοί κυλιούνται χαρούμενοι στα σκατά και είναι πολύ ευχαριστημένοι. Ανάσα από πουθενά. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.