Οι άνεμοι, τα ύδατα και τα κακά συναπαντήματα

Γεια σου φίλε μου πιτσιρίκο,
Χαίρομαι πάρα πολύ που δεν σε πήρε και σε σήκωσε ο “Ξενοφών” και ο “Ζορμπάς” αλλά παρέμεινες ευθυτενής εκεί ανάμεσα στα μάτια των κυκλώνων να κάνεις ρεπορτάζ και μάλιστα λουόμενος.

Αναρωτιόμουν, πιτσιρίκο μου, ποιος είναι ο νονός των φυσικών αυτών φαινομένων.

Διάβασα ότι στην Αμερική -που ξέρει πρώτη από κυκλωνες, τυφώνες, τροπικές καταιγίδες και αποκλειστικά ρεπορτάζ από τόπους καταστροφής- τα ονόματα που δίνονταν από το 1953 που ξεκίνησε αυτή η πρακτική, έως το 1979, ήταν αποκλειστικά γυναικεία.

Η καταστροφική “Φλόρα”, η εκρηκτική “Μπέτσι”, η μπριόζα “Έμιλι” που φλερτάρει με τις ακτογραμμές κ.ά.

Ε, κάποια στιγμή που οι γυναίκες ξεπέρασαν τη μουγκαμάρα αιώνων, δημιουργήθηκε η απορία γιατί να πρέπει να ταυτίζεται η καταστροφή μόνο με το γυναικείο φύλο.

Κάποιοι άλλοι φωστήρες αντιπαράθεσαν ότι με αυτόν τον τρόπο υποτιμούνταν υποσυνείδητα η ισχύς των φαινομένων -αφού επρόκειτο απλώς για μια μπριόζα “Τζάνετ” και τα τερτίπια της-, οπότε δεν γινόταν και η συνετή προετοιμασία για την αντιμετώπιση των φαινομένων.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, από το 1979 και μετά, στην Αμερική τα δύο φύλα μοιράζονται εξίσου τη ρετσινιά για το θυμό της φύσης ή και το δέος για το μεγαλείο της, αν θες!

Αυτο ως προς τα φυσικά φαινόμενα, γιατί πολιτικά και κοινωνικά μιλάμε για την Αμερική του μισογύνη Τραμπ.

Αν και νομίζω ότι το πρόβλημα ξεκινάει από το ότι ο Τραμπ θεωρεί όλο τον πλανήτη τσιφλίκι του, όχι μόνο τις γυναίκες.

Η Ελληνική Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία από το 2017 κι έπειτα, ακολουθώντας τις διεθνείς πρακτικές, δίνει κι αυτή ονόματα στα φυσικά φαινόμενα για να μπορούμε να συνεννοούμαστε ευκολότερα.

Κι ενώ γενικά τηρεί τις αναλογίες περί του σωστού καταμερισμού των φύλων στα χαμηλά βαρομετρικά, αυτή τη φορά είχαμε να κάνουμε με έναν “Ξενοφών” κι ένα “Ζορμπά”.

Μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία του φεμινιστικού κινήματος ότι οι διαβόητοι φονικοί κυκλώνες που όλοι περιμέναμε θεωρήθηκαν γένους αρσενικού.

Άσχετο αν απεδείχθησαν ψιλοτζούφιοι (συγκριτικά με τα προγνωστικά πάντα, γιατί σίγουρα υπήρξαν άνθρωποι που επλήγησαν όπως σε κάθε κακοκαιρία και δεν θα πολυγελάσουν με αυτό τον χαρακτηρισμό).

Σκέφτομαι, όμως, ότι στην Ελλάδα του «έχω δυο παιδιά κι ένα κορίτσι», μπορεί να θεωρήθηκαν αρσενικά γιατί ήταν «σπάνιοι και μεσογειακοί».

Στη χώρα μας, άλλωστε, που έχουμε φτάσει να παίρνουμε βραβεία για την καταστροφή -βλέπε Τσίπρα στο Αμέρικα- δεν θα αφήναμε τα «εύσημα» εύκολα σε μια γυναίκα.

Και πριν μιλήσω για μια πανεθνική, πανμετεωρολογική συμπαιγνία εναντίον των γυναικών, θα πω ότι απλά δεν είναι δίκαιο βρε παιδί μου.

Έπρεπε να είναι ζευγαράκι. Να είναι ο “Ξενοφών” και η “Ουρανία” ή ο “Ζορμπάς” και η “Μαντάμ Ορτάνς” π.χ.

Άσε που καταγγέλω όλη αυτή την αρχαιολατρεία.

Διάβαζα για τις εθνικές μας κακοκαιρίες κι ένιωσα ότι βρίσκομαι σε σύγχρονη παιδική χαρά.

Κατέβα Ίκαρε από την κούνια, κάτσε Νεφέλη επιτέλους ήσυχη, βάλε Οδυσσέα τη ζακέτα σου και τέτοια.

Στη χώρα που το όνομα “Άδωνις” έχει ταυτιστεί με τη βλακόφατσα που θέλει να καταστραφεί κάθε κοινωνική παροχή, εις το όνομα μάλιστα αρχαιοελληνικών ιδεωδών, έχει χαθεί τελείως το νόημα της Ιστορίας.

Γιατί να μην αποκτήσουμε μια άλλη σύνδεση με τα φυσικά φαινόμενα;

Άλλωστε, αυτοί που πλήττονται συνήθως είναι οι πιο αδύναμοι, ο λαουτζίκος, και θα πρέπει να μπορούν να ταυτιστούν περισσότερο με την καταστροφή.

Να λέμε «ήρθε η Μαριγώ και αναστάτωσε τα παράλια», «αχ, ο Κώτσος που ξήλωσε τα κεραμίδια», «άτιμη Ζωίτσα μου πλημμύρισες το σπίτι», «παλιόπαιδο Χαρίλαε που μου ‘κλεψες το βιός μου και τέτοια».

Έτσι προκύπτει και η λαϊκή ποίηση και τέχνη που κάνει τελικά τους καημούς τραγούδια.

Εγώ, επειδή είμαι κατά της εθνικής εσωστρέφειας, θα έβλεπα θετικά και διεθνείς συμβολικές ονομασίες.

H “Μπόνι και ο Κλάιντ” μας πήραν τις περιουσίες. Η “Μαντάμ Μποβαρύ” μας έσυρε στο βούρκο. Ο “Ιαβέρης” δεν μας άφησε (σε) χλωρό κλαρί, και τέτοια.

Για να μην είμαι αφοριστική, θέλω να πω ότι το «Ζορμπάς» σαν όνομα θεομηνίας μου άρεσε.

Γιατί συμφωνώ με τον Νίτσε με τον οποίο συμφωνεί και ο Καζατζάκης που εμπνεύστηκε τον χορευταρά, διονυσιακό Ζορμπά, και, σύμφωνα με τον οποίο, εάν είναι να πιστεύεις σε κάποιο θεό, αυτός θα πρέπει να ξέρει να χορεύει.

Τώρα για το αν ο χορευταράς αυτός Θεός είναι άντρας ή γυναίκα, κάποιος είπε ότι « η Ginger Rogers έκανε όλα όσα ο Fred Astaire, αλλά προς τα πίσω και σε ψηλά τακούνια».

Όπως κατάλαβες, η φάση είναι όντως περί ανέμων και υδάτων.

Ενώ πραγματικά απορώ πώς υπάρχουν άνθρωποι που τα βγάζουν πέρα με το βασικό μισθό, μας κοροϊδεύει ο Κούλης που λέει ότι δεν έχουμε κουλτούρα αποταμίευσης, βραβεύεται ο Τσίπρας για την προσφυγική κρίση από αυτούς που την δημιουργούν, υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά πιστεύουν ότι για όλα φταίει ο Βαρουφάκης γιατί αλλιώς τώρα θα τρέχαμε ανέμελοι στις αγορές, και βγαίνει και ο Ντάσελμπλουμ και όλοι αυτοί και μας λένε φάτσα φόρα ότι γίναν και πολλά λάθη, το πρόγραμμα ήταν σκληρό, σώσαμε τις τράπεζες εις βάρος σας και τέτοια και γενικά χαχαχαχαχαχαχα, όλα τέλεια.

Λες και σε κάναν άνθρωπο ότι είμαστε αποικία, πάρ’ το απόφαση, και σε κοιτάνε λες και είσαι τρελός.

Οπότε, δε λες και συ τίποτα.

Να μιλάμε για τον καιρό, γιατί όχι. Αφού κι εσύ έχεις βαρεθεί να γκρινιάζεις, δε βαρέθηκες;

Πόπη από το Καλλιόπη

(Φίλη Πόπη, τo 53% των λευκών γυναικών στις ΗΠΑ ψήφισαν Τραμπ. Μάλιστα, με γυναίκα αντίπαλο. Ποιος είναι πιο μισογύνης λοιπόν; Για τα φυσικά φαινόμενα, προτείνω να γίνεται δημοψήφισμα για το πώς θα λέγονται. Να αποφασίζει ο λαός αν ο κυκλώνας θα λέγεται Μεγαλέξανδρος ή Ηφαιστίωνας. Επίσης, μπορεί να παίζει και διπλό όνομα. Ο κυκλώνας “Αγαμέμνονας-Κλυταιμουνήστρα”, για να είναι ικανοποιημένοι και οι άνδρες και οι γυναίκες. Γενικά, έχει ψωμί το θέμα με τα φυσικά φαινόμενα. Πόπη, μόνο για τον καιρό θα μιλάμε στο εξής. Τα άλλα τα αποφασίζουν οι αγορές κι εμάς δεν μας πέφτει λόγος. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.