Λευκά ψέματα

Πιτσιρίκο,
θα έχεις ακούσει για τα λεγόμενα λευκά ψέματα, εκείνα που λέγονται για να αποτρέψουν μιαν άδικη στενοχώρια. Ή για να δώσουν λίγη ανέξοδη χαρά.

Πρόκειται για ψέματα χωρίς προσωπικό όφελος, βέβαια, μιας και αυτά που λέγονται για να μη φανεί το λίγο μας έχουν άλλο χρώμα. Κάπως λερωμένο.

Θυμήθηκα την ιστορία ενός ταχυδρόμου, σε εποχές παλιές, όταν και τα τηλέφωνα ήταν σπάνια και ακριβά.

Είχε εντοπίσει μια μοναχική, μαραζωμένη, μεσήλικη γυναίκα, που δεν της έγραφε κανείς. Και της άφηνε κρυφά ένα τριαντάφυλλο κάθε λίγες μέρες, στο κατώφλι της. Και ήρθε κι άνθισε το χαμόγελο στα χείλη της, λίγο μαραμένο, μα τριαντάφυλλο κι αυτό. Σηκώθηκαν οι γερτοί ώμοι, αλάφρυνε το βάδισμα, ώρες ώρες αφηρημένη σιγοτραγουδούσε.

Κάποια στιγμή, όμως, ο ταχυδρόμος πέθανε ξαφνικά, και κόπηκαν και τα τριαντάφυλλα μαχαίρι.

Τη συνέχεια δεν τη θυμάμαι, μα ελπίζω η γυναίκα να τίναξε με τη θέλησή της τη λύπη απ τους ώμους και την καρδιά της και να συνέχισε να χαμογελά και να τραγουδά. Το λουλούδι ήταν απλά το κάλεσμα της ζωής.

Κι είναι κι όλες εκείνες οι μικρές σκληρότητες της καθημερινότητας. Καμιά φορά μπορεί μια αόρατη γόμα σ΄ ένα στοργικό χέρι να τις σβήσει.

Όπως κάποιος που είναι άρρωστος καιρό, και του δίνει κουράγιο να τον θυμούνται οι φίλοι και να ρωτούν γι αυτόν. Μα κάποτε παύουν να ρωτούν. Ένα λευκό ψέμα μπορεί ίσως να γλυκάνει τη λευκή απομόνωση του νου και της ψυχής σ έναν λευκό θάλαμο που όλο στενεύει.

Ή σαν την υποτιμητική κουβέντα ενός άλλου για μια κοπέλα που δεν τον έχει ξεχάσει και ρωτά για κείνον. Γιατί να μεταφερθεί το αστόχαστο λεπιδάκι; Ειδικά, όταν θα βρει σε αφύλαχτο, τρυφερό σημείο. Γιατί να το λαβώσει; Σιωπή.

Μικρές διορθώσεις, για να μην πικραίνεται η καθημερινότητα αναίτια. Κυρίως, για την προφύλαξη του ευάλωτου. Φύσει ή θέσει.

Υπάρχουν πολύ μεγαλύτερες δυστυχίες θα μου πεις. Ίσως ναι. Απ’ την άλλη, έχω δει ανθρώπους που έχασαν σπίτι, οικογένεια, πατρίδα, να προσπαθούν ν’ αγγίζουν τις άλλες ψυχές με ευγένεια.

Νομίζω κάπου στο είχα ξαναγράψει. Έχω κρατήσει τα λόγια του Δημήτρη Καταλειφού, σε μια τηλεοπτική του συνέντευξη.

Έλεγε περίπου τα εξής: “Δεν φιλοδοξώ να κάνω το καλό, άλλωστε συχνά δεν ξέρουμε τι είναι καλό για τον άλλο άνθρωπο. Νομίζω πιο σημαντικό είναι να προσπαθούμε να μην βλάπτουμε.”

Κανείς δεν έχασε από μια σκληρή κουβέντα που συγκράτησε και δεν είπε (δικό μου αυτό).

Η αλήθεια να ειπωθεί, βέβαια. Αλλά χωρίς αγκάθια προορισμένα να ματώσουν.

Σε φιλώ, να προσέχεις

Λίλα

(Αγαπητή φίλη, οι περισσότεροι άνθρωποι θα κάνουν ό,τι μπορούν για να λερώσουν την ομορφιά και δεν χρειάζεται καν να μιλήσουν. Αρκεί κάποιος να ρίξει μια ματιά γύρω του για να το αντιληφθεί αυτό. Με τις κουβέντες που μεταφέρονται, ας είμαστε κάποιες φορές προσεκτικοί. Γιατί να μεταφέρει κάποιος κάτι που ξέρει πως θα πληγώσει τον άλλον; Επίσης, στη ζωή μετράνε αυτά που λέγονται για σένα μπροστά σου. Μόνο αυτά. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το μυστικό στη ζωή είναι αυτό που έγραψε ο Καβάφης για την πολλή συνάφεια του κόσμου. Πάντα είμαι εξαιρετικά καχύποπτος με αυτούς που κυνηγούν τους άλλους για να τους “κάνουν καλό”. Όσο για την αλήθεια, η αλήθεια δεν είναι σκληρή· οι άνθρωποι είμαστε αδύναμοι. Αλλά νομίζουμε πως είμαστε θεοί. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.