Η ατόλη Μουρουρόα και το Έβερεστ

Πιτσιρίκο, κάτι από ΔΝΤ που παραδέχτηκε τα “λάθη” του στην Ελλάδα, θυμίζει και η είδηση ότι η Γαλλία αναγνώρισε τις συνέπειες στην υγεία από τις πυρηνικές δοκιμές που έκανε στην Πολυνησία, χωρίς τη συναίνεση του νησιωτικού συμπλέγματος, που συνέβαλε δίχως τη θέλησή του στην ανάπτυξη των γαλλικών πυρηνικών δυνατοτήτων, όπως αναφέρει η Le Monde.

Tα πέντε αρχιπελάγη των 118 νησιών της Πολυνησίας περίμεναν πολύ καιρό αυτή την αναγνώριση, καθώς, από το 1966 ως το 1996, οι ατόλες Μουρουρόα και Fangataufa έγιναν το θέατρο 193 πυρηνικών δοκιμών, οι οποίες είχαν επιπτώσεις στην υγεία και το περιβάλλον των τοπικών πληθυσμών.

Πλέον, η Γαλλία θα αναλάβει την εποπτεία των περιοχών που επηρεάστηκαν και την οικονομική και διαρθρωτική μεταρρύθμιση της Πολυνησίας μετά το τέλος των πυρηνικών δοκιμών, όπως αποφάσισε ομόφωνα το γαλλικό κοινοβούλιο.

Αλλά ο Πολυνήσιος βουλευτής Moetai Brotherson, που έχει ενταχθεί στο γαλλικό κομμουνιστικό κόμμα στη γαλλική Εθνοσυνέλευση ψήφισε κόντρα στον ένα νόμο και απείχε από την ψηφοφορία για τον δεύτερο, υποστηρίζοντας ότι δεν βελτιώνουν την κατάσταση για τα θύματα των πυρηνικών δοκιμών για τα οποία δεν υπάρχει καμία νομική ή δικαστική πρόβλεψη.

Είπε, επίσης, ότι δέκα τόμοι αιτημάτων για αποζημιώσεις από τους συνολικά 12 απορρίφθηκαν, ενώ επανορθωτικά μέτρα ζήτησε και η βουλευτής Daniele Obono, από το κόμμα του Melenchon Ανυπότακτη Γαλλία, υποστηρίζοντας ότι τα περιστατικά γενετικών ανωμαλιών έχουν πενταπλασιαστεί τα τελευταία 25 χρόνια.

Από άλλα κόμματα υποστήριξαν σε γενικές γραμμές ότι η αναγνώριση του θέματος από τη Γαλλία δεν εμποδίζει τις νομικές ενέργειες που μπορούν να γίνουν και το αντίστροφο.

Πέρα από την αναγνώριση, ο νέος νόμος θέλει να εκσυγχρονίσει το καθεστώς, που υιοθετήθηκε στην Πολυνησία το 2004, ενθαρρύνοντας τη συνεργασία ανάμεσα στις κοινότητες στη γαλλική Πολυνησία, κυρίως για τη συλλογή των τοπικών φόρων, αλλά και για την υιοθέτηση ενός εξειδικευμένου αστικού κώδικα για την αντιμετώπιση θεμάτων κληρονομιάς.

Η βουλευτής Catherine Kamowski από το κόμμα του Macron Η Δημοκρατία Μπροστά, είπε ότι η αναγνώριση δίνει νέες εξουσίες και δυνατότητες στις κοινότητες της Πολυνησίας, ώστε να είναι πιο ελεύθερες και πιο αποτελεσματικές, ενώ ο κεντρώος γερουσιαστής Jean Francois Longeot θεωρεί ότι ο νέος νόμος σταθεροποιεί τους θεσμούς, μετά από εννέα χρόνια (2004-2013) πολιτικής αστάθειας στην Πολυνησία.

Από το μηδενικό υψόμετρο του αρχιπελάγους της Πολυνησίας να περάσουμε, όμως, στα 8.848 μέτρα του Έβερεστ, όπου τρεις ορειβάτες έχασαν τη ζωή τους, επειδή έμειναν ακίνητοι με εκατοντάδες άλλους στη λεγόμενη ζώνη του Θανάτου και εκτεθειμένοι σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, περιμένοντας τη σειρά τους για να ανέβουν στην κορυφή, όπως αποκαλύπτει ο Guardian.

Oι καθυστερήσεις από τον συνωστισμό των εκατοντάδων ορειβατών που σχημάτιζαν μία μεγάλη ουρά σε υψόμετρο 8.000 μέτρων ήταν, δηλαδή, η αιτία των θανάτων του 54χρονου Αμερικάνου Donald Lynn Cash και ενός ζευγαριού Ινδών, των Anjali Kulkarni και Κalpan Das.

H κόρη του Αμερικάνου που κατέρρευσε, μάλλον από ανακοπή, βγάζοντας φωτογραφίες στην κορυφή, ανέφερε ότι “έφυγε”, εκπληρώνοντας το όνειρό του να ανέβει και στις εφτά υψηλότερες κορυφές του κόσμου.

Ένα διάστημα καλοκαιρίας οδήγησε τόσους πολλούς ορειβάτες να επιχειρήσουν να ανέβουν ταυτόχρονα στο Έβερεστ, κάτι που είναι μεγάλο πρόβλημα, διότι η διαδρομή είναι -έτσι κι αλλιώς- πάντα επικίνδυνη και η πολλή κίνηση την κάνει ακόμα πιο δύσκολη.

Η 54χρονη Kulkarni πέθανε, ενώ ήταν ακόμα στη ζώνη του Θανάτου, καθώς τόσο η ίδια, όσο και ο άνδρας της είχαν εξαντληθεί από τη μεγάλη αναμονή.

Ο άνδρας της, ο Das, κατάφερε να ανέβει στην κορυφή, αλλά πέθανε κατά την κατάβαση.

Ο Cash, στο τελευταίο μήνυμα που έγραψε στον γιο του, ανέφερε ότι ένιωθε ευλογημένος που βρισκόταν στο βουνό των Ιμαλαϊων, για το οποίο διάβαζε εδώ και 40 χρόνια.

Τον Ιανουάριο του 2019 είχε ανέβει στην ψηλότερη κορυφή της Ανταρκτικής.

Ο φίλος του Josh Ray περιέγραψε τον Cash ως “έναν άνθρωπο που όλοι αγαπούσαν και ήταν πάντα με το χαμόγελο”.

Κι ένας Ιρλανδός καθηγητής, ο Seamus Lawless, πέθανε την περασμένη εβδομάδα, κατά τη διάρκεια της κατάβασης από το Έβερεστ.

Σε αντίθεση με τα κατάμεστα Ιμαλάια, η δαντελένια ακρογιαλιά ήταν και την Παρασκευή σχεδόν άδεια.

Φυσούσε, βέβαια, και μαΐστρος (βορειοδυτικός) άνεμος και είχε κυματάκι που σταδιακά θόλωνε τα κρυστάλλινα νερά, φέρνοντας και κάθε λογής σκουπίδια από τα ανοιχτά.

Αλλά για να δούμε και τους υπόλοιπους ανέμους: γρέγος είναι ο βορειοανατολικός, σιρόκος ο νοτιοανατολικός, γαρμπής ο νοτιοδυτικός, πουνέντες ο δυτικός, λεβάντες ο ανατολικός, τραμουντάνα ο βοριάς και όστρια ο νοτιάς.

Λέγεται και μπάτης ο νοτιάς.

Μπάτης είναι, για την ακρίβεια, ο άνεμος που έρχεται από τη θάλασσα, δηλαδή, για τον Σαρωνικό ο νοτιάς.

“Ωραία που φύσηξε ο μπάτης”, που λέει και το τραγούδι, που έγραψε ο Σεφέρης, μελοποίησε ο Θεοδωράκης και τραγούδησε ο Μπιθικώτσης.

Αλλά, πολύ ωραία το είπε και το ντουέτο Αλέξια-Μίλβα.

“Πάνω στην άμμο την ξανθή γράψαμε το όνομά της – Ωραία που φύσηξε ο Μπάτης και σβήστηκε η γραφή”.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, από την ιστορία με την μεγάλη κίνηση που υπάρχει στο Έβερεστ, φτάνουμε στο οριστικό συμπέρασμα πως οι άνθρωποι έχουν πάρει τα βουνά. Να βάλουν και φανάρια στο Έβερεστ, για να είναι πιο εύκολη η κυκλοφορία για τους ορειβάτες. Πάντως, στην παραλία είναι πιο ωραία. Εσείς το ξέρετε καλά. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.