Παιδί των αστεριών

Η επιβίωση του pitsirikos.net εξαρτάται αποκλειστικά από τους αναγνώστες του. Γίνετε συνδρομητές εδώ.

Γεια σου, πιτσιρίκο.
Γεννήθηκα και έζησα τα παιδικά μου χρόνια στο τέλος μιας πολύ ιδιαίτερης και σπουδαίας εποχής της ανθρωπότητας.

Πρόλαβα να βιώσω την αισιοδοξία της εποχής του διαστήματος. Πρόλαβα τη βεβαιότητα πως σε μερικές δεκαετίες ο άνθρωπος θα βρίσκεται πλέον συστηματικά, ως έποικος, στο διάστημα.

Τα καλοκαίρια κοιτούσα τον ουρανό τη νύχτα σαν το παιδί που δεν ξέρει ποιο σοκολατάκι να πρωτοδιαλέξει από το βάζο.

Είμαι ευγνώμων που το έζησα αυτό.

Είναι σπουδαίο να κοιτάς με έναν παράξενο αυθόρμητο έρωτα τα αστέρια και να αντιλαμβάνεσαι μαζί το μεγαλείο αυτού που βλέπεις και μαζί την ασημαντότητά σου.

Και ενώ νιώθεις αυτή την ασημαντότητα, να ξεπηδάει από μέσα σου μια άλλη κρυφή περηφάνια που τόσα εκατομμύρια μορφές ζωής ζουν γύρω σου αλλά εσύ, ο άνθρωπος μόνος, μπορείς να σηκώσεις το κεφάλι σου και να αντιληφθείς το σύμπαν πέρα από τον μικρόκοσμό σου.

Όταν κοιτάς τα αστέρια, καταλαβαίνεις πόσο μικρός είσαι, κι έτσι θες να αφήσεις στην άκρη όλες τις δικές σου προσωπικές μικρότητες, μιας και δεν έχεις λόγο να μικραίνεις κι άλλο.

Ίσως, αν όλοι κοιτούσαμε τα αστέρια και στεκόμασταν λίγο να κατανοήσουμε τι βλέπουμε, ίσως τότε να γινόμασταν λίγο καλύτεροι άνθρωποι. Να καταλαβαίναμε πως η μισαλλοδοξία, ο πόλεμος, το μίσος, η αδικία, μας μικραίνουν κι άλλο τόσο που κινδυνεύουμε να εξαφανιστούμε ολοκληρωτικά.

Ένα τίποτα είμαστε οι άνθρωποι, κι όμως κατέχουμε τη μεγαλύτερη αρετή στο σύμπαν: την αυτογνωσία της ασημαντότητάς μας!

Ας αγαπηθούμε και ας προσπαθήσουμε να είναι όμορφο και ειρηνικό αυτό το κλάσμα δευτερολέπτου που είναι η ζωή μας.

Όλοι άνθρωποι είμαστε και είναι υπέροχο αυτό.

Ας το ζήσουμε και ας μην γινόμαστε σκουλήκια.

Αυτό ήθελα να πω.

Με αφορμή το προσφυγικό.

Δημήτρης

(Αγαπητέ Δημήτρη, αν οι άνθρωποι μπορούσαν να αντιληφθούν πόσο κοινή είναι η μοίρα τους, θα έδειχναν μεγαλύτερη συμπόνοια στους άλλους ανθρώπους. Βέβαια, αν κάποιου του γεμίζουν από παιδί τα μυαλά με σκατά για το πόσο διαφορετικός και πιο σπουδαίος είναι από τους άλλους ανθρώπους, θα την πάθει τη ζημιά. Την έχουν πάθει πολλοί στη χώρα μας. Να είσαι καλά, Δημήτρη. Τη νύχτα όλοι το ίδιο αστέρι κοιτάμε. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.