Μετά την οικονομία και τους πρόσφυγες, η ΕΕ θα σώσει και το κλίμα

Πιτσιρίκο, η Κομισιόν επιδιώκει να μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 50%-55%, αντί για 40% ως το 2030 σε σχέση με τα επίπεδα της δεκαετίας του 1990, όπως μεταδίδει το Reuters.

Ωστόσο, 12 κράτη – μέλη της ΕΕ θέλουν να έχει υπάρξει συμφωνία για τον νέο στόχο μείωσης των αερίων του θερμοκηπίου πριν από τη σύνοδο του ΟΗΕ για το κλίμα που είναι προγραμματισμένη για τον Νοέμβριο του 2020 στη Γλασκώβη και σε αυτό στάθηκαν στην επιστολή τους προς την Κομισιόν.

Με βάση τη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα κάθε χώρα έχει δεσμευτεί να μειώσει τις εκπομπές ρύπων της, αλλά ακόμα κι έτσι η μέση θερμοκρασία του πλανήτη αναμένεται να αυξηθεί κατά 3 βαθμούς ως το τέλος του αιώνα, κάτι που σημαίνει σοβαρές επιπτώσεις λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Η επιστολή των 12 κρατών μελών προς τον επικεφαλής της ΕΕ για το κλίμα Frans Timmermans αναφέρει, λοιπόν, ότι οι συνομιλίες για τον νέο στόχο για το 2030 πρέπει να αρχίσουν το αργότερο τον Ιούνιο του 2020.

Κάτι που σημαίνει ότι η Κομισιόν πρέπει να έχει θέσει τον στόχο νωρίτερα από τον Σεπτέμβριο του 2020 που σκοπεύει να το κάνει.

Η επιστολή ζητάει επίσης να υπάρχει ένα ενιαίο μπλοκ στην Ευρώπη, το οποίο θα δημιουργήσει το μομέντουμ για να τεθούν και παγκοσμίως πιο φιλόδοξοι στόχοι για την προστασία του κλίματος.

Την επιστολή υπογράφουν η Δανία, η Φινλανδία, η Σουηδία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, η Αυστρία, η Πορτογαλία, η Σλοβενία, η Λετονία και η Γαλλία.

Οπότε μένουμε ήσυχοι, αφού μετά την οικονομία και το προσφυγικό η ΕΕ θα φτιάξει και το κλίμα και τον καιρό.

Μιας και ο λόγος, όμως, για το προσφυγικό, η στήριξη του Emmanuel Macron και του Charles Michel προς την Ελλάδα, που “προστατεύει τα σύνορα της Ευρώπης από την είσοδο μεταναστών που προέρχονται από την Τουρκία” ήταν ένα σκωτσέζικο ντους και απεικονίζει μία Ευρώπη – φρούριο, όπως λέει η Rym Khadhraoui της Διεθνούς Αμνηστίας στη Le Monde.

Η Διεθνής Αμνηστία έχει ήδη καταδικάσει, βέβαια την ποινικοποίηση πράξεων αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες και αναφέρει οκτώ χώρες -Ισπανία, Γαλλία, Κροατία, Ελλάδα, Ιταλία, Μάλτα, Ελβετία και Ηνωμένο Βασίλειο- που έχουν ασκήσει ποινικές διώξεις σε 158 άτομα και 16 ΜΚΟ, μεταξύ 2015 και 2018, επειδή βοήθησαν τους πρόσφυγες.

Στην Κροατία δύο ΜΚΟ οδηγήθηκαν στο δικαστήριο, επειδή παρέστησαν ως μάρτυρες σε παράνομες και βίαιες απελάσεις μεταναστών στη Βοσνία Ερζεγοβίνη.

Στη Μάλτα τρεις έφηβοι που διασώθηκαν με άλλους 100 ανθρώπους στη Μεσόγειο, κατηγορήθηκαν για τρομοκρατία, επειδή αρνήθηκαν να επιστρέψουν στη Λιβύη.

Στην Ελβετία ένας πάστορας βρέθηκε ενώπιον της δικαιοσύνης, επειδή βοήθησε στην παράνομη είσοδο μεταναστών και η λίστα δεν έχει τέλος…

Στη Γαλλία η ποινικοποίηση της αλληλεγγύης αφορά ήδη πολλούς στις Άλπεις και το Καλαί.

Μάλιστα, ο Pierre-Alain Mannoni καταδικάστηκε σε δύο μήνες φυλακή με αναστολή από το εφετείο της Aix En Provence επειδή μετέφερε με το αυτοκίνητό του το 2016 τρεις νέους από την Ερυθραία από τα γαλλικά σύνορα με την Ιταλία ως τη Νίκαια.

Τελικά, το διαιτητικό δικαστήριο ακύρωσε την ποινή του, αλλά θα δικαστεί ξανά στις 18 Μαρτίου στη Λυών.

“Τότε δεν είχα εμπλακεί σε όλο αυτό, αλλά πλέον είμαι ριζοσπαστικοποιημένος” λέει ο ίδιος, επειδή “αν και η αστυνομία είδε ότι δεν είμαι διακινητής, δικάστηκα σαν να ήμουν διακινητής”.

Από τότε ο νόμος για το άσυλο – μετανάστευση τροποποιήθηκε.

Πλέον μπορεί κάποιος να βοηθήσει, αλλά μόνο όταν συντρέχουν ανθρωπιστικοί λόγοι – μία διατύπωση που κρέμεται σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από τους ακτιβιστές.

Και μετά από τρεις δικαστικές περιπέτειες ο Pierre-Alain Mannoni ζητάει πλέον δωρεές για να καλύψει τα δικαστικά έξοδα.

Στην Ελλάδα, η περίπτωση της 24χρονης Sarah Mardini από τη Συρία και του 25χρονου Γερμανού Sean Binder είναι ακόμα πιο δραματική.

Αμφότεροι ήταν εθελοντές μίας ΜΚΟ που έκανε διασώσεις στη θάλασσα της Λέσβου και πέρασαν πάνω από 100 μέρες κρατούμενοι πριν αποφυλακιστούν με εγγύηση τον Δεκέμβριο του 2018.

Κατηγορήθηκαν για διακίνηση ανθρώπων και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση που μπορεί να επισύρει ποινή φυλάκισης ως και 25 έτη.

Το 2002, η ΕΕ θέλησε να εναρμονίσει τη νομοθεσία σε όλα τα κράτη μέλη της για την καταπολέμηση των διακινητών, αλλά πολλές φορές αυτό οδηγεί σε ποινικές διώξεις και σε κυρώσεις σε βάρος υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξηγεί η Διεθνής Αμνηστία και ζητάει τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού κριτηρίου σχετικά με το χρηματικό ή το υλικό κέρδος, πριν την ποινικοποίηση της βοήθειας προς όσους μπαίνουν παράνομα σε μία χώρα.

Και φυσικά να εξαιρούνται οι περιπτώσεις που η βοήθεια είναι αναγκαία για ανθρωπιστικούς λόγους.

Τη θυμάμαι τη Σάρα και την αδερφή της Γιούσρα Μαρντίνι που έρχονταν στην Ελλάδα με βάρκα με άλλους πρόσφυγες και μετανάστες το καλοκαίρι του 2015.

Όταν η μηχανή χάλασε, οι δύο αδερφές από τη Συρία βούτηξαν στη θάλασσα και κολυμπώντας έσπρωξαν τη βάρκα για 1-2 μίλια μέχρι τη στεριά.

Η Γιούσρα συμμετείχε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στην κολύμβηση με την Ομάδα των Προσφύγων, ενώ η Σάρα έγινε εθελόντρια.

Τα θυμήθηκα όλα αυτά σήμερα που το μοναδικό 15λεπτο που έβρεξε δυνατά – μιλάμε για μπουρίνι – με βρήκε στη δαντελένια ακρογιαλιά.

Παρ’όλα αυτά, φωτογράφισα και κάτι καλόγριες, σαργούς και κακαρέλους σε μία σύντομη βουτιά.

Χτύπησα, όμως, λίγο στο γόνατο, καθώς το μοναδικό αξιόλογο κύμα που ήρθε – καθώς ο ανατολικός άνεμος αναχαίτιζε τον νοτιά – με έριξε πάνω σε έναν βράχο, αφού ήθελα φυσικά να το φωτογραφίσω κι από πάνω.

Πταίσματα είναι, βέβαια, όλα αυτά· το θέμα είναι να γίνουν δύο αγαπημένα πρόσωπα που μπήκαν στο νοσοκομείο, το συντομότερο καλά.

Τι να πουν, βέβαια, και στη Βραζιλία, όπου 17 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, 12 στο Σάο Πάολο και πέντε στο Ρίο Ντε Τζανέιρο από τις σφοδρές βροχοπτώσεις, ενώ άλλοι 46 αγνοούνται, όπως μεταδίδει το Reuters.

H Βραζιλία έχει βιώσει πολύ έντονες βροχοπτώσεις το 2020 και στο Ρίο Ντε Τζανέιρο τα ύψη βροχής που αντιστοιχούν στο μισό του Μαρτίου, έπεσαν σε μία μέρα, καταδεικνύοντας και τις κακές υποδομές της χώρας.

Στη γειτονική επαρχία Minas Gerais είχαν χάσει τη ζωή τους 50 άνθρωποι, εξαιτίας των βροχοπτώσεων στα τέλη Ιανουαρίου. Στο Σάο Πάολο ένας από τους νεκρούς ήταν πυροσβέστης που βοηθούσε θύματα της κακοκαιρίας.

Βαγγέλης Σπανός

Υ.Γ.Τελικά, τo διέπραξα ξανά, αφού με το που βγήκε ο ήλιος πήγα ξανά στη δαντελένια ακρογιαλιά, απαθανατίζοντας κι ένα κοπάδι μουρμούρες και μαζεύοντας και μερικές σακούλες αυτή τη φορά.

(Αγαπητέ φίλε, περαστικά στους ανθρώπους σας. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.