Καταφύγιο ελεύθερων πολιορκημένων
Αγαπημένε Πιτσιρίκο,
Σε χαιρετώ!
Σε διαβάζω πολλά χρόνια. Όχι πάντα με συνέπεια. Σε επισκέπτομαι όμως πιο συχνά σε δύσκολες περιόδους όπως τώρα.
Εγώ που λες, με τον αγαπημένο μου για πολλά χρόνια σύντροφο, αποφασίσαμε πέρσι να αφήσουμε πίσω μας την Αθήνα που πολύ αγαπήσαμε και να έρθουμε να ζήσουμε στην επαρχία· στον τόπο δηλαδή που εγώ μεγάλωσα.
Τα τελευταία χρόνια λοιπόν, μεγαλώνοντας, δυσκολευόμαστε όλο και πιο πολύ να βρούμε ανθρώπους με τους οποίους μπορούμε να συνεννοηθούμε.
Και πάντα στις μεταξύ μας συζητήσεις απορούμε: ¨Μα δεν υπάρχουν άνθρωποι σαν κι εμάς; Κι αν υπάρχουν πού είναι;¨
Ε λοιπόν χτες το βράδυ μου λύθηκε η απορία!
Σκέφτηκα λοιπόν ότι εσύ έχεις καταφέρει κάτι που το ζούσα αλλά δεν το είχα συνειδητοποιήσει.
Έχεις καταφέρει να συγκεντρώσεις όλους αυτούς που ψάχνουμε τόσα χρόνια.
Τι κι αν δεν βλεπόμαστε; Ξέρουμε ο ένας για την ύπαρξη του άλλου, διαβάζουμε τις σκέψεις μας και μοιραζόμαστε πράγματα με διαφορετικό τρόπο. Κι εμένα μου αρέσουν οι διαφορετικοί τρόποι.
Σκέφτηκα λοιπόν ότι το blog σου είναι για μένα ένα καταφύγιο. Το καταφύγιο των ελεύθερων πολιορκημένων! Κι ήθελα να στο πω.
Σας φιλώ όλους!
Γιώτα
Υ.Γ. Η θάλασσα είναι 500 μέτρα από το σπίτι μας. Το καλοκαίρι εδώ, ακόμα κι όταν δουλεύεις, μπορείς να πηγαίνεις κάθε μέρα στη θάλασσα! Εύχομαι σε σένα και σε όλους τους αναγνώστες σου να μπούμε και φέτος στη θάλασσα και να κάνουμε τα πιο πολλά μπάνια της ζωής μας.
(Αγαπητή Γιώτα, το μπλογκ σε λίγες μέρες κλείνει 15 χρόνια. Είναι απίστευτο αλλά άξιζε τον κόπο. Από την αρχή κατάλαβα πως ένα μπλογκ είναι οι αναγνώστες του. Και στην πορεία, το μπλογκ έγινε οι αναγνώστες του. Κάποιους από τους ανθρώπους που γράφουν τους αισθάνομαι πιο φίλους μου από τους φίλους μου. Άλλωστε, δεν έχω πολλούς φίλους. Πάντως, το να μαζευτούν όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι και να γράφουν και να γνωρίζονται και να αλληλεπιδρούν έγινε μόνο του. Όλες οι ανθρώπινες σχέσεις θέλουν χρόνο. Και διαδικασία. Που είναι ουσία. Γιώτα, φέτος θα κάνουμε 150 μπάνια. Εγώ -από όλα αυτά που συμβαίνουν- αυτό κατάλαβα πως πρέπει να κάνω. Να είσαι καλά, Γιώτα. Την αγάπη μου. Χαιρετισμούς στον καλό σου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

