Τουρίστας vs Tourist
Γεια σου Πιτσιρίκο.
Σαν Έλληνες που έχουμε μεγαλώσει στην Ελλάδα και έχουμε περάσει πολύ χρόνο σε αυτή, δεν μπορούμε να δούμε με το ίδιο μάτι την Ελλάδα, όπως ένας ξένος.
Για τον Γερμανό η Ελλάδα είναι ο ήλιος, η θάλασσα, το φαγητό και η φύση. Για τον Έλληνα, όμως, είναι και εκατοντάδες άλλα πράγματα μαζί. Κυρίως αρνητικά.
Το βλέπω και στον εαυτό μου που ζω έξω, ότι δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα η πολιτική σκηνή της νέας μου πατρίδας ή τα εσωτερικά σκάνδαλα ή οτιδήποτε άλλο.
Επίσης, δεν γνωρίζω πρόσωπα και καταστάσεις. Δεν ξέρω ποιες είναι οι εγχώριες διασημότητες και, αν τους δω στο δρόμο, θα τους αγνοήσω.
Καλά, ούτε της διασημότητες της Ελλάδας θα τις ήξερα, αλλά, αν έχεις φίλους και συγγενείς και διαβάζεις το ελληνικό ίντερνετ, τις μαθαίνεις.
Οπότε, για τον Γερμανό, που έχει 5ψήφιο αριθμό στην τράπεζα, δεν υπάρχει τελειότερο μέρος από την Ελλάδα. Φθηνό, όμορφο και όλοι να τον γλείφουν όταν έρχεται για διακοπές.
Το ίδιο κάνουμε και εμείς σαν Έλληνες τουρίστες, όταν πάμε στο εξωτερικό. Βλέπουμε μόνο τα θετικά.
Π.χ., όταν πας στο Λονδίνο και βλέπεις την ομορφιά του παλιού κέντρου, δεν φαντάζεσαι ότι, αν πάθεις κάτι, πεθαίνεις πριν σε δει γιατρός του NHS, γιατί το ραντεβού στο έκλεισαν μετά από 10 μήνες.
Προσωπικά, περίμενα 8 μήνες να δω ΩΡΛ και συνάδελφος περίμενε 1.5 χρόνο να δει δερματολόγο του NHS. Αδιανόητα πράγματα.
Οπότε, για εμάς που, όταν ερχόμαστε στην Ελλάδα, ζούμε ξανά όλους τους λόγους τους οποίους μας έκαναν να φύγουμε, είναι δύσκολο να έχουμε την ίδια οπτική με τον Γερμανό τουρίστα.
Είναι οι καταστάσεις, οι άνθρωποι, η αύρα και η πρότερη εμπειρία που με προσγειώνουν απότομα, γιατί κακά τα ψέματα, όταν ερχόμαστε για διακοπές, ξεκινάμε με θετική ενέργεια.
Απλά, σε 2-3 μέρες, λειτουργεί κάτι σαν το muscle memory, ξενερώνουμε και μετά από μια βδομάδα θέλουμε να φύγουμε.
Μακάρι να μπορέσω κάποια στιγμή να δω την Ελλάδα σαν Γερμανός και όχι σαν κάποιον που έζησε την περισσότερη του ζωή εκεί.
Το πρώτο βήμα, νομίζω, είναι να πάω σε ένα μέρος που δεν ξέρω κανέναν και δεν με ξέρει κανείς, να έχει αρκετούς ξένους μόνιμους κατοίκους και να μην έχω πολλές επαφές με Έλληνες.
Θέλω να καταλήξω στο ότι, όταν έρχομαι εγώ στην Ελλάδα, είμαι τουρίστας αλλά, όταν έρχεται ο ξένος, είναι Tourist. Αυτό κάνει τεράστια διαφορά.
Φιλιά από το Βερολίνο.
Δ.
Υ.Γ.1 Παρεμπιπτόντως, ενώ δεν είμαι εξπέρ στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης και στο ελληνικό ίντερνετ, παρ’ όλα αυτά, με κάποιο τρόπο, διαβάζω αρκετά νέα για το τι γίνεται εκεί. Αυτό που μου κάνει εντύπωση, είναι ότι απ’ όσους έχω κρατήσει επαφή από την Ελλάδα, δεν τα ξέρει κανείς άλλος αυτά τα νέα. Πραγματικά, δεν μπορώ να φανταστώ πώς είναι πια εκεί. Δηλαδή, ο κόσμος είτε έχει πέσει σε λήθαργο, είτε η προπαγάνδα έχει δουλέψει πάρα πολύ καλά. Ανησυχητικά πράγματα.
Υ.Γ.2 Τελικά, με την σπανακόπιτα τι έγινε; Έφτιαξαν άλλη; Πρέπει να τους οργανώσεις λίγο εκεί πέρα.
(Αγαπητέ φίλε, η αγαπημένη μου περίοδος στα ελληνικά νησιά ήταν τον Μάιο-Ιούνιο και Σεπτέμβριο-Οκτώβριο, γιατί είχαν μόνο ξένους. Φέτος αυτό άλλαξε γιατί δεν έχουν τουρίστες. Ούτε ξένους, ούτε Έλληνες. Από τη μία, είναι πανέμορφα φέτος στα νησιά αλλά, από την άλλη, ξέρεις πόσοι άνθρωποι καταστρέφονται οικονομικά και αυτό είναι πολύ στενόχωρο. Στην Ελλάδα υπάρχει παραίτηση. Το κρίσιμο χρονικό σημείο ήταν το καλοκαίρι του 2015 με το δημοψήφισμα και όσα ακολούθησαν. Αυτό ήταν το τέλος. Υπάρχει πολλή υποκρισία στην ελληνική κοινωνία -εξαιτίας του αφόρητου μικροαστισμού-, ενώ και το ανθρώπινο δυναμικό αποδείχτηκε λίγο. Τουλάχιστον, η χώρα είναι όμορφη ακόμα, αν και κάνουμε ό,τι μπορούμε για να την ασχημύνουμε. Τα νέα για την σπανακόπιτα θα τα πω στο podcast, όπου έχω πολύ και καυτό ρεπορτάζ από την σπανακόπιτα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.