Η κρίση είναι ευκαιρία
Αυτή η νέα κρίση που έρχεται με κάνει πολύ χαρούμενη, πιτσιρίκο.
Ευτυχώς δηλαδή, τρόμαξα μήπως ζούσαμε ξανά μια χαλαρή εποχή να μας νοιάζει μόνο τι θα φάμε και πού θα βγούμε. Επιτέλους, οι κριτικές των εστιατορίων θα μείνουν ένα περιττό ανάγνωσμα όταν θα (ξανά) κόψουμε μέχρι και τα νύχια μας για να μην τα βάφουμε και θα μαζευόμαστε στα σπίτια τα Σαββατόβραδα να πίνουμε μπύρες από τα LIDL.
Το μακρινό 2011 ήταν ίσως ξαφνικό για να καταλάβουμε τι μας συνέβαινε. Ας λέμε αυτό να παρηγοριόμαστε.
Πάλι καλά, κράτησε αρκετά η κατρακύλα και πήραμε τα χαμπάρια μας με τον καιρό.
Και τώρα πάλι, έρχεται λέει καταστροφή και συρρίκνωση του ΑΕΠ. Καλώς να ορίσει, πιτσιρίκο, δεν θα τα βάψουμε μαύρα.
Τώρα ξέρουμε. Δεν θα καθόμαστε να συζητάμε ώρες ατελείωτες για την Μέρκελ και τις γερμανικές αποζημιώσεις (ίου).
Όταν σε δέρνει ο άντρας σου την πρώτη φορά, λες είχε πιει, του ξέφυγε, λες κάτι τέλος πάντων· όταν σε σαπίζει όμως όλη την ώρα, είναι εγκληματίας, πάρ’ το χαμπάρι να τελειώνουμε. Πόσο πια θα κρατήσει αυτή η ιστορία ενηλικίωσης;
Προσωπικά, μαζί με κάποια κιλά που έχω πάρει από το ‘11, άλλος άνθρωπος έχω γίνει· από αυτό που θα γινόμουν αν τα πράγματα συνεχίζονταν όπως φαίνονταν δηλαδή.
Για να σου δώσω να καταλάβεις, πηγαίνω πλέον στη δουλειά με το λεωφορείο και παίρνω τάπερ στην παραλία, ζω αδιανόητες καταστάσεις.
Μέχρι και τα ντελίβερι με έχουν χάσει από πελάτισσα, αφού ζήτησα και έλαβα για δώρο γενεθλίων ένα θερμός για τον καφέ μου· όχι από το αυτά του Λασκαρίδη, καλύτερο. Γιατί η ευημερία είναι ένα state of mind.
Η απειλή της ελληνικής κρίσης δεν μου ακούγεται τόσο ζοφερή πλέον. Έχει ήδη γίνει μια φορά πραγματικότητα, είναι σαν βαρετή υπόκρουση, δεν αξίζει να της δίνει κανείς σημασία.
Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε, πόσο χαμηλά σκύβουμε, ας ξεκινήσουμε από τα βασικά.
Το είπες σε ένα podcast με την Πάμελα και το Νινί, όταν περνάμε πολύ καλά, δεν κάνουμε τίποτα, όταν περνάμε πολύ σκατά, πάλι δεν κάνουμε τίποτα. Άρα, αλλού είναι το ζήτημα, «είτε βραδιάζει είτε φέγγει, μένει λευκό το γιασεμί».
Και κάτι ακόμα, πιτσιρίκο.
Δεν αξίζει να ξαναπάρουμε μέσα μας την κρίση. Προσωπικά, λυπάμαι τα βράδια που έχασα στριφογυρίζοντας στο κρεβάτι μου για την πορεία της χώρας.
Τι σημαίνει κούρεμα ομολόγων;
Τι θα γίνει αν βγούμε από την Ε.Ε. με το δημοψήφισμα;
Σοβαρά τώρα; Να φάμε άλλη μια πενταετία σε αυτή την κατήφεια;
Να βάλουμε τα όνειρα μας στον πάγο γιατί έρχονται δύσκολα και μετά βλέπουμε;
No, no, no. Καλύτερα Μαορί σε νιρβάνα μέσα στη ζούγκλα· κι ας μας κλέβουν οι εταιρείες τα πετρέλαια, τι να κάνουμε.
Και σε ευχαριστώ που έχεις βάλει και εσύ το χέρι σου, στο να το βλέπουμε κάποιοι κάτι κάπως με άλλο μάτι.
Αυτά για τώρα, μέχρι να τελειώσει ο Σεπτέμβρης, καλά μπάνια μας εύχομαι.
Ξεκλέβουμε από το καλοκαίρι και αυτό μετράει.
Στροφορμή
Υ.Γ. Πολλοί άνθρωποι αυτοκτόνησαν τη δεκαετία που μας πέρασε λόγω της οικονομικής ύφεσης που υπέστη η χώρα και όχι αυτό δεν είναι καθόλου αστείο. Αν προστεθούν και όσοι απέκτησαν ψυχολογικό πρόβλημα, το νούμερο θα είναι τρομακτικό. Δεν είναι χαβαλές η φτωχοποίηση των λαών, ούτε τυχαία είναι φυσικά. Αλλά όπως έχει ήδη φανεί, δεν θα μας σώσει κανένα κράτος ούτε ετοιμάζουν κανένα δίχτυ για να μην πέσουμε. Και όσο υπάρχουν χειρότερα –που πάντα υπάρχουν– η κρίση δεν παύει να είναι (και) μια ευκαιρία. Για τους από πάνω. Αλλά και για τους από κάτω καμιά φορά.
(Αγαπητή φίλη, είναι μια ακόμα ευκαιρία για την ανθρωπότητα. Στο χέρι μας είναι να μην την πετάξουμε. Είναι οι νέοι άνθρωποι που θα καθορίσουν την κατάσταση. Στην Ελλάδα, οι νέοι άνθρωποι μοιάζουν απαθείς. Αντίσταση και αντεπίθεση με το ζόρι δεν γίνονται. Πρέπει να το επιθυμούν και οι άνθρωποι. Μεγάλο σχολείο τα όσα συνέβησαν μετά την χρεοκοπία της χώρας. Και δέκα χρόνια μετά, πάλι στην κυβέρνηση το κόμμα που εκτίναξε το δημόσιο χρέος. Οι Έλληνες έχουν κάνει τις επιλογές τους. Κι εγώ δεν σκάω για τίποτα πια. Ας σκάσουν οι άλλοι τώρα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.