Καθρέφτης
Γεια σου Πιτσιρίκο.
Σου εύχομαι καλές διακοπές και πάλι, γιατί είμαι σχεδόν σίγουρος ότι σε κάποιο καράβι μπήκες σήμερα. Να περάσεις όμορφα.
Αν σε 1.000 χρόνια από τώρα βρουν τα γραπτά αυτού του blog, θα νομίζουν οι μελλοντικοί ιστορικοί ότι υπήρχε μια κάστα ανθρώπων με το χάρισμα της μαντείας και της πρόβλεψης του μέλλοντος.
Ενώ η αλήθεια είναι ότι απλά οι άνθρωποι τότε ήταν τόσο ηλίθιοι που έκαναν συνεχώς τα ίδια λάθη χωρίς να μαθαίνουν.
Και κάποιοι άλλοι απλά τα επεσήμαναν.
Έτσι λοιπόν, μαντεύω ότι μια εισαγγελέας που προτείνει να βγουν όλοι οι συμμετέχοντες σε μια εγκληματική οργάνωση λάδι, σε λίγο καιρό θα πάρει μια καλή προαγωγή σε μια πολύ σημαντική θέση.
Κάπως έτσι έγινε και με άλλους εισαγγελείς που ακολούθησαν εξευτελιστικές εντολές και σύρθηκαν στη λάσπη για μερικά φράγκα και μια θεσούλα παραπάνω.
Και είναι αυτοί που μετά -από αυτή τη θέση- θα μας κουνάνε το δάχτυλο για τις παρανομίες και τα εγκλήματά μας.
Εγκλήματα όπως ότι κλέψαμε για να φάμε, ότι πλαστογραφήσαμε ένα απολυτήριο για να καθαρίζουμε τουαλέτες και ότι πήγαμε σε μια πορεία στην οποία μας φόρτωσαν στο ξύλο και μας έπνιξαν στα χημικά.
Από την άλλη, όμως, δεν μπορούμε να τους κατηγορούμε, γιατί κάνουν ακριβώς αυτό το οποίο ξέραμε ότι θα κάνουν και έκαναν όλα αυτά τα χρόνια.
Όταν αυτοί οι άνθρωποι που κυβερνούν έχουν την ίδια επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά τα τελευταία 20 χρόνια, τότε δεν ευθύνονται αυτοί για την συμπεριφορά τους τα τελευταία δύο χρόνια.
Αυτοί ήταν και αυτοί θα είναι.
Αυτός που τους ψηφίζει συνεχώς έχει το πρόβλημα, που συνεχίζει ακάθεκτος με τον δείκτη της βλακείας τερματισμένο.
Για παράδειγμα, καλά κάνει ο στουρνάρας -σωστό είναι το μικρό σίγμα- και λέει ότι “εμείς αυτό λέγαμε από το 2018 και αυτό θα κάνουμε.”
Το έλεγαν ότι θα πάρουν τα σπίτια του κόσμου, δεν το κράταγαν κρυφό. Όλα ήταν φανερά. Οπότε, ο κόσμος, λογικά, τους ψήφισε για να τους απαλλάξουν από τα σπίτια τους, τα οποία προφανώς δεν τα θέλουν πια.
Μέχρι και βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, έλεγαν πριν από αρκετά χρόνια πως “οποίος δεν έχει να πληρώσει ΕΝΦΙΑ να χάσει το σπίτι του”. Δεν έχει αλλάξει κάτι από τότε, οι ίδιοι άνθρωποι είναι.
Θα έλεγε κανείς ότι ο Έλληνας δεν είναι ηλίθιος, απλά έχει γίνει πολύ εναλλακτικός και θέλει να αποβάλλει από πάνω του την έννοια της ιδιοκτησίας.
Ε; Αυτό δεν είναι; Αποκλείεται να είναι τόσο ηλίθιοι. Εναλλακτικοί είναι.
Επίσης, είναι λογικό όταν ο κόσμος ψηφίζει μια δεξιά, συντηρητική και ακροδεξιά κυβέρνηση, να μην είναι κατά λάθος ή κατά τύχη.
Δεν μπαίνουν κατά λάθος σταυροί στο λάθος ψηφοδέλτιο. Ούτε τα ναρκωτικά της Ψυτάλλειας δεν εξηγούν τέτοιες περιπτώσεις.
Άντε με τόσα ναρκωτικά να δουν δράκους. Όχι λάθος σταυρούς σε λάθος ψηφοδέλτια.
Οπότε, όλα γίνονται βάση θέλησης και σχεδίου. Γιατί ο Έλληνας είναι γνωστό ότι έχει πάντα σχέδιο.
Το ελληνικό δαιμόνιο -και βάση σχεδίου πάντα- έκανε τον Σαμαρά πρωθυπουργό. Ποιόν; Τον Σαμαρά.
Όχι ότι ο Αλέξης ο Τσίπρας είναι καμιά μεγάλη πολιτική μορφή, όπως και οποιαδήποτε άλλη φυσιογνωμία που πέρασε από πρωθυπουργός.
Αλλά ο Σαμαράς ήταν πραγματικά το momentum του Έλληνα ψηφοφόρου.
Δεν το σχολιάζω παραπάνω. Βάζω τέλεια εδώ.
Απλά, να πω ότι έχω γνωρίσει αρκετούς σκατόψυχους και τσομπανόβλαχους καουμπόι, αλλά δεν είχα γνωρίσει ποτέ κάποιον τέτοιο με τον οποίο να ταυτίζεται τόσο πολύ ο κόσμος, ώστε να τον κάνει πρωθυπουργό.
Ο κόσμος ταυτίζεται με τους πολιτικούς του.
Οι πολιτικοί είναι ο καθρέφτης των ψηφοφόρων.
Ο κόσμος πρέπει να κοιτάζει τους πολιτικούς του και να βλέπει τον εαυτό του στο πρόσωπο τους.
Δεν είναι κακό. Απεναντίας, είναι καλό να ξέρει ο κόσμος πώς και με ποιους μοιάζει.
Το κακό για τον κόσμο είναι ότι ψηφίζει τους σωσίες του για να τον κυβερνούν, αλλά κοιτάζει την εικόνα του Κολοκοτρώνη και νομίζει ότι μοιάζει με αυτόν.
Αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί από τα ευρήματα της Ψυτάλλειας.
Φιλιά πολλά από το Βερολίνο.
Δ.
Υ.Γ. Εδώ τα κρούσματα του κορονοϊού έχουν ξεφύγει τελείως. Στο σπίτι είμαστε όλοι με ήπια συμπτώματα, αλλά δεν κάνουμε κάτι. Τα παιδιά φέρνουν τα πάντα από το σχολείο και τους παιδικούς σταθμούς στο σπίτι. Και τι θα κάνεις; Δεν θα στείλεις το παιδί σχολείο; Δεν θα το πάρεις αγκαλιά, όταν βήχει; Δεν γίνεται. Ενώ βήχω, σκέφτομαι ότι, αν γίνει η στραβή και μπω στο νοσοκομείο, θα ξαναδώ τα παιδιά μου όταν -και αν- θα βγω από νοσοκομείο. Μετά ηρεμώ και λέω, δεν βαριέσαι, ό,τι είναι να γίνει θα γίνει. Εξάλλου, μόνο μια φορά πεθαίνει κανείς. Το πρόβλημα με τον κορονοϊό είναι ότι έχει αρνητικά συμπτώματα και χωρίς να τον κολλήσουμε. Γι’ αυτό προσοχή και καλά κουράγια σε όλους.
(Αγαπητέ Δημήτρη, το τι θέλουν οι Έλληνες είναι πια ξεκάθαρο, μετά από τόσες δεκαετίες με συγκεκριμένες επιλογές. Οι Έλληνες έχουν αυτό που θέλουν. Εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί γκρινιάζουν. Αφού, αυτό θέλουν. Να είσαι καλά και να μη φοβάσαι τίποτα. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.