Θεωρία Παιγνίων
“Ρίξε το ζάρι Βόλφ, σειρά σου”, είπε το ξανθό κορίτσι με τα σιδεράκια και το στρυφνό βλέμμα κουνώντας με ανυπομονησία τα πόδια με τα σοσόνια και τα κίκερς, που απείχαν μια παλάμη απ’ το πάτωμα. “Αμέσως Άντζελα”, απάντησε το φεγγαροπρόσωπο αγόρι με τα γυαλάκια και τα κατακόκκινα από την έξαψη μήλα των ζυγωματικών. Διάβασε τη συνέχεια