Εγώ παπούτσια δεν εχώ

Μη με παρεξηγήσετε που δεν φορώ σκαρτσούνια,
από βραδύς τα κάμανε οι ποντικοί μπουκούνια.

Εγώ παπούτσια δεν εχώ, στην Παπαντή δεν πάω
Και ο Θύμιος μου να ‘ναι καλά κι απ’ άλλο χρόνο πάω

Και το κερί που σου ‘ταξα, Παρθένα Παναγιά μου,
θα σου το φέρω άλλη φορά, για να ‘βρω την υγειά μου.

Κι αν είμαι μόνος κι έρημος και περιφρονεμένος,
αυτό που ‘χουν οι όμορφοι, το ‘χω κι εγώ ο καημένος.

(Μη δίνετε σημασία – απλώς, κάθε χρόνο τέτοιες μέρες με πιάνει μια ακατανίκητη νοσταλγία για τη Ζάκυνθο. Για μια Ζάκυνθο που δεν υπάρχει πια.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.