Viva Las Vegas!

Η μαύρη μοίρα με έφερε στο Λας Βέγκας. Οπωσδήποτε, είμαι πολύ στενοχωρημένος που δεν κατάφερα τελικά να έρθω στην Αθήνα για να υποδεχτώ την Άνγκελα Μέρκελ και να φάω λίγα χημικά στο Σύνταγμα αλλά παρακολούθησα τις εξελίξεις μέσα από το Διαδίκτυο, σχολίασα τα πάντα στα social media και ήταν σαν να είμαι εκεί. Σπουδαίο πράγμα η τεχνολογία.

Το Λας Βέγκας δεν το έχω δει ακόμα μέρα γιατί κοιμάμαι τα ξημερώματα και το βράδυ πάω από καζίνο σε καζίνο, για να βρω την τύχη μου. Είναι κάπως περίεργο που δεν είχα πάει ποτέ σε καζίνο στην Ελλάδα αλλά εδώ έχω πάει σε όλα. Και ο Οδυσσέας Ελύτης το έκανε αυτό. Του άρεσε πολύ η ρουλέτα αλλά έπαιζε μόνο σε καζίνο στο εξωτερικό. Καλά έκανε. Φαντάσου να είχες δίπλα σου τον Ελύτη στο καζίνο της Πάρνηθας, να έμενε ταπί και να έβγαζε το Νόμπελ για να το παίξει στο Μπλακ Τζακ.

Αυτό είναι το Flamingo. Δεν είναι το ξενοδοχείο στο οποίο αναφέρεται ότι έμενε η Μπλανς Ντιμπουά στο «Λεωφορείον ο Πόθος» – είναι άλλο Flamingo αυτό. Όλα τα ξενοδοχεία στο Λας Βέγκας έχουν καζίνο στο ισόγειο. Για να μην ξεφεύγει κανείς. Γιατί, αν είναι να πάρεις το ασανσέρ το σκέφτεσαι, ενώ, όταν σκοντάφτεις πάνω στη ρουλέτα με το πού μπαίνεις στο ξενοδοχείο, θα παίξεις οπωσδήποτε.

Η μόνη σχέση μου με τα καζίνο μέχρι να έρθω στο Λας Βέγκας ήταν ότι είχα διαβάσει τον «Χορό των ρόδων» του Αντώνη Σουρούνη. Επίσης, ό,τι είχα δει στην «Casablanca», την «Gilda» και σε άλλες ταινίες. Βέβαια, έχω ορκιστεί πως -για να μη χάσω όλα μου τα χρήματα- θα κάτσω μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα στο Λας Βέγκας. Σε δυο χρόνια θα φύγω.

Αυτό είναι το ξενοδοχείο Σφίγγα. Το ξενοδοχείο είναι η πυραμίδα. Έτσι δεν θα χρειαστεί να πάω και στην Αίγυπτο. Είδα την πυραμίδα και την Σφίγγα εδώ. Δεν βρέθηκε ένας Έλληνας να φτιάξει μερικές πυραμίδες δίπλα στην Ακρόπολη, για να μη μας φεύγουν οι τουρίστες να πηγαίνουν στην Αίγυπτο. Ενώ οι Αμερικανοί είναι έξυπνοι και τα έκαναν όλα στο Λας Βέγκας.

Ορίστε, έφτιαξαν και το Monte Carlo. Μόνο την Ακρόπολη δεν έχω δει ακόμα πουθενά. Δεν μπορεί, κάπου θα έχει και μια Ακρόπολη. Θα ψάξω και θα σας ενημερώσω.

Το Bellagio. Είναι το αγαπημένο μου ξενοδοχείο. Εδώ μένω. Αν έρθετε στο Λας Βέγκας, ελάτε να με βρείτε. Μη με ζητήσετε στη ρεσεψιόν ως «pitsiriko» – έχω δώσει το πραγματικό μου όνομα που στο άκουσμά του παγώνουν όλοι οι γκρουπιέρηδες του κόσμου: John Taramosalatas.

Το Alladin. Εδώ έμεινα την πρώτη βραδιά αλλά δεν μου άρεσαν οι πουτάνες στο μπαρ του ξενοδοχείου -ενώ και η τηλεόραση στο δωμάτιο δεν έπιανε Mega-, οπότε έφυγα και πήγα στο Bellagio, ώστε να μπορώ να βλέπω και τα τούρκικα σίριαλ.

The Venetian. Αυτό το βενετσιάνικο κανάλι με τη γόνδολα είναι μέσα στο ξενοδοχείο. Ευτυχώς, δεν έχει την μπόχα της Βενετίας με τους ξεχειλισμένους υπονόμους, τη βοθρίλα και την σκατίλα.

Ακριβώς απέναντι από το Bellagio. Βγαίνω από το ξενοδοχείο και βλέπω τον Πύργο του Άιφελ. Αν φτιάξουν δίπλα στον Πύργο του Άιφελ το Γκάζι με το σουβλατζίδικο του Κάνδαυλου, θα με έχουν καλύψει πλήρως και θα νομίζω πως βρίσκομαι στην Ευρώπη.

Η παγκόσμια οικονομία είναι πια ένα καζίνο. Οπότε, ένας συνειδητοποιημένος πολίτης πρέπει να ζει σαν τυχοδιώκτης και να ξημεροβραδιάζεται στα καζίνο, μεθοκοπώντας από το πρωί μέχρι το βράδυ. Από το Λας Βέγκας, σας στέλνω την αγάπη μου. Όλα καλά θα πάνε.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.