Γράμμα από την Γαλλία
Καλημέρα πιτσιρίκο από την Γαλλία. Με αφορμή το γράμμα από τα Εξάρχεια κι όλα τα γράμματα της σειράς “Έλληνες του εξωτερικού”. Ήθελα να πω στο φίλο που μένει στα όμορφα Εξάρχεια της Αθήνας ότι ο τόπος που ζεις παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και διαμορφώνει πολύ την συμπεριφορά. Η λαμογιά δεν βρίσκεται σε κανενός λαού το DNA, αντιθέτως είναι χαρακτηριστικό κοινωνικό και άκρως μεταδοτικό.
Ο Έλληνας που ζει στην Γερμανία θα κάνει την ζωή του με τους γερμανικούς όρους και ο Γερμανός που ζει στην Αθήνα θα ζήσει με ελληνική νοοτροπία, αρκεί να μείνουν ένα λογικό διάστημα για να εγκλιματισθούν.
Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω Ευρωπαίους που ζουν στην Ελλάδα και όλοι μου λέγαν τα ίδια: Αναγκάστηκα να λαδώσω εδώ κι εκεί για να κάνω την δουλειά μου. Κι από την άλλη, βλέπεις του Ελληναράδες εδώ στο εξωτερικό που ούτε κόκκινο φανάρι περνάνε, ούτε καπνίζουνε σε δημόσιους χώρους, και για λαδώματα και κουμπαριές ούτε λόγος.
Έχει γίνει πολύ κουβέντα στο μπλογκ για τις κοινωνικές βοήθειες που δίνουν οι Ευρωπαίοι με μια ευκολία που μας τρομάζει εμάς τους Έλληνες.
Στην Γαλλία ισχύουν λίγο πολύ τα ίδια. Αυτό λοιπόν είναι επίσης μια κοινωνική διαφορά. Και επιμένω ότι είναι κυρίως κοινωνική και λιγότερο οικονομική διαφορά.
Στις χώρες του νότου λέμε συχνά ότι οι οικογενειακοί δεσμοί είναι πιο στενοί απ’ ότι στον βορά.
Οι Έλληνες, οι Ισπανοί, οι Ιταλοί ζούνε με τους γονείς τους μέχρι μεγάλη ηλικία σε αντίθεση με του βόρειους. Γιατί όμως; Στο βορά άπαξ και ενηλικιωθεί κάποιος, αν δεν έχει σπίτι και δουλειά, αναλαμβάνει το κράτος να του τα βρει. Και στο μεταξύ του παρέχει στέγη και ένα βοήθημα.
Στην Ελλάδα αυτό τον ρόλο τον έχει αναλάβει η οικογένεια, το κράτος είναι απών. Κι εδώ έγκειται η διαφορά: το κράτος “τα παίρνει πιο χοντρά” από τους εργαζομένους και τα δίνει στον νέο, στον άνεργο και σε όποιον τα έχει ανάγκη. Ενώ η ίδια δοσοληψία στην Ελλάδα γίνεται σε στενό οικογενειακό κύκλο.
Αν υπήρχε κοινωνικό κράτος, δεν νομίζω να καθότανε κανένας με την μάνα του μέχρι τα 35, γιατί ακόμα και δουλειά να έχεις, με 580 που θα πας και τι θα πρωτοπληρώσεις;
Άντε πολλά είπα κι άλλο δεν μπορντώ. Χαιρετίσματα.
Λ.Ι.
(Αγαπητέ φίλε, νομίζω πως σωστά τα γράψατε. Βέβαια, στο θέμα της οικογένειας στις χώρες του βορά, αυτά ίσχυαν μέχρι τώρα και όχι για όλους. Για παράδειγμα, οι νέοι των προαστίων στη Γαλλία είναι αποκλεισμένοι από τη ζωή. Μάλλον οι “οικογενειακοί δεσμοί” θα ενταθούν και στις χώρες της βόρειας Ευρώπης, αφού το κοινωνικό κράτος δεν θα μπορεί να βοηθάει τους νέους γιατί θα πρέπει να βοηθάει οικονομικά τις υπάρχουσες οικογένειες και τις μεγαλύτερες ηλικίες. Είχα διαβάσει πως και στην Βρετανία πολλοί νέοι επιστρέφουν στα πατρικά τους σπίτια, λόγω ανεργίας και φτώχειας. Αλίμονο σε αυτούς που δεν έχουν πατρικό να επιστρέψουν ή οικογένεια που να μπορεί να τους στηρίξει. Αυτοί ήταν και οι πιο αδικημένοι τόσα χρόνια στην Ελλάδα, αφού η ύπαρξη της οικογένειας που στήριζε τους περισσότερους νέους δεν άφηνε να φανεί το πρόβλημα και, άρα, να αντιμετωπιστεί πολιτικά. Καλή πατρίδα.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.