Βρήκα την Ευτυχία

Δεν ξέρω γιατί δεν είχα πάει μέχρι χτες να παρακολουθήσω την παράσταση «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» που παίζεται για τέταρτο χρόνο. Με έφαγαν οι διαδηλώσεις και η αντίσταση. Και οι διακοπές, βέβαια.

Χρόνια είχα να νιώσω τέτοια συγκίνηση σε μια θεατρική παράσταση.

Δεν έχω λόγια να περιγράψω τα συναισθήματα που μου προκάλεσε ο μονόλογος της Νένας Μεντή που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Πέτρο Ζούλια, και βασίζεται στο βιβλίο της Ρέας Μανέλη «Η γιαγιά μου η Ευτυχία».

Αυτή είναι μια παράσταση που δεν περιγράφεται. Νιώθεται. Μόνο. Την νιώθεις από την κορυφή ως τα νύχια.

Για την κυρία Νένα Μεντή, το μόνο που έχω να πω είναι πως έτσι θα έπρεπε να είναι όλοι οι ηθοποιοί.

Όταν μπήκαμε στο θέατρο, η ταξιθέτρια μας ρώτησε αν οι θέσεις μας είναι σίγουρα από τη δεξιά είσοδο. «Ναι» της λέω, «αν κι εγώ θα προτιμούσα να είναι από τα αριστερά». «Και τα δυο άκρα κακά είναι» μου κάνει η ταξιθέτρια με νόημα.

«Όπα» λέω στην παρέα μου, «ακόμα και η ταξιθέτρια έχει υιοθετήσει τη θεωρία των δυο άκρων».

Βέβαια, μετά την παράσταση, μια φίλη μου είπε πως η ταξιθέτρια μάλλον δεν είχε καταλάβει πως η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου ήταν εντελώς των άκρων. Πιο άκρη δεν γίνεται. Μετά είναι ο γκρεμός. Εντάξει, ήταν πολύ νέα η ταξιθέτρια. Έχει καιρό.

Ποια ήταν, όμως, η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου; Ποια ήταν η πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία που έγραψε το «Δυο πόρτες έχει η ζωή», το «Είμ’ αϊτός χωρίς φτερά», το «Γυάλινο Κόσμο» και τόσα ακόμα σπουδαία τραγούδια;

Ποια ήταν η γυναίκα που έγραψε τον στίχο «και στης γυναίκας την καρδιά να βάλω λίγη μπέσα»;

Ποια ήταν αυτή η γυναίκα που πουλούσε τους στίχους της για να πάρει χρήματα και να παίξει πόκα;

Μια καλή απάντηση μπορείτε να πάρετε στο θέατρο «Χώρα», κάθε Κυριακή, Δευτέρα και Τρίτη.

Προσωπικά, θυμήθηκα ξανά τι σημαίνει «λαϊκό θέαμα». Επίσης, θυμήθηκα τι σημαίνει να είσαι Έλληνας. Με την καλή έννοια.

(Κάντε κράτηση. Μην την πατήσετε σαν κι εμένα που δεν είχα φανταστεί πως -μετά από 4 χρόνια- θα γίνεται λαϊκό προσκύνημα, δεν είχα κλείσει θέσεις, και αναγκάστηκα να πάω δυο φορές στο θέατρο «Χώρα».)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.