We are defined by the choices we make

Πιτσιρίκο γεια σου, είναι η πρώτη φορά που σου γράφω, παρόλο που σε διαβάζω κάθε μέρα τα τελευταία χρόνια. Ζω στην Ιρλανδία τώρα, έφυγα από την Ελλάδα τον Οκτώβριο του 2011. Δεν έφυγα γιατί ήμουν άνεργη, ήμουνα από τους τυχερούς με μια πολύ καλή δουλειά.

Αποφάσισα να φύγω, γιατί βαρέθηκα εγώ να εισπνέω όλα τα δακρυγόνα του πλανήτη και οι «χωρίς στον ήλιο μοίρα» να κάθονται στον καναπέ τους και να μας σχολιάζουν αρνητικά, ενώ ουσιαστικά πολεμάγαμε και για τα παιδιά τους.

Βαρέθηκα το μυαλό της πλειονότητας των Ελλήνων. Δεν μετανιώνω που ήμουνα στο Σύνταγμα, ίσα ίσα αυτοί οι δύο μήνες με έκαναν ευτυχισμένη μέσα στην φρίκη που βιώναμε, γιατί για πρώτη φορά ένιωσα την αλληλεγγύη σε όλο της το μεγαλείο, την ισότητα, την κατανόηση και είδα αγάπη μεταξύ αγνώστων, εκεί σε αυτή την πλατεία. Ήμασταν όμως μειονότητα. Ήμασταν λίγοι.. πολύ λίγοι.

Εδώ δεν είναι καλύτερα, η ανθρώπινη φυλή είναι παντού τα ίδια σκατά τελικά. Μη σου πω και χειρότερα, εδώ τα έχουν ήδη ξεπουλήσει όλα και οι Ιρλανδοί είναι στον κόσμο τους, δεν έχουν ιδέα.

Τέλος πάντων, ο λόγος που σου γράφω είναι μια διαφήμιση που υπάρχει παντού τον τελευταίο μήνα. Το μισό σκέλος της είναι εικόνα συνηθισμένη πλέον, κέντρο της Αθήνας «εμπόλεμη ζώνη». Το υπόλοιπο σκέλος είναι κτίριο τράπεζας σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους του Δουβλίνου, που είναι όμως «άδειος».

Η ατάκα «WE ARE DEFINED BY THE CHOICES WE MAKE». Η διαφήμιση είναι άγνωστο μέχρι στιγμής από πού προέρχεται.

Είχαν προϋπάρξει άλλες, μια που θυμάμαι έδειχνε αστυνομικό της Ιρλανδίας να κρατάει Uzi (εδώ δεν οπλοφορούν).

Υπάρχει η φήμη ότι είναι διαφημίσεις της εφημερίδας Irish Independent.

Σε αντίθεση με τη Ελλάδα που τα ΜΜΕ είναι εμετικά, εδώ υπάρχει δημοσιογραφία που προσπαθεί να τους ξυπνήσει.

Βέβαια, αν δεν κοιμόντουσαν, ίσως τα ΜΜΕ να προσπαθούσαν να τους βάλουν πάλι για νάνι.

Ευχαριστώ,

Α.Σ.

(Αγαπητή φίλη, στο Σύνταγμα, το καλοκαίρι του 2011, γνώρισα μερικούς από τους καλύτερους ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Κάποιοι έφυγαν στο εξωτερικό, κάποιοι έμειναν στην Ελλάδα και προσπαθούν. Είμαστε οι επιλογές μας. Όταν έχουμε επιλογές. Πάντως, οι Έλληνες είχαν επιλογές. Και επέλεξαν. Φασισμό, ρατσισμό, μικροαστισμό. Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι πολύ χειρότερη από τον Ιούνιο του 2011. Τουλάχιστον στην Αθήνα. Και στην Ελλάδα υπάρχει δημοσιογραφία που προσπαθεί, αλλά δεν είναι και πολλοί αυτοί που την επιθυμούν. Και μεταξύ μας, δεν την αξίζουν. Μη γυρίσετε. Η Ελλάδα είναι μια χαμένη υπόθεση. Ή, αν επιστρέψετε, η ταπεινή μου γνώμη είναι να επιλέξετε μια μικρή υγιή κοινότητα μακριά από τις μεγάλες πόλεις. Υπάρχουν. Να είστε καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.