Όταν ξαναπήραμε τις παραλίες

Το θέαμα το δίχως άλλο ήταν διασκεδαστικό. Κάποιοι λουόμενοι, φτάνοντας στην παραλία, ξεπερνώντας την πρώτη αμηχανία δεν έχαναν την ευκαιρία και φυσικά καταλάμβαναν ο καθένας από μια ομπρέλα.

Ωστόσο, δεν έλειψαν κάποιοι, αρκετοί μάλιστα, που φτάνοντας στην παραλία δεν παρατηρούσαν τίποτα. Έτσι με τη δύναμη της συνήθειας, έστηναν περιχαρείς δίπλα στις εγκαταλειμμένες ομπρέλες τη δική τους ομπρέλα.

Ευτυχώς ο δυνατός αέρας φρόντιζε να ανοίξει τα μάτια και στους πιο τυφλούς αφού σύντομα τσάκιζε τις πλαστικές τους ομπρέλες αναγκάζοντας τους να δουν πώς δίπλα υπήρχε δωρεάν άπλετη σκιά από ωραιότατες ψάθινες ομπρέλες με ξύλινο στήριγμα.

Οι εγκαταλειμμένες ομπρέλες ήταν το αποτέλεσμα μιας πυρκαγιάς (ευτυχώς, αν και δεν υπάρχει ευτυχώς σε μια πυρκαγιά, σε θαμνώδη έκταση) που κατάφερε να σβήσει φτάνοντας στην παραλία.

Ωστόσο, πριν καταλήξει στην παραλία, φρόντισε μαζί με τους θάμνους να κάνει στάχτη το μπαράκι της παραλίας και μαζί το σύστημα καφές, μουσική, ενοικίαση ομπρελών και ξαπλωστρών κτλ. στην παραλία.

Για τη δύναμη της συνήθειας και τους αγαπητούς καταληψίες ομπρελών.

(Αγαπητή φίλη, ξεχάσατε να μου γράψετε πού είναι η παραλία της φωτογραφίας. Κατά τ’ άλλα, οι ενοικιαζόμενες ομπρέλες και ξαπλώστρες που εξαπλώνονται διαρκώς και καταλαμβάνουν τις παραλίες της χώρας -ξεκινώντας μάλιστα από το σημείο που σκάει το κύμα- έχουν καταστρέψει όλες τις παραλίες που αγαπούσα. Εξίσου εμετικά τα beach bar με βλακώδεις μουσικές στη διαπασών. Ευτυχώς, τώρα τον Σεπτέμβριο, μαζεύουν αρκετές ομπρέλες και αρκετά παραλιακά μπαρ κλείνουν -επειδή οι τουρίστες είναι λιγότεροι- και οι παραλίες αποκτούν ξανά κάτι από την ομορφιά που τους στερήσαμε.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.