Βασικό εισόδημα (από την ουτοπία στην πράξη)

Πληθαίνουν διαρκώς οι πολιτικοί και οι οικονομολόγοι που αναφέρονται στο ελάχιστο εγγυημένο ή βασικό εισόδημα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ελάχιστο βασικό εισόδημα είναι το εισόδημα που θα παίρνει κάθε πολίτης χωρίς να έχει σημασία αν έχει εισόδημα ή αν εργάζεται.

Την δεκαετία του ’60 –αλλά και λίγο αργότερα- ήταν πολύ έντονη η συζήτηση για το πώς οι άνθρωποι θα έχουν ένα βασικό εισόδημα, έστω κι αν δεν εργάζονται.

Επίσης, την δεκαετία του ’60, πολλοί άνθρωποι τόλμησαν να οραματιστούν μια ζωή χωρίς εργασία ή με λιγότερη εργασία. Μια ζωή φωτεινή, δημιουργική, απεγκλωβισμένη από τη μισθωτή σκλαβιά.

Η εποχή της εργασίας πέρασε, η εργασία δεν χρειάζεται πια, οι εργαζόμενοι δεν είναι απαραίτητοι πια, νέες θέσεις εργασίας δεν υπάρχουν και δεν πρόκειται να υπάρξουν, και η ουτοπία του βασικού εισοδήματος έγινε ξαφνικά μια αναγκαιότητα.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος από το να στηριχτεί η κατανάλωση και να εξασφαλιστεί πως οι πολίτες δεν θα γίνουν εγκληματίες για να επιβιώσουν.

Αφού η εποχή της εργασίας τελείωσε, το βασικό εισόδημα είναι απαραίτητο πια για την ασφάλεια και την σταθερότητα.

Βέβαια, στην Ελλάδα τα κόμματα συνεχίζουν να υπόσχονται νέες θέσεις εργασίας, αν και ξέρουν πολύ καλά πως δεν πρόκειται να υπάρξουν νέες θέσεις εργασίας.

Θα πάμε σε εκλογές και θα υπόσχονται νέες θέσεις εργασίας. Και χιλιάδες ψηφοφόροι θα τους ψηφίζουν, με την ελπίδα νέων θέσεων εργασίας που δεν πρόκειται να υπάρξουν. Εθνική τύφλωση.

Υποθέτω πως αυτοί που με είχαν τρελάνει στα ειρωνικά σχόλια, όταν τόλμησα να γράψω πως χρειάζονται επιδόματα για όλους –είτε εργάζονται είτε όχι-, δεν θα ειρωνεύονται πια τώρα που το ελάχιστο βασικό εισόδημα γίνεται κεντρικό θέμα συζήτησης στην ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έγραφα:

«Νέες θέσεις εργασίας δεν υπάρχουν, ούτε θα υπάρξουν. Και οι παλιές θέσεις εργασίας μειώνονται διαρκώς.

Αντί να ουρλιάζουμε όλοι για επιδόματα που δίνονται σε διάφορες κατηγορίες εργαζομένων, θα πρέπει να απαιτήσουμε μεγάλα επιδόματα για όλους τους ανθρώπους. Είτε εργάζονται, είτε όχι.

Και τα επιδόματα αυτά θα πρέπει να είναι διαρκή. Για πάντα.

Με μεγάλα ισόβια επιδόματα, ο ελεύθερος χρόνος θα μετατραπεί σε αυτό που θα έπρεπε πάντα να είναι: χρόνος απολαύσεων, γνώσης και ηδονών.»

(Και σε ένα άλλο κείμενο ρωτούσα: “Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει το Βασικό Εισόδημα χωρίς προϋποθέσεις πρώτη προτεραιότητά του ή θα περιμένει να το αναγγείλει πρώτη η Νέα Δημοκρατία;”)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.