Η Αθήνα είναι καλά

Μετά από πέντε μήνες μακριά από την Αθήνα, διαπίστωσα τώρα πως η Αθήνα έχει αλλάξει. Οι Αθηναίοι συνειδητοποίησαν πως η οικονομική κρίση δεν είναι κρίση -και πως μπορεί να διαρκέσει για όλη τους τη ζωή-, οπότε το πήραν απόφαση πως θα ζήσουν έτσι. Πάει το σφίξιμο και η αγωνία των προηγούμενων χρόνων. Οι άνθρωποι χαμογελούν, είναι πιο ανοιχτοί, η Αθήνα βρίσκει τον ρυθμό της και όλα είναι υπέροχα. Αν δεν μπορείς να ζήσεις ελεύθερος, απόλαυσε τουλάχιστον την σκλαβιά.

Ακόμα και οι άστεγοι στο Θησείο τακτοποιήθηκαν. Καναπές, καρέκλες, σύνθετο και σεμεδάκι. Έβαλαν και ελληνική σημαία. Προφανώς, για να μην τους την πέσουν οι φασίστες. Αλλά μπορεί να είναι και εθνικιστές και ρατσιστές. Γιατί, αν υπάρχουν ρατσιστές άστεγοι, σίγουρα θα είναι Έλληνες.

Διαπίστωσα πως, στο κέντρο της Αθήνας, τα μαγαζιά που πουλούν φαγητά και γλυκά είναι πια άπειρα. Ανοίγουν το ένα πίσω από το άλλο. Η Αθήνα μετατρέπεται σε Θεσσαλονίκη της δεκαετίας του ’90, όπου κάθε δεύτερο μαγαζί ήταν φαγάδικο. Χαλλλλλαρρρά.

Τίγκα τα καφέ στο κέντρο της Αθήνας. Λογικό είναι. Αν είσαι άνεργος και σε ζουν ο μπαμπάς σου, η μαμά σου ή η γιαγιά σου, πού να πας με τα 10 ευρώ χαρτζιλίκι την ημέρα που σου δίνουν; Να πας στην Νέα Υόρκη αποκλείεται, δεν σου φτάνουν. Για καφέ θα πας. Όλοι για καφέ λοιπόν. Εγώ δεν πίνω καφέ -τον έκοψα μαζί με το τσιγάρο- αλλά θα πάω τώρα να φάω ένα παγωτάκι. Σοκολάτα. Απ’ αυτό της μηχανής. Δυο ευρώ κάνει. Κερνάτε εσείς. Φιλιά.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.