Κι άλλη σημαία

Πιτσιρίκο καλησπέρα. Διάβασα την απάντησή σου, στον αναγνώστη σου που αφορά την σημαία, και θα ήθελα να σου πω ότι διαφωνώ. Επειδή ζω στην Θράκη, πρέπει να σου πω, ότι για τις ακριτικές περιοχές, η παρέλαση έχει ξεχωριστή σημασία. Από παιδί θυμάμαι την παρέλαση σαν μία πολύ μεγάλη γιορτή για την πόλη μου. Και όταν αργότερα, έκανα και εγώ παρέλαση και έμαθα από το σχολείο, ποιους τιμώ, κάνοντας παρέλαση, αισθάνθηκα πολύ περήφανος που είμαι Έλληνας.

Για ποιόν λόγο η απόδοση τιμής σε αυτούς που πολέμησαν είναι φασισμός;

Γιατί να πρέπει να ξεχάσω τι έκανε ο παππούς μου, ο οποίος γύρισε από τα Βουνά της Αλβανίας στο σπίτι του, μετά από 3 μέρες πεζοπορίας;

Γιατί τα παιδιά μου, να μην μάθουν την ιστορία τους;

Γιατί να μην αισθάνονται ευγνώμονες για τους προγόνους τους;

Για να φτιάξουν το δικό τους έπος;

Γιατί η παρέλαση μας κάνει χειρότερους και όχι καλύτερους;

Ποιος λαός ξέχασε το παρελθόν του και πρόκοψε;

Όπως λες και εσύ στην απάντησή σου ήτανε πολύ καλύτεροι από εμάς οι πρόγονοί μας. Το γεγονός της τωρινής μας δουλοπρέπειας όμως δεν είναι γιατί τους επικαλούμαστε να ξελασπώνουν για εμάς, αλλά γιατί έχουμε αρχίσει να τους ξεχνάμε. Γιατί πλέον δεν έχουμε μέτρο σύγκρισης.

Θα πρέπει να σου πω ότι ιδεολογικά, είμαι στην αριστερά. Δεν αντέχω όμως και δεν μπορώ να δεχτώ τις απόψεις τύπου Ρεπούση. Τις βρίσκω γελοίες. Υπάρχει μεγαλύτερη γελοιότητα, από το να θέλει ή να προσπαθεί κάποιος, να σε πείσει, ότι όλα όσα σου έμαθαν από παιδί είναι λάθος ή στην καλύτερη περίπτωση περιττά και σου κάνουν κακό;

Και αυτοί δηλαδή που μου τα μάθανε, τι ήταν; Μαλάκες; Ή μήπως δεν ξέρανε τι τους γίνεται; Ααααα μάλλον ήτανε τραμπούκοι εθνικιστές, με δόλιες σκέψεις και εκτελούσανε σκοτεινές διαταγές… αλλά τώρα σωθήκαμε πιτσιρίκο! Με την νεοελληνική αντίληψη του φραπέ, την κουλτουριάρικη χειμερία νάρκη της συνείδησης και την ανάδειξη της πραγματικής επιτυχίας και ευτυχίας του ανθρώπου, μέσα από τα πρωϊνόμεσημεριανάδικα, που μας διδάσκει ότι πρέπει να είσαι, ή πούστης, ή καριόλα! Ευχαριστώ δεν θα πάρω.

Όσο για το τι μπορεί να κάνει η δικιά μας γενιά, δεν το ξέρω. Ξέρω όμως ότι εγώ, είμαι έτοιμος να δώσω τα πάντα ώστε να παιδιά μου να είναι ευτυχισμένα στην ζωή τους, όχι μέσα σε μία γυάλινη σφαίρα αυταπάτης, για το τι είναι σωστό ή λάθος, αλλά μέσα από τις συνειδητές επιλογές τους.

Εάν κάποιο από τα παιδιά μου, δεν θελήσει να παρελάσει, όταν με το καλό έρθει η ώρα (είναι μικρά ακόμη), θα τους υποστηρίξω και θα είμαι δίπλα τους. Δεν πρόκειται να τους κατευθύνω σε καμία περίπτωση για το τι να κάνουνε.

Όσο για το παμμέγιστο θέμα του ποιος θα κρατάει την σημαία, Δεν είδα κανέναν (εκτός από την Χ.Α. που δεν την υπολογίζω ούτως ή αλλιώς), να διαμαρτύρεται όταν ο Αντετοκούμπο σήκωσε την Ελληνική σημαία στα NBA DRAFTS.

Η μήπως θα διαμαρτυρηθεί κανείς εάν την ξανασηκώσει με άλλη ευκαιρία; Και καλά θα κάνει, τιμή του και καμάρι του, να θεωρεί την Ελλάδα πατρίδα του και εγώ νιώθω περήφανος γιαυτό. Το ίδιο ακριβώς πιστεύω και για την σημαία στην παρέλαση.

Σε χαιρετώ

(Αγαπητέ φίλε, έγραψα -απαντώντας στον φίλο αναγνώστη- «Οι μαθητικές παρελάσεις θα έπρεπε να έχουν σταματήσει εδώ και χρόνια. Μπορεί να τις έχουμε συνηθίσει αλλά παραπέμπουν ευθέως στον φασισμό». Δεν καταλαβαίνω πού διαφωνείτε. Οι μαθητικές παρελάσεις γίνονται επίσημες και παράλληλες με τις στρατιωτικές παρελάσεις το 1936, επί Ιωάννη Μεταξά. Ο Μεταξάς ήταν φασίστας. Δεν είναι κανένα μυστικό ότι ήταν φασίστας. Ούτε ο ίδιος το έκρυβε. Αν σας αρέσουν οι μαθητικές παρελάσεις, σκεφτείτε λίγο για ποιο λόγο σας αρέσουν, εκτός από το γεγονός ότι τις βρήκαμε από τους παππούδες μας. Γιατί από τους παππούδες μας βρήκαμε και φυματίωση αλλά την ξεπεράσαμε. Από τους παππούδες μας δεν βρήκαμε ηλεκτρικό ρεύμα αλλά βάλαμε. Η μαθητική παρέλαση είναι έθιμο. «Το έθιμο είναι σεβαστό για το μοναδικό λόγο ότι έχει γίνει αποδεκτό» λέει ο Πασκάλ, «αυτό αποτελεί τη μυστικιστική βάση της κυριαρχίας του εθίμου. Όποιος ανατρέξει στις πηγές του το εκμηδενίζει». Η μαθητική παρέλαση δεν είναι απόδοση τιμής. Η καθημερινή σου συμπεριφορά είναι απόδοση τιμής. Ούτε μαθαίνεις την ιστορία στη μαθητική παρέλαση. Είμαστε μια χώρα με δυο εθνικές εορτές. Μια δεν μας έφτανε. Οι εθνικοί μύθοι -με τα ανάλογα ψεύδη- ήταν πολύ χρήσιμοι όσο ο ανομοιογενής εθνικά πληθυσμός της χώρας έπρεπε να αποκτήσει μια ενιαία εθνική συνείδηση. Στο 2013, δεν καταλαβαίνω σε τι χρησιμεύουν πια. Δεν θέλω να σας αλλάξω την άποψη, ούτε μπορώ να σας αλλάξω την άποψη. Αλλά βαρέθηκα να διαβάζω κοινοτοπίες που είναι γεμάτες ανακρίβειες και παραπέμπουν σε ένα φτηνό -με το συμπάθιο- και φολκλόρ πατριωτισμό. Γιατί ο πατριώτης δεν συγκινείται από τις μαθητικές παρελάσεις. Ούτε μπερδεύει την ανάμνηση των νιάτων του -όταν έκανε παρέλαση δηλαδή- με τον πατριωτισμό. Μου γράψατε, οπότε σας απάντησα. Τώρα, ας μείνουμε και οι δυο με τις βεβαιότητές μας. Να είστε καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.