Όταν έχω εσένα (Σταμάτης Κραουνάκης και Σπείρα-Σπείρα)

Χτες το βραδάκι, μου λέει η Εμμανουέλα “Θέλω να με πας στον Κραουνάκη και την Σπείρα-Σπείρα”. Πήγα να της πω “όπα, μωρή παξιμαδοκλέφτρα, που σε μάζευα από τα σκυλάδικα και τώρα μου θες και Κραουνάκη”, αλλά κρατήθηκα γιατί πρέπει να επιβραβεύουμε την ψυχική και πνευματική ανάταση των συνανθρώπων μας. Οπότε, επειδή εγώ ποτέ δεν χάλασα χατίρι στην Εμμανουέλα, πήγαμε στον Κραουνάκη και την Σπείρα-Σπείρα. Στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Για την μουσικοθεατρική παράσταση “Όταν έχω εσένα”.

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης είναι πολύ ωραίο ίδρυμα. Πολύ σένιο. Με τα σέα του και τα μέα του. Αν αυτό το ίδρυμα έχει και γηροκομείο, εδώ θέλω να με βάλετε. Το γράφω γιατί μπορεί να πάθω κάνα Αλτσχάιμερ και να το ξεχάσω. Στο φουαγιέ είδα πολύ καλό κόσμο και ανάμεσά τους είδα και έναν δημοσιογράφο που τον απέλυσαν από την ΕΡΤ και τον προσέλαβαν στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Μιχάλης Κακογιάννης ήταν όμορφος. Είχε ωραία, θλιμμένα μάτια. Ρεμβώδη. Επίσης, είχε ωραία φωνή. Επίσης, ήταν ο ένας από τους δυο Έλληνες σκηνοθέτες που είναι σε όλα τα μεγάλα ξένα βιβλία και λευκώματα που είναι αφιερωμένα στον παγκόσμιο κινηματογράφο (ο άλλος είναι ο Θόδωρος Αγγελόπουλος). Στη φωτογραφία του έχουν κόψει το τσιγάρο. Ήμασταν γείτονες με τον Μιχάλη Κακογιάννη. Μετά τον θάνατό του, μόνο δυο μεγάλες προσωπικότητες υπάρχουν πια στη γειτονιά. Ο Μίκης Θεοδωράκης και εγώ. Αλλά, βασικά, εγώ.

Στη φωτογραφία, δεξιά είναι το πρόγραμμα της φετινής παράστασης και αριστερά το πρόγραμμα της πρώτης παράστασης της Σπείρα-Σπείρα “Όλοι μαύρα και ένα πιάνο”. Ήταν στο θέατρο Χυτήριο, νομίζω ήταν το 1999, και ήταν σε ένα υπόστεγο με ξυλόσομπες και την βροχή να ακούγεται στον τσίγκο της οροφής. Η πρώτη φορά που είδα την Σπείρα-Σπείρα ήταν μαγική. Με χάι-χο, μ’ αέρα και βροχή.

Αυτή είναι η μόνη φωτογραφία που τράβηξα στο πρώτο μέρος της παράστασης, γιατί με μάλωσε η πανέμορφη και λυγερόκορμη ταξιθέτρια, κι εγώ τους σέβομαι τους εργαζόμενους ανθρώπους. Τα κείμενα είναι καταπληκτικά και τα μέλη της Σπείρα-Σπείρα ένας κι ένας. Μεταξύ άλλων, έμαθα τι απέγινε η μικρή Αννούλα, το κοριτσάκι της αφίσας του ΠΑΣΟΚ την δεκαετία του ’80, έμαθα τι απέγιναν δυο παλιά εικοσάρικα, άκουσα τις πιο γαμάτες ειδήσεις που έχω ακούσει ποτέ από την Όπρα Κόπρα, και υποκλίθηκα για μια ακόμα φορά στο ταλέντο του Χρήστου Μουστάκα που είναι η μάνα εξ ουρανού και είναι πολύ δημοκρατικιά. Θεός.

Μετά έγινε διάλειμμα και η Εμμανουέλα πόζαρε με το πρόγραμμα της παράστασης γιατί είναι ψωνάρα και θέλει να γίνει φίρμα. Η Εμμανουέλα είναι σε πολλές φωτογραφίες στο μπλογκ αλλά ποτέ όλη μαζί. Ένα χέρι από δω, μια γάμπα από κει, ένα μπούτι παραπέρα. Πάντως, η Εμμανουέλα νομίζει πως το μπλογκ μου είναι τηλεοπτικό κανάλι και πως δεν θέλω να την αφήσω να κάνει καριέρα. Εντάξει, είναι και συριζαία. Τώρα δίνω αγώνα να την κάνω ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Αφού εξήγησα στην γοητευτική ταξιθέτρια πως έχω καλό σκοπό και πως είμαι καλός άνθρωπος -και πως δεν πρέπει να με κρίνει από την σκατόφατσα αλλά από τον πλούσιο εσωτερικό μου κόσμο (που δεν φαίνεται)-, μπόρεσα να τραβήξω μερικές φωτογραφίες στο δεύτερο μέρος της παράστασης. Ο Σταμάτης Κραουνάκης είναι μεγάλος αλλά ζούμε στην Ελλάδα, οπότε θα πρέπει πρώτα να πεθάνει για να το αντιληφθούν όλοι. Δεν πειράζει, έτσι έχει γίνει με όλους τους σπουδαίους Έλληνες.

Η Εμμανουέλα μου είπε πως δεν έχει δει άνθρωπο να καυλώνει τόσο πολύ πάνω στην σκηνή όπως ο Κραουνάκης. Έτσι μου είπε η Εμμανουέλα, δεν μπορώ να της αλλάξω τα λόγια. Όντως, ο Σταμάτης Κραουνάκης γουστάρει τρελά πάνω στην σκηνή. Φτιάχνεται. Χτες παρατήρησα πως ο Κραουνάκης καπνίζει πολύ ωραία. Απ’ όσους έχω δει να καπνίζουν πάνω στην σκηνή, ίσως μόνο ο Φρανκ Σινάτρα να κάπνιζε τόσο ωραία. Τώρα αυτό το έγραψα, για να σας πω πως έχω δει ζωντανά και τον Φρανκ Σινάτρα. Φάτε την σκόνη μου.

Στο τέλος της παράστασης, ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Σπείρα-Σπείρα πετάνε χρήματα στους θεατές. Ήταν ευρώ και πετροδολάρια. Εμένα μου τα κολλήσανε στο κούτελο. Πολύ την εκτίμησα αυτή την χειρονομία τους. Γιατί η χειρονομία μετράει.

Ανάμεσα στα χρήματα που πέταξαν οι καλλιτέχνες στους θεατές, υπήρχε και αυτό το χαρτί. Θα τα καταφέρουμε. Venceremos. Εκτός αν χάσουμε.

(Επειδή, όταν γράφω για κάποια παράσταση, κάποιο βιβλίο, ή κάποιο θέαμα, υπάρχουν και άνθρωποι που είναι πικραμένοι και βλέπουν πίσω από όλα ιδιοτέλεια, θέλω να διευκρινίσω πως δεν γνωρίζω προσωπικά τον κ. Κραουνάκη ή κάποιο μέλος της Σπείρα-Σπείρα. Αλλά τους αγαπάω. Συγγνώμη, ε;)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.