Ιδιωτεία

Πιτσιρίκο καλησπέρα. Μόλις προμηθεύτηκα τα εισιτήρια για τις Θεσμοφοριάζουσες, σε θυμήθηκα κι είπα με την ευκαιρία να σου γράψω μερικές σκέψεις μου. Καθώς συναναστρέφομαι, λόγω δουλειάς, με πάρα πολύ κόσμο, τελευταία παρατηρώ μια εντυπωσιακή κατάντια στον τρόπο που οι άνθρωποι συμπεριφέρονται κι επικοινωνούν μεταξύ τους. Για να το πω λίγο πιο χοντροκομμένα, μου φαίνεται ότι οι άνθρωποι γίνονται ολοένα και πιο ηλίθιοι.

Το βλέπεις παντού: Πεζοί περνούν χωρίς να βλέπουν τα αυτοκίνητα, οδηγοί «παρκάρουν» έτσι απλά στη μέση του δρόμου και πάνε στο μανάβη, πελάτες σε ρωτάνε αν πρέπει να βάλουν την υπογραφή τη δική τους ή του πατέρα τους, υπάλληλοι (είδες, βάζω κι εμένα μέσα) κάνουν λάθη που δε θα έκανε ούτε μικρό παιδί κλπ κλπ.

Καλά, δεν θα αναφέρω καν τα πολιτικά επιχειρήματα που άκουγα προεκλογικά σχετικά με τις επιλογές του καθενός. Εκεί έβλεπες όλους τους δικτάτορες της ιστορίας που κατάργησαν τις εκλογές τουλάχιστον με κατανόηση.

Πολλοί θα με μαλώσουν που χρησιμοποιώ τόσο βαριά λέξη και ίσως αποδώσουν αυτές τις τραγελαφικές συμπεριφορές στο γεγονός ότι ο κάθε άνθρωπος έχει τα προβλήματά του και τις έγνοιες του που τον απασχολούν. Θα ανταπαντήσω ότι λέω ακριβώς το ίδιο πράγμα.

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν μια πολύ ωραία λέξη για να περιγράψουν αυτό το φαινόμενο: Ιδιωτεία.

Ιδιώτης ήταν αρχικά αυτός που ενδιαφερόταν μόνο για τις δικές του υποθέσεις αλλά ο όρος έφτασε να εννοεί τον ηλίθιο (αγγλ. idiot).

Αν σκεφτείς ότι το οικονομικό/κοινωνικό σύστημα στο οποίο ζούμε ευνοεί την ατομική διάκριση και τον ανταγωνισμό και υποτιμά –για να μην πω υπονομεύει- την κοινωνική συνοχή, κάτι τέτοιο δεν είναι τυχαίο. Να, αυτά λέω στις παρέες μου και μετά με λένε κομμουνιστή.

Δεν ξέρω αν η αλλαγή συμπεριφοράς μας θα επέφερε τελικά και την αλλαγή της μοίρας μας. Ακούγεται λογικό αλλά, απ’ την άλλη, ζωή και λογική δεν πάνε πάντα μαζί.

Εγώ το μόνο που θα πω είναι ότι επανάσταση δε θα ήταν να σώσουμε ο καθένας τον εαυτό του. Πραγματική επανάσταση θα ήταν να προσπαθήσουμε να σώσουμε ο ένας τον άλλο.

Καλό καλοκαίρι

Μάκης

(Αγαπητέ Μάκη, είναι πολλά χρόνια που η ιδιωτεία κάνει θραύση στην ελληνική κοινωνία. Τώρα βλέπουμε τα αποτελέσματα της συστηματικής αποβλάκωσης δεκαετιών. Και οι ιδιώτες κάνουν ιδιωτικοποιήσεις -ώστε να μην υπάρχει τίποτα κοινό-, για περαιτέρω αποβλάκωση. Αρκεί να παρατηρήσει κάποιος ποιοι είναι οι «κορυφαίοι» Έλληνες σήμερα, για να καταλάβει τι συμβαίνει στη χώρα. Επίσης, μια ματιά στους λογοτέχνες και τους «διανοούμενους» -κρατικοδίαιτοι και σφουγκοκωλάριοι στην πλειοψηφία τους- δίνει το στίγμα της χώρας μας. Δεν ήταν και καμιά πνευματική χώρα η Ελλάδα αλλά τέτοιο χάλι δεν είχε ποτέ. Ούτε ένα λαϊκό τραγούδι της προκοπής δεν γράφεται πια, για να μπει στα στόματά μας. Καμία επανάσταση δεν μπορεί να γίνει γιατί οι βλάκες δεν κάνουν ποτέ επανάσταση. Ούτε προσωπική, ούτε κοινωνική. Βλακεία και αμορφωσιά οδηγούν ντουγρού στον φασισμό. Στον φασισμό, που αντίθετα με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, είναι ιδεολογία. Φρικτή ιδεολογία μεν, αλλά ιδεολογία. Να είσαι καλά!)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.