Με αγάπη από Λιχαδονήσια

ΛιχαδονήσιαΠριν λίγες μέρες ανέβασες ένα post “Σας παρακαλώ, μη με διαβάζετε” και είπα να σε βοηθήσω για να πάρεις την κάτω βόλτα. Λοιπόν, λόγω του ότι δεν την παλεύαμε με την κοπέλα μου, είπαμε να πάμε μία εκδρομούλα που την οργάνωσε η ίδια στα Λιχαδονήσια.

Ανάμεσα στα Καμένα Βούρλα και την ακτή του Κάβου Βόρεια Εύβοια, βρίσκονται μικρά νησάκια τα λεγόμενα Λιχαδονήσια, που κατοικούνταν μέχρι το 1964 και τα νησιά παραμένουν ακατοίκητα από τότε χωρίς ρεύμα και νερό.

Πολύ καλά μέχρι εδώ, διαβάζω και λίγο internet “Μικρές Σεϊχέλες” και έχω τρελαθεί, πιτσιρίκο.

Ξεκινάμε λοιπόν Κυριακή πρωί, πάμε Καμένα Βούρλα παίρνουμε το καραβάκι και σε 20 λεπτάκια να σου τα Λιχαδονήσια.

Μας κάνουν μία γύρα με το καραβάκι που όντως ήταν φοβερά και όλο βλάστηση τα μέρη και μας αφήνουν σε μία παραλίτσα.

Μας ενημερώνουν ότι θα μας πάρουν στις 5 το απόγευμα και ότι μπορούμε να το περπατήσουμε όλο το νησάκι.

Στην μικρή παραλία που μάς αφήνουν ήταν ο κόσμος πήχτρα, το κατουρλιό στα ρηχά από τα πιτσιρίκια να μην παλεύεται και της λέω μετά από δέκα λεπτά “Πάω μιά γύρα.”

Γύρισα που λες όλο το νησάκι και η εικόνα ήταν η παραπάνω που βλέπεις το κωλόχαρτο και το σκατό να έχει κατακλύσει το νησί.

Όπως καταλαβαίνεις, ξενέρωσε η μούρη μου για ακόμη μια φορά.

Γιατί ο βάρβαρος μικροαστός νοικοκυραίος Νεοέλληνας δεν έχει στο λεξικό του τις λέξεις σεβασμός στο περιβάλλον και αυτοπειθαρχία.

Και όλα ξεκινάνε από το εγώ. Αν δεν γίνουμε καλύτεροι εμείς σαν άνθρωποι, τι να καθόμαστε να λέμε εδώ μέσα!

Ζώα όπως λέει και ο Λεβέντης!

ΥΓ: Από τα παραπάνω εξαιρούνται φυσικά οι όποιοι ελεύθεροι κατασκηνωτές που έχουν μία ιδιαίτερη σχέση με το περιβάλλον.

Σ.Ν.

(Αγαπητέ φίλε, στα Λιχαδονήσια έχω κολυμπήσει με δυο δελφίνια. Βέβαια, ήταν χρόνια πριν και δεν ήταν Αύγουστος. Από 10 με 15 Ιουλίου έως τέλος Αυγούστου, αποφεύγουμε όπως ο διάολος το λιβάνι τις παραλίες που συχνάζουν ελληνικές οικογένειες. Τα παιδάκια των Ελλήνων δεν παλεύονται με τίποτα, αν και δεν φταίνε τα παιδάκια αλλά οι γονείς τους. Χωρίς να θέλω να δικαιολογήσω κανέναν, σε αυτά τα “εξωτικά” νησάκια που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα δεν υπάρχουν τουαλέτες. Οπότε, γεμίζουν από εξωτικές κουράδες. Επίσης, είσαι στην παραλία με την γυναίκα σου, βλέπεις μια ωραία Γαλλίδα, την παίζεις, σε παίζει και φεύγει προς τους θάμνους. Φεύγεις κι εσύ, την συναντάς, κρεμιέται από το δέντρο και την νέμεσαι σαν αυτή να είναι η Τζέιν και εσύ να είσαι ο Ταρζάν. Τι θα το κάνεις μετά το προφυλακτικό; Θα πας στη γυναίκα σου και θα της πεις “ρε γυναίκα, πού είναι η σακούλα με τα σκουπίδια να πετάξω την καπότα μου”; Βέβαια, αυτό θα ήταν το σωστό, αυτό θα έκανε ένας Σουηδός, αλλά οι Ελληνίδες είναι πολύ πίσω ακόμα στα ερωτικά θέματα και μπορεί να πάρουν ανάποδες. Και μη μου λέτε τώρα πως σας ήρθε ξαφνικά να πάτε μια γύρα να εξερευνήσετε το νησί. Παιδιά είμαστε τώρα; Είδατε την νταρντάνα, την θεογκόμενα, την κρεβατογεμίστρα και την ακολουθήσατε, έχοντας κρύψει το προφυλακτικό στην κρυφή εσωτερική τσέπη στη δεξιά πλευρά του μαγιό. Τώρα, θα μπορούσα να σας πω μερικά καταπληκτικές παραλίες που θα είστε μόνος σας με τη φίλη σας ακόμα και στις 15 Αυγούστου, αλλά δεν κάνει γιατί μπορεί να πλακώσει κόσμος και πού θα πηγαίνω εγώ μετά; Πάντως, στη νότια Κρήτη έχει πολλές παραλίες-καβάτζες που μπορείτε να είστε όλη μέρα μόνο οι δυο σας, και να κάνετε έρωτα πάνω στην καυτή άμμο στις 12 το μεσημέρι. Προσοχή μόνο να μην πάθετε ηλίαση. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.