Άλλη μια εμπειρία από τα “ξένα”
Πιτσιρίκο, δεν το καταλαβαίνω το μελό. Ίσως γιατί δε διώχτηκα τώρα στα τελευταία που ανακάλυψαν όλοι ότι κάτι πάει στραβά στο βασίλειο της ψωροκώσταινας, αλλά 20 χρόνια πριν τότε που για να έχεις ελπίδες να περάσεις (όχι απ’ έξω) σε κάνα πανεπιστήμιο, έπρεπε να δολοφονήσεις όλη την κριτική σκέψη και γίνεις ένα καλό παπαγαλάκι καθώς αυτά χρειάζονται στην ελληνική κοινωνία.
Ανίκανος λοιπόν προς αποστήθιση είχα φύγει ήδη από το ’93 αλλά επέστρεψα μετά από περίπου 10 χρόνια γιατί, όπως είπα και σε ένα φίλο, αν δεν κάνουμε κάτι εμείς, ποιος θα το κάνει;
Έτσι λοιπόν γύρισα το 2002, γεμάτος όνειρα, πτυχία, γλώσσες, εμπειρία και ήθελα να κάνω κάτι.
Βρήκα κι εγώ εποχή όμως ε! Μεγαλομανίες, καταναλωτισμός, τι να πω, υπερθέαμα.
Έψαχνα από τότε να βρω κάποιον να κάνει κάτι, δηλαδή να φτιάχνει κάτι, έστω καρφίτσες για να δικαιολογήσω στον εαυτό μου το lifestyle που υπήρχε… δεν βρήκα κανέναν.
Μάλλον όλοι ετοιμαζόντουσαν για τους Ολυμπιακούς. Εμείς που ήμασταν αντίθετοι ήμασταν 5 νοματαίοι, μας μέτρησα σε συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη.
Και η υπόλοιπη δεκαετία δεν πήγε καλύτερα. Έφαγα τις σόλες μου για να διαφυλαχτούν μισθοί που δεν έπαιρνα, συντάξεις που δε θα έβλεπα.
Οικονομικά δεν ήμουν και άσχημα, είχα αρχίσει και από το ’10 να αγοράζω καπνό από παραγωγό ή να μαζεύω από χωράφια ότι απομένει από την εμπορική σοδειά, και με έξοδα μηδέν δεν είναι δύσκολη η ζωή. Βάλε και λίγες κότες και ένα μπαχτσέ και έγινες.
Αλλά χάσαμε κοινωνικά πιτσιρίκο, τουλάχιστον εγώ. Κάποια στιγμή δεν άντεξα, χούντα θέλετε; Να την έχετε να τη χαίρεστε.
Αποφάσισα ότι και εγώ αλλά και η γυναίκα μου έπρεπε κάποια στιγμή να ζήσουμε και αυτό κάναμε. Και βρεθήκαμε στις κάτω χώρες!
Ρωτάς πως είναι η ζωή εδώ, δύσκολα να το περιγράψω.
Πρώτον, δεν έχει ΤΕΒΕ! Μπορεί να ακούγεται γελοίο να αναφέρω πρώτα το ΤΕΒΕ αλλά δεν είναι και λίγο πράγμα να αρχίζεις μια δουλειά και να χρωστάς από την πρώτη μέρα 300€ το μήνα, και έχουν το θράσος να λένε ότι δεν έχουν να πληρώσουν τις συντάξεις (αποταμίευση είναι, όχι επίδομα η σύνταξη). Τέλος πάντων, όχι ΤΕΒΕ.
Ποδήλατο! Παντού μιλάμε. Στη Θεσσαλονίκη ήμασταν τρεις και ο κούκος που κάναμε και μας έλεγαν και (όχι αδίκως) χαζούς γιατί θα σκοτωθούμε. Εδώ δεν έχει τέτοια πράγματα. Χθες πήγαμε 40 χιλιομετράκια εκδρομή με όλη μας την άνεση και κόστος μετακίνησης κάνα δυο σάντουιτς για να πάρουμε ενέργεια.
Πάρκα και πράσινο, επίσης παντού. Την ομορφιά εδώ δε χρειάζεται να την ψάχνεις με το φανάρι, υπάρχει παντού. Μπορούμε να λέμε μαλακίες για την ομορφιά της Ελλάδας, αλλά εκεί όταν τη βρίσκουμε την καταστρέφουμε, εδώ αναδεικνύεται. Και είναι και προσβάσιμη, δε χρειάζεσαι αυτοκίνητο για να πας πουθενά. Βασικά δε χρειάζεσαι αυτοκίνητο.
Τι άλλο να πω, για την οικονομική ελευθερία που υπάρχει; Δεν χρειάζεσαι άδειες και μαλακίες για τα επαγγέλματα όπως στην παραδοσιακά δεξιά Ελλάδα που ήθελε να ελέγχει τους πάντες. Να πω για τα επιδόματα που υπάρχουν;
Φυσικά είναι άκρως καπιταλιστική χώρα, αλλά στα παίρνει όταν βγάζεις, όχι όταν δεν έχεις.
Αντιθέτως, όταν δεν έχεις, έχει και ασφάλεια τζάμπα, και επίδομα ενοικίου, παιδιού κλπ.
Και ΟΚ, η Ολλανδία έχει και μια άλλη γαμάτη ελευθερία. Την κάνναβη. Πόσα χρήματα σπαταλώνται στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή για να κυνηγήσουν κόσμο με ένα και δύο τσιγάρα; Πόσα φράγκα χάνονται για να πιάσουν τους εγκληματίες που έχουν δυο δέντρα σπίτι τους; Ούτε τέτοια προβλήματα εδώ.
Πουθενά δεν είναι ρόδινα φυσικά, τα λιβάδια πάντα είναι πρασινότερα στην περιγραφή τους από ότι στην πραγματικότητα.
Ρώτησες να μάθεις και προσπάθησα κάτι να μεταδώσω, ότι κι εδώ η ζωή είναι (αν θέλεις) υπέροχη.
Σίγουρα μας λείπουν φίλοι και συγγενείς, αλλά μια πτήση κάνει από 70€, λεφτά που πλέον βγαίνουν σε λιγότερο από μία μέρα.
Τέλος πάντων, σεντόνι βγήκε. Αλλά δεν μπορώ τη μίρλα αυτών που τώρα ανακάλυψαν ότι πάνε σκατά τα πράγματα. Δηλαδή τη δεκαετία του ’90 ήταν καλά;
Και όσο για το τι φταίει στην Ελλάδα, είναι ότι αυτό που έχουν ανάμεσα στα αυτιά τους δεν το χρησιμοποιούν καθόλου, επί της ουσίας έχουν σταματήσει να είναι και Έλληνες (κατά τον πρωτότυπο ορισμό που δεν ήταν φυλετικός αλλά πολιτισμικός, βέβαια θα μου πεις τι λέω τώρα…)
Ελπίζω να βοήθησα. Καλά να είστε εκεί κάτω.
Δημήτρης.
ΥΓ. Τσίμπα και μια φωτογραφία από τη χθεσινή εκδρομή στο Aalsmeer.
(Αγαπητέ Δημήτρη, δεν γίνεται να είσαι Έλληνας και να μην καταλαβαίνεις το μελό. Η Ελλάδα είναι μελό. Πάντως, δεν θεωρώ μελό να θέλει κάποιος να ζήσει με αξιοπρέπεια στη χώρα που γεννήθηκε. Αυτό είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Και για τους Έλληνες, και για τους Ολλανδούς, και για τους Ιρακινούς. Και οι άνθρωποι -όλοι οι άνθρωποι- πάντα θα αγαπούν την πατρίδα τους, τον τόπο που γεννήθηκαν. Νομίζω πως αυτό που πικραίνει πολλούς από τους Έλληνες που έφυγαν είναι πως αντιλαμβάνονται τώρα ότι μάλλον δεν θα επιστρέψουν ποτέ για μόνιμη εγκατάσταση. Τουλάχιστον πριν τους φέρουν μέσα στο κασόνι, σε τέσσερων τον ώμο. Καταλαβαίνουν πως η Ελλάδα έχει πεθάνει. Και τα έχουν, ίσως, και λίγο με τους εαυτούς τους που δεν έμειναν να το παλέψουν. Κατά τ’ άλλα, η ζωή είναι υπέροχη και στην Ελλάδα και στην Ολλανδία και παντού, αν ξέρεις τι σου γίνεται και αν έχεις φίλους. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.