Ευτυχία

Η επιβίωση του pitsirikos.net εξαρτάται αποκλειστικά από τους αναγνώστες του. Γίνετε συνδρομητές εδώ.

1Aγαπημένε μου Πιτσιρίκο, σου στέλνω αυτές τις φωτογραφίες γιατί πιστεύω ότι μόνο εσύ μπορείς να με καταλάβεις. Το αμάξι της φωτογραφίας θέλει να ξεφορτωθεί ο πατέρας μου γιατί “πάλιωσε”, και θέλει να πάρει πιο σύγχρονο. Κάποτε ζήτησαν και οι Έλληνες εκσυγχρονισμό και ο Σημίτης πήγε το βασικό στα 700 Ευρώ αλλά αυτή είναι μια άλλη πασίγνωστη ιστορία.

Με το που κατάλαβα ότι το αμάξι πάει για φούντο εκτός του ότι με έπιασε απίστευτη θλίψη, ήταν σα να μου ήρθε η επιφοίτηση.

Όλο το νόημα της ευτυχίας μου ήταν ξαφνικά ολοκάθαρο.

Το αμάξι αυτό κουβαλά σπουδές, φιλοξενία για τους πρώτους άστεγους έρωτες -ξέρεις- εξόδους, ταξίδια, ακρογιαλιές, ανέβασμα στο χιονοδρομικό με πάγο χωρίς αλυσίδες -και με όλους τους Κολωνακιώτες με τις τζιπάρες να σε κοιτάνε αποσβολωμένοι-, κουβάλημα ποδηλάτων για ποδηλασία στα βουνά και φόρτωμα ιστιοσανίδας για ατελείωτη χαρά στα γαλαζοπράσινα νερά.

Μονίμως θεοβρόμικο μέσα και έξω, οδηγείτο υποχρεωτικά χωρίς ευρώ στην τσέπη και με το λαμπάκι της βενζίνης σταθερά αναμμένο -κανείς δεν έβαζε βενζίνη κι όμως δεν έμεινε ποτέ- και με τόσους τόνους άμμου και αλατιού που μόνο οι τσιπούρες έλειπαν.

Το τι άκουγα για την εικόνα του δε μπορείς να φανταστείς. “Πώς θα μπω μέσα με τα καλά μου;” ή “αυτό είναι ασφαλές τώρα;” Δε με ένοιαζε. Απαντούσα “Αν τσουλάει είναι εντάξει”.

Οι φωτογραφίες είναι από το καλοκαίρι (που επιμένω να πιστεύω ότι δεν τελείωσε).

Πήγαμε με παρέα Κρήτη, με το χίπικο αμάξι φυσικά, στο δυτικότερο άκρο του νησιού, όπου ο χωματόδρομος με τη φυτευτή πέτρα σε κάνει να νομίζεις ότι θα σου μείνει το τιμόνι στα χέρια.

Έπειτα μονοπάτι μες στο λιοπύρι και διανυκτέρευση στην παραλία όπως λάχει.

Μετά τις κακουχίες, ένας από την τετραμελή παρέα μας έγραψε στο στρώμα σκόνης που είχε το πίσω τζάμι: “ΉΜΑΣΤΑΝ ΠΕΝΤΕ ΠΡΙΝ ΤΟ… ΜΠΑΛΟ” (φωτό) και όλοι κολλάγανε να διαβάσουν και να καταλάβουν τι λέει, κι εμείς χαζογελάγαμε.

2 Πηγαίνοντας, ο ήλιος έδυε, ένα κατσίκι πλησίασε στο παράθυρο του συνοδηγού και του δώσαμε λίγο παξιμάδι να φάει.

Ευτυχία.

Α.

(Αγαπητέ φίλε, αν τσουλάει, είναι εντάξει. Αυτό το κατσίκι κάπου το ξέρω. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ωραίο από το να τριγυρνάς τα καλοκαίρια εδώ κι εκεί στην Κρήτη, με μια καλή παρέα και ένα αλήτικο αυτοκίνητο. Το καλοκαίρι δεν τελείωσε. Εγώ μπορώ να σας καταλάβω. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.