Μαριούπολη vs Καριολούπολη σημειώσατε «2»

H DΠερίπου 90.000 Έλληνες ζουν στην νοτιο-ανατολική Ουκρανία, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Οι περισσότεροι από αυτούς στο Ντονέτσκ, στην Μαριούπολη και στο Λουγκάνσκ. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία Ποντιακής καταγωγής. Συνυπάρχουν αρμονικά με τις άλλες εθνότητες της περιοχής για αιώνες. Επιβίωσαν των σταλινικών εκκαθαρίσεων, των Γερμανικών αγριοτήτων κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Παρά τον αφ’ υψηλού σταρχιδισμό που εισέπρατταν χρόνια ολόκληρα από τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις στην Αθήνα, επέμεναν οι αθεόφοβοι και δήλωναν στις απογραφές «Έλληνες». Γαϊδουρινή επιμονή και Ποντιακή καλή πίστη στην μακρινή πατρίδα. «Είμαστε Έλληνες!» δήλωναν.

Κι ύστερα ήρθε ο πόλεμος. Ο φόβος, η πείνα, η δυστυχία. Ο θάνατος. Κάποιοι έστρεψαν ξανά το βλέμμα στην Ελλάδα. Ίσως, να βρήκαν την μοναδική ευκαιρία να σώσουν τις ζωές τις δικές τους και των παιδιών τους. Ζήτησαν την ευκαιρία να έρθουν σαν πρόσφυγες – αλλά Έλληνες – στην πατρίδα των μακρινών τους προγόνων.

Δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να αντιληφθεί κανείς την απελπισία αυτών των ανθρώπων. Επιστροφή στην σημερινή Ελλάδα. Μακριά, όμως, από τον πόλεμο. Μακριά, όμως, από τις οβίδες και τους ελεύθερους σκοπευτές.

Πρέπει το λοιπόν να καταθέσουν κάποια έγγραφα που να αποδεικνύουν την ελληνική τους καταγωγή μέχρι τρεις γενιές πίσω. Έτσι ζητάει το Ελληνικό πρεσβείος.

Τα περισσότερα, όμως, έγγραφα είναι γραμμένα στα Ρώσικα ή στα Ουκρανικά. Πρέπει να μεταφραστούν στα Ελληνικά. Ας είναι λες. Λογικό ακούγεται.

Πέστε μου όμως – αν έχετε τον θεό σας – τι ζητάει η γραφειοκρατία της γαμημένης της χώρας; Η μετάφραση να γίνει από την μεταφραστική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών στην Αθήνα!!! Αυτό τουλάχιστον καταγγέλλουν οι ομογενείς από την Ανατολική Ουκρανία.

Είναι άραγε αυτό δύσκολο; Όχι βέβαια! Απλό είναι, απλούστατο. Ο ομογενής πρέπει πρώτα να δραπετεύσει από το πολιορκημένο Ντονέτσκ και στην συνέχεια να περάσει μέσα στην νύχτα τα ρωσικά σύνορα.

Μετά, όλο και κάποιος τρόπος θα βρεθεί να ταξιδέψει μέχρι την ηλιόλουστη Αθήνα. Παίρνει τον ηλεκτρικό ή το ΜΕΤΡΟ και φτάνει Μοναστηράκι.

Αν δεν έχει τα φράγκα, ακολουθεί από Ομόνοια την Αθηνάς και σε ένα δεκαπεντάλεπτο είναι εκεί. Ρωτάει για το μεταφραστικό του ΥΠΕΞ. Θα το βρει, να μην ανησυχεί. Άλλωστε δεν βγήκε τυχαία η λαϊκή παροιμία «ρωτώντας πάς στην Πόλη».

Θα κάνει λοιπόν αρμοδίως την αίτηση, παραδίδοντας τα πρωτότυπα έγγραφα στον υπάλληλό και μέσα σε μία μόλις εβδομάδα θα παραλάβει – με τις σφραγίδες και τα απαραίτητα χαρτόσημα – τα μεταφρασμένα στην γλώσσα του Σωκράτη, του Περικλή και του Θεμιστοκλή κείμενα. Εδώ να μην ξεχάσω να προσθέσω ότι οι Ρώσοι [και γενικά οι Σλάβοι] πήραν το αλφάβητο τους από τους μοναχούς Κύριλλο και Μεθόδιο που ήταν Έλληνες και Χριστιανοί.

Κάποιος βέβαια μπορεί να αναρωτηθεί για το πώς θα ζήσει ο άνθρωπος αυτός την βδομάδα που θα μεσολαβήσει μέχρι την μετάφραση των εγγράφων.

Ας μην είμαστε πεσιμιστές. Υπάρχουν λύσεις. Χάρη στις πολιτικές των μνημονίων, η Αθήνα έχει γίνει μια φιλική πόλη για τους αστέγους.

Κι ο δήμαρχος είναι άνθρωπος με το «Α» κεφαλαίο, δεν είναι κανένας ψυχρός φασίστας. Ένα κομμάτι ξερό ψωμί – στην κυριολεξία – θα βρει να φάει για να μην πεθάνει από την πείνα.

Επίσης, ο καιρός στην Αθήνα είναι ακόμη γλυκός. Δεν πρόκειται να πεθάνει από το κρύο.

Βέβαια, οφείλω να παραδεχτώ ότι δεν θα είναι όλα ρόδινα και πως υπάρχουν κίνδυνοι που καραδοκούν και τους οποίους ο ομογενής μας από την Ανατολική Ουκρανία θα πρέπει πάση θυσία να αποφύγει.

Σε γενικές γραμμές, πρέπει να αποφεύγει τύπους με εθνόσημα και ό,τι φέρει ονομασία αρχαίου θεού, πχ «Ξένιος ΔΙΑΣ». Αν το καταφέρει αυτό, όλα θα πάνε καλά.

Αν πάλι είναι άτυχος και τον μπουζουριάσουνε θα καταλήξει για επόμενα 2, 3, 4 [ποιος ξέρει άραγε] χρόνια σε κανένα στρατόπεδο τύπου Αμυγδαλέζας, όπου θα πρέπει να πάρει πολύ σύντομα κάποιες αποφάσεις ζωής.

Είτε λοιπόν θα προσπαθήσει να αποδείξει στους Greek δεσμοφύλακες του ότι δεν είναι ελέφαντας, πράγμα πολύ δύσκολο γιατί θα απαιτήσουν να τους φέρει τον ελέφαντα μπροστά τους για να πεισθούν πως λέει την αλήθεια, είτε δια της αυθυποβολής να πεισθεί ότι το Ντονέτσκ έπεσε και εκτίει την ποινή του στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζιστών του Κιέβου.

Ας μην είμαστε, όμως, μηδενιστές! Οι πιθανότητες να πάρει το πολυπόθητο χαρτί μεταφρασμένο από το ΥΠΕΞ και να γυρίσει σώος κι αβλαβής στην ρημαγμένη χώρα του είναι σαφώς πολύ μεγαλύτερες.

Έτσι θα μπορέσει – έχοντας στα χέρια του τα κατάλληλα έγγραφα – να καταθέσει το αίτημα του για μόνιμη μετεγκατάσταση στην Ελλάδα ως ομογενής.

Μερικές ημέρες αργότερα θα λάβει την απάντηση ότι η αίτηση του απορρίφθηκε.

Αφού φορέσει για λίγο καιρό τον ζουρλομανδύα, στην επόμενη απογραφή θα δηλώσει «Πυγμαίος Ουζμπέκος» και θα ξεμπερδέψει μια για πάντα από το «Ελληνικής καταγωγής» που του κατατρέχει την ζωή.

Φιλιά πολλά από την Εσπερία

Ηλίας

ΥΓ-1 Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια φίλε Πιτσιρίκο. Δεν σε ξεχνώ και θα προσπαθήσω να σου γράφω όσο συχνότερα μπορώ. Όμως έχει πολύ τρένο το UK [κλείνεται όπως το «πολύ πιάτο το America»]. Κουνάει επίσης πολύ και με παίρνει ο ύπνος πάνω στο tablet.

ΥΓ-2 Αν ήτανε ποδοσφαιρικός αγώνας το «Μαριούπολη-Καριολούπολη», θα σημειώναμε «2» και μάλιστα με πέναλτι πέτσινο στο 90φεύγα! Και μια κι έγραψα την λέξη «φεύγα», να θυμίσω ότι υπουργός Εξωτερικών είναι ακόμα ο γουρουνο-γούρουναρος Ευάγγελος Βενιζέλος που σήκωσε και σηκώνει τον σταυρό του μαρτυρίου, προκειμένου να σωθεί η Ελλάδα.

ΥΓ-3 Η «Δημοκρατία της Ουκρανίας» σε μια γελοιογραφία. Δημοσιεύεται με την άδεια των ΗΠΑ και της ΕΕ.

(Αγαπητέ Ηλία, οι Έλληνες δεν έμαθαν ποτέ στο σχολείο τι τράβηξαν οι πρόσφυγες από την Μικρά Ασία, όταν ήρθαν στην Ελλάδα για να σωθούν από το μαχαίρι των Νεότουρκων του Κεμάλ. Στο λιμάνι του Πειραιά, εξαιρετικοί Έλληνες της εποχής -απόγονοι του Σωκράτη και του Περικλή- περίμεναν να έρθουν τα πλοία με τους πρόσφυγες για να εντοπίσουν γυναίκες μόνες τους -που οι άνδρες τους ή οι πατεράδες τους είχαν σφαγιασθεί στη Σμύρνη-, για να τις κάνουν πουτάνες. Οι Έλληνες πρόσφυγες αντιμετωπίστηκαν σαν «λαθρομετανάστες», με αποτέλεσμα να φουντώσει το ΚΚΕ που δεν ήταν κομμουνιστικό κόμμα αλλά κόμμα πάμφτωχων Ελλήνων προσφύγων. Φυσικά, οι ελληνικές κυβερνήσεις, επί δεκαετίες, ήθελαν τους Έλληνες να μεταναστεύουν μαζικά στο εξωτερικό, ώστε η μάσα από τα δάνεια να μη μοιράζεται σε πολλά στόματα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι Έλληνες της Ουκρανίας -τουλάχιστον αυτοί που θέλουν να φύγουν για να σωθούν- καλά θα έκαναν να πάνε στη Ρωσία. Στην Ελλάδα δεν θα έχουνε ζωή. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.