Η Κοκκινοσκουφίτσα
Γεια σου, πιτσιρίκο. Εκπληκτική η ομορφιά της σημερινής μας ιστορίας. Μια γλυκιά κι αθώα κοπελίτσα προχωρά μέσα στο δάσος που κατοικούν μόνο οι λύκοι και δεν την πειράζει κανείς! Μονάχα ο δροσερός αέρας που ανακατεύει τα μακριά της μαλλιά και ο ζεστός ήλιος που χαϊδεύει το απαλό της δέρμα. Την κοπελίτσα την λένε «ελληνικός λαός» και πορεύεται μονάχη μέσα σε χίλιες και μια σκέψεις βυθισμένη. Στο παραμύθι της.
Ξέρει πως έρχεται από ώρα σε ώρα ο καλός της. Ελπίζει πώς όλα θα αλλάξουν και ταυτόχρονα πιστεύει πως δεν πρέπει να αλλάξει τίποτα.
Μονάχα κάποιος που την κοιτά από ψηλά μπορεί να δει ότι κουβαλά πάνω της την μυρωδιά του λύκου, πως είναι κι ίδια τελικά ένας λύκος που φόρεσε τα ρούχα της Κοκκινοσκουφίτσας και περιφέρεται μέσα στο δάσος, παριστάνοντας τον άνθρωπο.
Στο δάσος αυτό δεν υπάρχουν ανθρώπινα όντα. Δεν υπάρχουν δέντρα. Μονάχα ψηλά κι ακαλαίσθητα κτίρια που υψώνονται στον ουρανό αφήνοντας ανάμεσα τους, μικρούς και βρώμικους δρόμους. Μπαλκόνι με θέα την θάλασσα για δύο βδομάδες (κι αν είσαι τυχερός) και τον υπόλοιπο χρόνο με θέα στον ακάλυπτο.
Είναι μια άσχημη πια μυρωδιά που σκεπάζει τα πάντα. Ακόμα κι ο λαμπρός ήλιος της μακρινής αυτής χώρας, ακόμα κι η γαλανή της θάλασσα δεν επαρκούν πια για να καλύψουν την δυστυχία που προκαλεί η έλλειψης μιας αξιοπρεπούς ζωής.
Για ελευθερία, βέβαια, ούτε λόγος. Πουθενά δεν υπάρχει.
Αξιοπρέπεια, όμως, μπορεί να υπάρχει παντού. Δεν θέλει πολλά η αξιοπρέπεια για να βλαστήσει. Ξεκαθάρισμα όλων εκείνων που δεν είσαι διατεθειμένος να κάνεις και να ανεχτείς και μία απόφαση πως θα πληρώσεις το τίμημα εάν κι εφόσον χρειαστεί.
Όμως, εδώ τα πάντα έχουν χαθεί. Συμπεριφέρονται οι άρχοντες ως φεουδάρχες και οι πολίτες ως δουλοπάροικοι. Διαβιούν μέσα στην λάσπη σαν τα γουρούνια και μοιάζει να μην τους ενοχλεί πια τίποτα.
Διαβάζω για τα διαγγέλματα του φερόμενου ως πρωθυπουργού της χώρας –στην ουσία κοινού μαφιόζου και πράκτορα ξένων δυνάμεων μαζί– που δίνουν τάχα μου διέξοδο στην προεδρική εκλογή και στην πραγματικότητα φτηνό άλλοθι σε αργυρώνητους βουλευτές για να ψηφίσουν και σε πολίτες-ραγιάδες να ανεχθούν την βρωμο-κατάσταση για μερικούς μήνες ακόμα.
Θα γίνουν πάλι όλα όμορφα και πολιτισμένα. Και μετά «Business as usual». Χρόνος προκειμένου να προσαρμοστούν όλοι στα καινούργια δεδομένα της υποταγής. Ανακούφιση για την αγορά και τους νοικοκύρηδες.
Αν πάλι το story της συναίνεσης δεν προχωρήσει, εκλογές με το μαχαίρι στον λαιμό της επόμενης κυβέρνησης και στην συνέχεια παράταση του υπάρχοντος μνημονίου για να μην στερέψουν τα ΑΤΜ και σε 6 μήνες νέα, σκληρή «διαπραγμάτευση». Τόσο προβλέψιμα τα πράγματα.
Απλά, κάποια βράδια που σκέφτομαι τι θα μπορούσε να τους χαλάσει το έργο, μονάχα δυο πράγματα μου έρχονται στο μυαλό. Ένα άλλο αντι-μνημονιακό αριστερό κόμμα στην Βουλή που θα πιέσει τον ΣΥΡΙΖΑ να κινηθεί αριστερόστροφα μετά τις εκλογές είτε μια στροφή 180 μοιρών της τακτικής του ΚΚΕ (πχ να ζητήσει κυβέρνηση της αριστεράς μετά τις εκλογές με συγκεκριμένο αντι-μνημονιακό πρόγραμμα).
Φυσικά, τίποτα από τα δύο δεν φαίνεται πιθανό, με το δεύτερο να φαντάζει σχεδόν αδύνατο. Το άλλο, με τον λαό στους δρόμους, είναι ένα παλιό και γνωστό ανέκδοτο. Κανείς δεν γελά.
Οπότε, οι στίχοι από τις «Αντιδικίες» του Τίτου Πατρίκιου ίσως να είναι εκείνοι που περιγράφουν καλύτερα την παρούσα κατάσταση και το μέλλον μας:
«Οι έτοιμες, ησυχασμένες απαντήσεις
δε γίνεται πια να με χορτάσουν
όπως δεν επαρκούν σε μια πόρνη
οι ταχτικοί, αξιοπρεπέστατοι πελάτες της»
Φιλιά από την Εσπερία, Ηλίας
Υ.Γ.Τον τελευταίο καιρό πολλοί φίλοι μου που στηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται πιο ξεκάθαρα ότι το «Ριζοσπαστικό» στον τίτλο του κόμματος έχει πια ξεφτίσει. Τότε γιατί δεν ψηφίζετε ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τους ρωτάω. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το μεγάλο κόμμα της Αριστεράς, μου λένε, και βρίσκεται κοντά στον σχηματισμό κυβέρνησης μόλις διώξουμε τους ακροδεξιούς. Κι αν δεν κάνει ότι υπόσχεται, τους ρωτάω. Τότε εμείς οι ίδιοι θα κατέβουμε στις πλατείες και θα τους γκρεμίσουμε, μου απαντάνε. Όπως τους προηγούμενους, ξαναρωτάω πικρόχολα. Σιωπή. Πιθανώς, η σύνδεση δεν είναι καλή κι έχει πρόβλημα το Skype.
(Αγαπητέ Ηλία, δυστυχώς οι περισσότεροι Έλληνες δεν μπορούν να σκεφτούν τίποτα πέρα από κόμματα και ανάθεση της εξουσίας. Και αν και βιώνουν σήμερα τα άσχημα και σκληρά αποτελέσματα αυτής της τακτικής, επιμένουν. Μάλλον, δεν μπορούν αλλιώς. Δεν μπορούν μωρέ οι άχαροι, δεν μπορούν. Να είσαι καλά. Χρόνια πολλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.