Back home
Φίλε Πιτσιρίκο, ευτυχώς η διάβολο-βδομάδα πέρασε! Μένει μια ακόμα δύσκολη όπου θα ισοφαρίσω την δουλεία που χάθηκε λόγω της άδειας και μετά ξανά η συνηθισμένη ρουτίνα.Γυρίζοντας πίσω νιώθω λίγο περίεργα. Χαρούμενος και λυπημένος μαζί. Μπορεί βέβαια να είναι κι εξαιτίας της κούρασης. Μπορεί και να οφείλεται στο σκωτσέζικο ντους της αυτοδυναμίας.
Τρελαίνεσαι από την χαρά σου γιατί δεν το περιμένεις και μετά παγώνεις όταν βλέπεις ότι δεν επιτυγχάνεται για λίγους ψήφους.
Επιπλέον, δεν με κάνει να αισθάνομαι ήσυχος και η συγκυβέρνηση με τους ΑΝΕΛΛ. Υπάρχουν αρκετά pros and cons που λένε κι Εγγλέζοι.
Ίσως η προσφυγή στην δεύτερη κάλπη να ήταν καλύτερη πολιτική επιλογή, θα μπορούσε όμως αναμφίβολα να αδυνάτιζε την διαπραγματευτική ισχύ της χώρας και ίσως να έδινε χρόνο ανασύνταξης των μνημονιακών δυνάμεων.
Ποιος να ξέρει άλλωστε τι θα ήταν καλύτερο να συμβεί; Η ουσία είναι πως έχει ήδη ξεκινήσει το βιολί να παίζει κι ανάλογος του ρυθμού θα είναι και ο χορός.
Αυτή η βδομάδα θα είναι η βδομάδα της καλής χαράς. Από την επομένη θα αρχίσουν οι πιέσεις και θα είναι αφόρητες.
Πρέπει να αντέξει η χώρα μέχρι τον Ιούλη τουλάχιστον. Μέχρι να υποχωρήσουνε ή να χαλαρώσουνε την πολιορκία.
Σήμερα, αν πρόσεξες, Σουλτς και Ολάντ ανέλαβαν τον ρόλο του καλού μπάτσου. “Έλα εδώ αγαπούλα να σε πείσουμε”.
Αν δουν -που θα το δουν πολύ γρήγορα- ότι δεν βγαίνει τίποτα με το καλό, θα αρχίσουν σύντομα τα απανωτά χαστούκια.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αντέξει -η χώρα πρέπει να αντέξει- μέχρι να εμφανιστούν στον ορίζοντα ισχυροί σύμμαχοι. Η μάχη που θα δοθεί -κι όπου να να ‘ναι θα αρχίσει- θα μοιάζει με την πολιορκία του Λένινγκραντ!
Και περιέργως, η μοναδική ισχυρή σύμμαχος της Ελλάδας στην Ευρώπη είναι η … Λεπέν. Όμως αργεί. Οι γαλλικές εκλογές είναι το 2017.
Ας ελπίσουμε ότι μετά τις εκλογές στην Βρετανία τον Μάιο, να χαλαρώσει λίγο η πίεση.
Μετά θα περιμένουμε το Podemos. Η επιτυχία όμως του Podemos θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις επιτυχίες, την μαχητικότητα και την αντοχή που θα επιδείξει η αριστερή-αντιμνημονιακή κυβέρνηση στην Ελλάδα. Συγκοινωνούντα δοχεία είναι.
Εμένα, πάντως, μου μυρίζει μπαρούτι. Θα κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να αποδείξουν την ορθότητα του νεοφιλελεύθερου δόγματος της Θάτσερ “There is no alternative”.
Οι μέρες είναι γκαστρωμένες. Μέρες που θα ήθελα να ήμουν εκεί. Μέρες που χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ.
Πάντως, αυτή την στιγμή το χαρτί βρίσκεται στα χέρια του ΣΥΡΙΖΑ και της αντιμνημονιακής κυβέρνησης και πρέπει να μοιράσει παιγνίδι.
Για λίγες μέρες θα έχει την ευκαιρία να εμπλέξει τον λαό στην σύγκρουση, να τον κινητοποιήσει, να τον βγάλει στον δρόμο όταν θα χρειαστεί αυτό να συμβεί.
Θα πρέπει να κάνει τρία πολύ απλά πράγματα καθένα από τα οποία θα δρα πολλαπλασιαστικά:
Να λέει την αλήθεια και μόνο την αλήθεια.
Να συγκρουστεί με τα μαφιόζικα συμφέροντα που λυμαίνονται τον τόπο και να τιμωρήσει τους ενόχους.
Να πορευτεί με το κεφάλι ψηλά, επιδεικνύοντας αξιοπρέπεια στην συμπεριφορά και απαιτώντας τον σεβασμό της Ελλάδας από όλους στο εξωτερικό.
Ακόμα κι αν πρόκειται να πεθάνουμε, αυτή την φορά πρέπει να πεθάνουμε όρθιοι. Αν πορευτεί με αυτά, πολλά μπορεί να συμβούν και πολλά μπορούν να αλλάξουν.
Εμείς στο εξωτερικό τις κρίσιμες αυτές στιγμές αισθανόμαστε κάπως απομονωμένοι. Δεν γνωρίζουμε τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε. Αν κάποια ιδέα υπάρχει ή αν κάποιος κάτι συγκεκριμένο γνωρίζει, ας το γράψει.
Φιλιά πολλά από την Εσπερία (ξανά), Ηλίας.
Υ.Γ.1 Κατάντια και ντροπή η στάση του ΚΚΕ και δυστυχώς μεγάλου μέρους των ψηφοφόρων του. Βρήκα φίλους από τα παλιά που κόντεψαν να σκάσουν εξαιτίας της νίκης του ΣΥΡΙΖΑ. Νομίζω ότι περισσότερο στεναχωρήθηκαν στον Περισσό παρά στην Συγγρού. Κρίμα γιατί το κόμμα αυτό είχε διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στον σχηματισμό του ΕΑΜ και στο φούντωμα της Εθνικής Αντίστασης.
Υ.Γ.2 Ευχαριστήθηκα με την προσωπική ΞΕΦΤΙΛΑ του Ευάγγελου Βενιζέλου στην Α’ Θεσσαλονίκης. Το ΠΑΣΟΚ 4.1% και η Ένωση Κέντρου 5.3%! Περί τις 4000 ψήφους παραπάνω από τον Βενιζέλο, βρίσκονταν ο Βασίλης Λεβέντης! Ο χοντρός δεν θα έπρεπε μόνο να είχε ήδη παραιτηθεί αλλά να είχε κάνει χαρακίρι. Εύχομαι το επόμενο σκηνικό να έχει ως εξής: σε εκπομπή του Βασίλη Λεβέντη να σταλεί πίτσα μαργαρίτα, παραγγελία από το μαγαζί του Αντώνη Σαμαρά και delivery από τον χοντρό με το παπάκι.
Υ.Γ.3 Τι σκατά ψηφοφόρους έχεις όταν βγάζεις σε Α-Αθηνών, Β-Αθηνών και Υπόλοιπο Αττικής τους παρακάτω βουλευτές: Λυκούδη [πρωην ΔΗΜΑΡιτης], Ψαριανό [καθίκι], Θεοχάρη [φορομπήχτη], Αμυρά [Ατενίστας], Λυμπεράκου [Δράση] και Μαυρωτά [Πόλο]; Κι αφού βάζεις στην βουλή όλον αυτόν τον θίασο αφήνεις εκτός τον άνθρωπο που γ@μησε την μισή Αθήνα, τον γίγαντα Πέτρο, και τον αναγκάζεις να επιστρέψει πίσω στο συγγραφιλίκι. Μετά τον Χειμωνίδη να φύγει από την πολιτική απογοητευμένος και ο Τατσόπουλος. Τι ντροπή θεέ μου!
(Αγαπητέ Ηλία, οι Έλληνες θα μετρηθούμε τους επόμενους μήνες, και ελπίζω να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Για πρώτη φορά, μετά από χρόνια, η τύχη μας δεν είναι αποκλειστικά στα χέρια άλλων. Και πολλά θα εξαρτηθούν από την επίδραση της νίκης του ΣΥΡΙΖΑ στις κοινωνίες των ευρωπαϊκών χωρών. Όπως και να έχει, εμείς το καλοκαίρι θα είμαστε στη σκηνή σε κάποια παραλία, και θα τρώμε καρπούζι. Αγορασμένο ή κλεμμένο. Μπορεί και παραγωγής μας. Εμείς οι φτωχοί -με την πλούσια ζωή- πάντα φτωχοί θα είμαστε. Στα υλικά τουλάχιστον. Γιατί, στα υπόλοιπα, είμαστε ζάπλουτοι. Δεν γράφω άλλα γιατί είμαι κι εγώ πολύ στενοχωρημένος που ο Πέτρος έμεινε εκτός Βουλής. Αλλά χαίρομαι που θα μπορώ να απολαμβάνω πάλι τα πολύ όμορφα βιβλία του. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.