Je suis Charlie

Charlie HebdoΗ δολοφονική επίθεση τριών Γάλλων μουσουλμάνων κατά των γραφείων του σατιρικού περιοδικού Charlie Hebdo στο Παρίσι, άφησε πίσω της 12 νεκρούς και τέσσερις τραυματίες σε κρίσιμη κατάσταση. Επίσης, έκανε πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο -ανάμεσά τους κι εμένα- να αισθάνονται άρρωστοι.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, οι δράστες φώναζαν «Αλάχ Άκμπαρ» και δήλωσαν την στήριξή τους στην Αλ Κάιντα και πως παίρνουν εκδίκηση για τον προφήτη.

Τα τελευταία χρόνια έχουν ακουστεί πολλά στη χώρα μας για την ελευθερία της έκφρασης και τα «όρια της σάτιρας».

Αν και έχω ακούσει και έχω διαβάσει εκατοντάδες απόψεις Ελλήνων που ζητούν να υπάρξουν περιορισμοί στην ελευθερία της έκφρασης και να μπουν όρια στη σάτιρα, μετά την δολοφονία των Γάλλων σκιτσογράφων, διαβάζω από τους ίδιους ανθρώπους διαφορετικά πράγματα.

Διαβάζω πως η σάτιρα είναι μέρος και κατάκτηση της ευρωπαϊκής κληρονομιάς και οφείλει να είναι ασεβής και βλάσφημη.

Περίεργο, αυτά τα γράφουν οι ίδιοι άνθρωποι που ζητούσαν να συλληφθούν άνθρωποι για τις απόψεις τους ή να τους απαγορευτεί ο δημόσιος λόγος.

Τα γράφουν οι ίδιοι άνθρωποι που υποστήριζαν πως, αν ήταν στην θέση αυτού που δέχεται τη σάτιρα, θα έκαναν μήνυση σε αυτόν που κάνει τη σάτιρα και θα τον έβαζαν στη φυλακή για να λιώσει στο κελί.

Τα γράφουν οι ίδιοι άνθρωποι που στοχοποιούσαν ανθρώπους για τα σατιρικά τους σχόλια.

Θα περίμενα από αυτούς τους Έλληνες να δείξουν μεγαλύτερη κατανόηση για τους φονιάδες των Γάλλων σκιτσογράφων.

Αυτοί οι Έλληνες δεν χάνουν ευκαιρία να δηλώσουν πόσο δεν τους αρέσουν κάποιοι σατιρικοί καλλιτέχνες και γραφιάδες.

Οι τρεις Γάλλοι φονιάδες σκότωσαν τους Γάλλους σκιτσογράφους επειδή δεν τους άρεσαν τα σατιρικά σκίτσα τους.

Δεν τους άρεσαν και τους σκότωσαν.

Βρέθηκαν τα όρια της σάτιρας.

(Κοιτάξτε το εξώφυλλο του γαλλικού σατιρικού περιοδικού που δέχτηκε την δολοφονική επίθεση -είναι ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα- και σκεφτείτε αν θα υπήρχε ποτέ περίπτωση να δείτε να κυκλοφορεί ένα παρόμοιο περιοδικό στην Ελλάδα, χωρίς να συλληφθεί ο εκδότης του. Πείτε μου τώρα φλογερά λόγια για την ελευθερία της έκφρασης και για τα όρια της σάτιρας. Στην Γαλλία. Γιατί στην Ελλάδα, Γέροντας Παστίτσιος.)